# VSCO The Fifty’nin perde arkası: 13.500 başvurudan 50 fotoğraf nasıl seçildi? Author: Ethem Onur Parlar Editorial Role: Original Article Published: 2026-11-12 Publisher: SanalSergi Language: tr Content Type: Editorial Article Translation: no Canonical: https://www.sanalsergi.com/vsco-the-fifty-perde-arkasi/ Cite: Ethem Onur Parlar, "VSCO The Fifty’nin perde arkası: 13.500 başvurudan 50 fotoğraf nasıl seçildi?", SanalSergi, 2026-11-12, https://www.sanalsergi.com/vsco-the-fifty-perde-arkasi/ Summary: Joana Meurkens, New York’ta bir feribottayken arkadaşının kolunun Özgürlük Heykeli’ni tam olarak çerçevelediğini fark etti. VSCO’nun baş küratörü Jon Feinstein için o kare, göç ve aidiyet üzerine kişisel bir hikâye anlatıyordu. Feinstein’ın dönüp dönüp baktığı bu fotoğraf, The Fifty seçkisinin ardındaki sorulardan birini de ortaya koyuyor. Herkesin tanıdığı bir konuya kendi bakışınızı nasıl katarsınız? Categories: Röportajlar Tags: Abby Ferguson, Açık Hava Fotoğraf Sergisi, aidiyet, Eric Wittman, fotoğraf küratörlüğü, göç, Joana Meurkens, Jon Feinstein, Röportaj, The Fifty, The Fifty projesi, VSCO Featured Image: https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2026/11/DNR-E-VSCO-OH_Billboard_Kate_Sweeney-jpg.webp --- VSCO The Fifty, ABD’nin 50 eyaletinden birer fotoğrafçının çalışmasını kamusal alana taşıyan bir açık hava fotoğraf projesi olarak tanımlanır. New York’u temsil eden Joana Meurkens, bir feribotta arkadaşının kolunun Özgürlük Heykeli’ni çerçevelediğini fark etti. Baş küratör Jon Feinstein’a göre bu kare, tanıdık bir simge üzerinden göç, mesafe ve fırsat üzerine kişisel bir hikâye anlatıyor. VSCO [The Fifty](https://www.sanalsergi.com/vsco-the-fifty-50-fotografci/), ABD’nin 50 eyaletinden birer fotoğrafçının çalışmasını kendi eyaletindeki reklam panolarında veya benzer açık hava alanlarında sergileyen bir fotoğraf projesidir. Ekip, yaban hayatından düğün fotoğrafçılığına uzanan yaklaşık 13.500 başvuru arasından 50 kare seçti. Seçim sırasında her fotoğrafın uzaktan ve reklam panosu ölçeğinde etkisini koruyup korumadığına da baktı. VSCO’nun baş küratörü Jon Feinstein için proje, iyi fotoğraflar seçmenin ötesinde bir anlam taşıyordu. “Fotoğraflar kadar, onları çeken insanların kariyerleri, tutkuları ve fotoğrafçılığa bağlılıkları da önemli. Asıl değerli olan bu,” dedi. Kısa süre önce Feinstein ve VSCO’nun iletişim direktörü Niamh Hughes’la bir araya geldim. Projenin nasıl ortaya çıktığını ve ekibin seçimlerini nasıl yaptığını anlattılar.  ## The Fifty nasıl ortaya çıktı?  ![Ohio’da tuğla bir binanın cephesindeki VSCO The Fifty reklam panosunda Kate Sweeney’nin fotoğrafı yer alıyor.](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2026/11/DNR-E-VSCO-OH_Billboard_Kate_Sweeney-jpg-1160x853.webp) The Fifty’nin çıkış noktası, fotoğrafçıların çalışmalarını telefon ekranlarından çıkarıp kendi yaşadıkları yerlerde insanların karşısına getirmekti. Fikir, VSCO’nun daha önce çevrimiçi yürüttüğü iki projeye dayanıyordu. Şirket, 2025’in sonunda dünyanın dört bir yanındaki kullanıcılarının 100 karesinden oluşan VSCO 100 seçkisini yayımladı. Temmuz 2026’da da ABD’yi konu alan bir fotoğraf seçkisi paylaştı. Her iki proje de ilgi görünce pazarlama ekibi, aynı fikri çok daha büyük ölçekte nasıl hayata