# Eve Dönüş: Bir Var Olma Biçimi

Author: Ethem Onur Parlar

Editorial Role: Original Article

Published: 2019-03-06

Updated: 2026-08-09

Publisher: SanalSergi

Language: tr

Content Type: Editorial Article

Translation: no

Canonical: https://www.sanalsergi.com/eve-donus-bir-var-olma-bicimi/

Cite: Ethem Onur Parlar, "Eve Dönüş: Bir Var Olma Biçimi", SanalSergi, 2019-03-06, https://www.sanalsergi.com/eve-donus-bir-var-olma-bicimi/

Summary: Yakın zamanda Ka Salon’da sergilenen İsmail Yılmaz’ın “Eve Dönüş” çalışması Oğuz Karakütük danışmanlığında gerçekleşen “Düğüm” sergisinde yer aldı. Bu sergide Aybars Tamer’in, Buğra Tombak’ın çalışmaları da vardı.

Categories: Fotoğraf Makaleleri

Tags: Aybars Tamer, Buğra Tombak, Düğüm, İsmail Yılmaz, Oğuz Karakütük

Featured Image: https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2019/03/eve-dönüş-header.jpeg

---

Yakın zamanda **Ka Salon**’da sergilenen İsmail Yılmaz’ın “Eve Dönüş”  çalışması Oğuz Karakütük danışmanlığında gerçekleşen “Düğüm” sergisinde yer aldı. Bu sergide Aybars Tamer’in, Buğra Tombak’ın çalışmaları da vardı.

![](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2019/03/2.jpeg)

Sherman,***“Kendi bağımsız varlığına ulaşabilmesi için  fotoğrafın kendini aşabilmesi, gösterilen imgenin de gösterildiği  mecranın ötesine uzanabilmesi gerekir. Ben insanlara kendimi değil,  onların kendileriyle ilgili bir şeyi göstermeyi çalışıyorum,”***der. Bu noktadan çıkışla İsmail Yılmaz’ın Eve Dönüş’ü, kendine ait bir şeyin eylemine dönüşerek izleyiciye gösterme biçimidir. Aynı zamanda bir doğum anıdır. Bu ifade biçimine baktığımızda, doğanın en yalın hâlinde var olan çıplaklığın bütünleştirici gücünü gösterir. Kısaca ait hissettiği kimliğinin ya da arayışının parmak izidir Eve Dönüş.

![](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2019/03/3.jpeg)

![](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2019/03/5.jpeg)

İsmail Yılmaz, kimliğini keşfetmeyi ve ortaya çıkarmayı amaçladığı bu  yolculuğunu belgelemiştir. Varlığıyla anlamlandırarak bir çıkış noktası  sunmuştur dönüşün. Dönüş aynı zamanda bir dönüşümün hâlidir de. Bu  yüzden bu dönüşüm, İsmail Yılmaz’ın diğer çalışmalarında da farklı  biçimlerde ortaya çıkacaktır. Fotoğraflarla karşı karşıya gelindiğinde  hissedilen ilk şey ortak bir dilin doğuşudur. İzleyici ile ortak bir  oluşturmayı başarması, var ettiği gerçekliği derinleştirerek  yakınlaştırır. Böylelikle hem kendisinin hem izleyicinin hem de dünyanın  mahremine dokunabilen güçlü bir çalışma olarak hafızaya dönüşmüş Eve Dönüş.

![](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2019/03/4.jpeg)

İsmail Yılmaz’ın şu sözlerine kulak vermek gerek. **“*Kaosun  tam ortasında ruhuma dokunamıyorken, parçası olduğum yerde, doğada, her  şey benim aksime, yerini bulmuş ve kendi halindeydi. Doğanın sonsuz  döngüsü içinde dağlardan nehirlere, ormanlardan mağaralara geçtim.  Dağlardan aşağı inen renkler, ormanlardan gelen kokular ve nehirlerin  taşıdığı sesler ile dehlizimin karanlığından uzaklaştım. Yapbozun eksik  kalan parçasını tamamladım günlerce, aylarca. Kendi kendine bakan bir  göz oldum, öz oldum. Yaprak oldum, ağaç oldum, taş oldum.*”**

![](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2019/03/7.jpeg)

![](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2019/03/6.jpeg)

![](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2019/03/8.jpeg)

Benliğini oluşturan izin anahtarını, fotoğrafik dil kullanarak varoluşsal bir yaklaşım öznesi sunar İsmail Yılmaz. Ve her bir fotoğrafa  kıyasıya baktığımızda, dünyanın iç karartıcı karmaşıklığına bir  sadelik, bir dinginlik, bir serinlik getirdiğini fark ederiz. Kendini  bilmenin ve anlamlandırmanın en güzel arayışını gösterir Eve Dönüş.