geçirebileceğini düşünmeye başladı. Ekibin bir başka çıkış noktası daha vardı. VSCO CEO’su Eric Wittman, yılın başında yapay zekâ ve fotoğrafçıların taşıdığı değer üzerine [fotoğrafçılara bir mektup yazmıştı](https://www.vsco.co/try/choose). Ekip dönüp dönüp o mektuba bakıyordu. Hughes, “Güzel bir mektuptu ama bizi tekrar tekrar aynı soruya götürüyordu,” dedi. “Fotoğrafçıları desteklemekten söz ediyoruz. Peki bu pratikte ne anlama geliyor? Bunu ürünlerimizin ötesinde nasıl gösterebiliriz?” VSCO’nun fotoğrafçıların yapay zekâ kullanımı üzerine yaptığı ankette de bir şikâyet sık sık tekrarlanıyordu. Algoritmaların yönettiği platformlara bağımlı kaldıklarında kendi işlerini tanıtmakta zorlanıyorlardı. Pazarlama ekibinin ofis dışında yaptığı bir toplantıda, pazarlama direktörü Megan Kirkpatrick 50 eyalette 50 reklam panosu fikrini ortaya attı. Ardından proje hızla ilerledi. Fikirden uygulamaya geçmek yaklaşık iki ay sürdü ve açık çağrı ağustosta yayımlandı. İlk panolar ekimde kuruldu. Diğerleri sonbahar boyunca ve yeni yıla girerken gruplar hâlinde devreye girecek. ## Açık çağrı 50 eyalete nasıl ulaştı? ![Christina Rouse’un “New Hampshire’dan ilk başvurumuz!!!” mesajının altında iki kalp tepkisi görünüyor.](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2026/11/DNR-M-GN-vsco-slack-screenshots-02-jpg.webp) *Ekip, her eyaletin temsil edilebilmesi için başvuruların nereden geldiğini takip etti.* VSCO, The Fifty’yi başlatırken katılımı olabildiğince kolaylaştırmak istedi. Fotoğrafçılar yaklaşık bir ay boyunca VSCO’da en fazla beş kare paylaşabildi. Her paylaşımda iki etiket kullanmaları gerekiyordu. Biri #thefifty, diğeri ise yaşadıkları ya da memleketleri olan eyaletin etiketi. Katılım ücretsizdi. ABD’de yaşamak ve bir VSCO hesabına sahip olmak yeterliydi.  Başvurular sürerken ekip, hangi eyaletlerden daha çok fotoğraf geldiğini yakından izledi. Feinstein, seçim başlamadan önce ara ara başvurulara baktığını söyledi. New York, Kaliforniya ve Illinois gibi eyaletlerle karşılaştırıldığında nüfusu daha az olan eyaletlerden de yeterli sayıda başvuru geldiğinden emin olmak istiyordu. Ekip ayrıca açık çağrıyı olabildiğince çok yerde duyurdu. Hughes, “Ülkede yüzlerce fotoğraf kulübü var. Fotoğraf kulüplerine, Facebook gruplarına ve benzeri topluluklara ulaşmak için epey zaman harcadık,” dedi.  ![Mavi fırfırlı elbiseler ve geniş kenarlı şapkalar giyen iki kadın tozlu bir arazide duruyor. Arka planda bir at var.](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2026/11/DNR-M-GN-vsco-the-fifty-CO_Constance-Jaeggi-OConnor_VSCO50-jpg-1160x869.webp) *Constance Jaeggi O’Connor’ın bu fotoğrafı Colorado’yu temsil etmek üzere seçildi.* VSCO’nun veri ekibinin başındaki Josh Attenberg, ekibin başvuruları eyaletlere göre düzenleyip inceleyebilmesi için bir platform geliştirdi. Christina Rouse ilk elemeyi yaptı. Feinstein’a göre bu aşamada ekip şu sorulara baktı: - Fotoğraf kendi başına güçlü mü ve reklam panosu boyutunda etkisini korur mu? - Sokaktan geçen birinin dikkatini çekip onu durdurabilir mi? - Daha büyük bir hikâyeyi sezdiriyor mu veya hikâyeyi tek karede anlatıyor mu? > Bunca farklı yaklaşımı ve türü nasıl bir araya getirirsiniz? İnanılmaz iddialı bir iş. > > > Jon Feinstein Seçim sürecinde fotoğraf türlerinin çeşitliliğine de dikkat edildi. Feinstein, “Belli türlerle ve uzmanlık alanlarıyla sınırlı kalmak istemedik. Bizim topluluğumuzda sanat fotoğrafçıları da var, markalar için çalışanlar da, düğün fotoğrafçıları da,” dedi. “Bunca farklı yaklaşımı ve türü nasıl bir araya getirirsiniz? İnanılmaz iddialı bir işti. Seçim sürecindeki konuşmalarımızın çoğu bu soru etrafında dönüyordu.” Ekip, her karenin kendi başına ne kadar iyi olduğuna ve seçkinin bütünü içinde nasıl bir yer tuttuğuna birlikte baktı. ![Projenin teslim tarihleri ve başvuruların gidişatı üzerine bir Slack yazışması.](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2026/11/DNR-M-GN-vsco-slack-screenshots-01-jpg.webp) *The Fifty projesinin perde arkasından bir kesit.* Başvurular kapanınca asıl iş başladı. Feinstein, “Son başvuru günü geldiğinde ilk birkaç eyaleti belirlemiştik. Sanırım ilk dördü Georgia, Illinois, Washington ve New York’tu. Sonra işe koyulduk,” dedi. “Christina [Rouse] ilk elemeyi yaptıktan sonra ben önerilerimi hazırladım. Ardından yönetim ekibi olarak bir araya geldik. Seçkinin VSCO’nun genel amacıyla nasıl örtüştüğünü, kültürel çeşitliliği, uzmanlık alanlarını, türleri ve fotoğrafçıların kariyerlerinin hangi aşamasında olduklarını konuştuk.” Eyalet eyalet ilerlemek süreci daha yönetilebilir kıldı, ama iş yine de zordu. Feinstein, özellikle başvuruları kalabalık bir ekip değerlendiriyorsa her açık çağrının zorlayıcı olabileceğini söyledi. Fotoğrafların nerede sergileneceği bu projede işi daha da güçleştiriyordu. “Hepimiz farklı açılardan bakıyoruz. İşin bir parçası da kişisel beğenilerimizi bir kenara bırakıp ‘Bir reklam panosunda ne işe yarar?’ diye düşünebilmekti,” dedi. “Ne hiç işe yaramaz? Belki renk paleti fazla koyudur ve fotoğraf panoda etkisini göstermez.” Seçim sürecinde ekip çoğu zaman başvurudaki tek karenin ötesine de baktı. Feinstein’a göre bazı fotoğraflar tek başına öyle güçlü bir etki bırakıyordu ki karar hemen verilebiliyordu. Bazı durumlarda ise daha derine iniyorlardı. “Fotoğrafçının VSCO’da başka neler paylaştığına, projenin ya da karenin arkasındaki hikâyeye ve kendi internet sitesine bakıyorduk,” dedi. “Benim için biraz daha ileri gidip çalışmayı ve arkasında ne olduğunu anlamak önemli. Bazen son turdaki kararı bu ayrıntılar belirliyordu.” ## Açık çağrının arkasındaki küratör Feinstein, VSCO’ya hem sanat hem de ticari fotoğraf dünyasında edindiği deneyimle geldi. Bu geçmiş, küratörlüğe yaklaşımını doğrudan etkiliyor. Bard College’da Stephen Shore ve Larry Fink’in de aralarında bulunduğu isimlerden fotoğraf eğitimi aldı. Bu programın “fotoğrafı ve görüntü üretimini daha geniş bir dünya içinde nasıl düşündüğümü gerçekten şekillendirdiğini” söylüyor. Daha sonra Shutterstock’ta pazarlama ve küratörlük alanlarında çalıştı. Bir yandan da kariyerinin başındaki fotoğrafçıların çalışmalarını Alec Soth gibi tanınmış isimlerin eserleriyle yan yana sergileyen Humble Arts’ın kurucuları arasında yer aldı. Onu VSCO’ya getiren de bu deneyimlerin birleşimiydi. Bir yılı biraz aşkın süre önce, Shutterstock’tan eski çalışma arkadaşı Kirkpatrick ona bir küratörlük pozisyonu için mesaj attı. Pazarlama, teknoloji ve küratörlüğü bir araya getiren tam zamanlı bir işti. “Tam hayalimdeki iş fırsatı, diye düşündüm,” dedi. Feinstein’a göre bir küratörün işi “nerede çalıştığına göre değişiyor.” VSCO’da küratörlüğün pek çok biçimi var. Ekipteki diğer küratör [Christina Rouse](https://go.skimresources.com?id=31959X1726082&url=https%3A%2F%2Fwww.christinarouse.co%2F&sref=https%3A%2F%2Fwww.dpreview.com%2Finterviews%2Ffrom-13500-submissions-to-50-billboards-inside-vscos-ambitious-photo-project%2F&xcust=%5Bcontent_id%7C682945%5Brefdomain%7Cwww.dpreview.com%5Bcontent_product_id%7C%5Bproduct_retailer_id%7C), uygulamada öne çıkarılacak görselleri seçiyor. Ekip ayrıca VSCO’nun Journal bölümündeki aylık *In Focus* dosyalarını hazırlıyor. VSCO, pazarlama çalışmalarında görsele ihtiyaç duyduğunda çoğu zaman stok fotoğraf satın almak yerine topluluğundaki fotoğrafçıların karelerini lisanslıyor. Feinstein, fotoğrafçılara “bağımsız bir lisans anlaşması yapıyormuşuz gibi” ödeme yaptıklarını söylüyor.  > Gerçek fotoğrafa öncelik verilmesini nasıl sağlayabiliriz? > > > Jon Feinstein Feinstein’a göre bütün bu işlerin ortak yanı, ortaya çıkan etkinin ne olacağını düşünmek. Shutterstock’taki çalışmaları büyük ölçüde ölçüm ve performansa odaklanıyordu. Bu bakışın bir kısmını VSCO’ya da taşıdı. “Etkileyici hikâyeler anlatmak, iyi işler göstermek ve küratörler olarak sergilemek istediğimiz çalışmaları seçmek işin bir parçası,” diye açıkladı. “Peki bunların fotoğrafçıların kariyerlerine etkisi ne olacak? Yapay zekâdan böylesine kaygı duyduğumuz ve fotoğrafçılığın geleceğine dair karamsar bir tablonun çizildiği bu dönemde etkisi ne olacak? Buna karşı ne yapabiliriz ve gerçek fotoğrafa öncelik verilmesini nasıl sağlayabiliriz?” ## Başvurular fotoğrafçılık hakkında ne gösterdi? ![Alacakaranlıkta aydınlatılmış bir lunapark gişesi. Arkada dönme dolap ve ışıklı yiyecek tezgâhları görünüyor.](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2026/11/DNR-M-GN-vsco-the-fifty-FL_Nat-Segebre_VSCO50-jpg-1160x992.webp) *Nat Segebre’nin “After Hours At The Fair” adlı fotoğrafı Florida’yı temsil etmek üzere seçildi.* Açık çağrıya gelen işlerin çeşitliliğini görünce, Feinstein’ın fotoğrafçılığın bugünkü durumuna dair ipucu veren eğilimler fark edip etmediğini merak ettim. “İlk dikkatimi çeken, filmin ne kadar öne çıktığıydı,” dedi. Dijital fotoğrafçılıktan sonra filmle tanışan fotoğrafçıların filmi “ciddiyetle ve profesyonel bir yaklaşımla benimsediğini” de ekledi. Feinstein, “Çoğumuz genç kuşağın filme nostaljiyle yaklaştığını düşünüyoruz. Başlangıçta onları çeken şey bu olabilir. Ama filmi ciddi projelerde, profesyonel işlerde kullanıyorlar. Filmli makine boyunlarında taşıdıkları bir aksesuardan çok daha fazlası,” dedi. “Bir iş ya da kampanya geldiğinde ‘Filmle çekebileceksem yaparım’ diyorlar. Çünkü filmin verdiği hissi daha sahici buluyorlar. Filmin öne çıkacağını düşünüyordum ama bu ölçüde olacağını beklemiyordum. Bu kadar ciddiye alındığını görmek ferahlatıcı.” > Filmin öne çıkacağını düşünüyordum ama bu ölçüde olacağını beklemiyordum. > > > Jon Feinstein Feinstein, türler arasındaki sınırların da bulanıklaştığını gördü. Birçok fotoğrafçının “marka işlerine, ticari müşteriler için yapılan çekimlere, düğün fotoğrafçılığına, kısacası belgesel yaklaşımın geleneksel olarak aynı ölçüde yer bulmadığı alanlara belgesel gözüyle baktığını” söyledi. Kişisel projelerle marka işlerinin de birbirini beslediğini fark etmişti. “Ağırlıklı olarak kampanya işi yapan pek çok fotoğrafçı, başvuruya kişisel projelerini gönderiyor. O kişisel projeye, ardından da Nike gibi bir marka için yaptıkları işe baktığınızda aralarında estetik bir bağ görüyorsunuz. Daha içgüdüsel, duygusal bir bağ da var.” Son olarak Feinstein, The Fifty için gelen çalışmaları incelemenin klişelere bakışını değiştirdiğini anlattı. “Yıllar önce, özellikle sanat okulundan yeni çıktığınızda, neyin klişe olduğuna dair kafanızda bazı fikirler oluyor. Bu da sık işlenen konulara indirgemeci bir gözle bakmanıza yol açıyor,” dedi. “Ama The Fifty’ye gelen ve VSCO’da gördüğüm onca çalışmaya bakınca bunların çoğunun evrensel temalar olduğunu fark ettim.” Feinstein şöyle devam etti. “İnsanlar aynı şeyi fotoğraflasalar bile ortak bir temaya kendi bakışlarını katabiliyor. Kuşları ya da Özgürlük Heykeli’ni milyonlarca kişinin fotoğraflamış olması, o konunun ilgi çekici bir biçimde yeniden çekilemeyeceği anlamına gelmez. Fotoğrafçı neyi göstermek istediğini biliyorsa ve kendine özgü bir bakışı varsa bunu yapabilir.” ![Ön plandaki flu, çizgili tişörtlü kişinin kolu, suyun karşısındaki Özgürlük Heykeli’ni çerçeveliyor.](https://www.sanalsergi.com/icerik/uploads/2026/11/NY_Joana-Meurkens_VSCO50-jpg-1160x774.webp) *Feinstein’a göre The Fifty’yi en iyi özetleyen kare, New York’u temsil etmek üzere seçilen bu fotoğraf.* Örnek olarak açık çağrıya gönderilen ve seçkiye giren bir Özgürlük Heykeli fotoğrafını gösterdi. “Bir iki yıl önce gelip ‘Bir açık çağrıda Özgürlük Heykeli fotoğrafını seçer miydin?’ diye sorsaydınız, ‘Hayır’ derdim,” diye anlattı.  Feinstein ardından karenin hikâyesini anlattı. Fotoğrafçı [Joana Meurkens](https://www.vsco.co/50/new-york), feribottayken arkadaşının kolunun Özgürlük Heykeli’ni tam olarak çerçevelediğini fark etmiş. Feinstein, “Arkadaşı ön planda flu, heykel ise tam çerçevenin içinde. Kare, bir Özgürlük Heykeli fotoğrafından bekleyeceğinizin ötesine geçip göç, mesafe ve fırsat üzerine bir hikâye anlatıyor,” dedi. “Fotoğrafçının konuyla kişisel bir bağı var. Bu bağ, kareye bir sokak fotoğrafının ötesinde anlam kazandırıyor. Fotoğraf üzerine düşünme biçimimi değiştirdi.” Feinstein’ın dönüp dönüp baktığı kare bu. “Bence bir şeyi yeni bir gözle görme fikri bütün projeyi birbirine bağlıyor,” dedi. “VSCO’ya geldiğimden beri en sık karşıma çıkan kavramlardan biri, bir fotoğrafı hangi niyetle çektiğiniz. İster daha önce ele alınmamış bir konuyu çekin ister Özgürlük Heykeli’ni, kendi bakışınızı, bakış açınızı ve ustalığınızı bir karede gösterebilmek önemli. Bence bu fotoğraf bunu çok iyi özetliyor.” Yaklaşık 13.500 başvuru arasından seçilen bu kare, tanıdık bir konuya yeni bir gözle bakmanın da bir fotoğrafı öne çıkarabileceğini hatırlatıyor. --- Yazar hakkında: Abby Ferguson, fotoğraf alanında güzel sanatlar yüksek lisansı (MFA) yaptı. Sanat eğitiminin yanı sıra editoryal ve ticari fotoğrafçılık alanlarında geniş deneyime sahip. Tatil amaçlı konut kiralama alanında çalışan büyük bir şirketin kurum içi görsel üretim programını kurup yönetti ve *Popular Photography* dergisinde editör yardımcısı olarak çalıştı. Yerel bir yüksekokulda ders veriyor ve okulun Fotoğraf Teknolojisi Programı Danışma Kurulu’nda görev alıyor.