Ay’a Yağmur Gibi Düşen Meteorlar: Artemis II Ekibi O Anı Gözleriyle İzledi

Ay’ın karanlık yüzünde, Güneş kaybolurken… Artemis II astronotları beklenmedik bir ana tanıklık etti. Mikrometeoritler, çıplak gözle görülebilecek kadar yoğun şekilde yüzeye çarpıyordu—ve bu, NASA’nın bile tahmin etmediği bir durumdu.

Bu haftaki Ay etrafı yolculuğunda Artemis II astronotlarından biri tarafından çekilen Ay’ın yakın plan görüntüsü. Mürettebat, Ay yüzeyine çarpan mikrometeoritleri gözlemledi.

Ay’a Yağmur Gibi Düşen Meteorlar: Artemis II Ekibi O Anı Gözleriyle İzledi
Ay yüzeyinin detaylı bir yakın plan görüntüsü, farklı boyutlarda çok sayıda krateri gösteriyor; gölgeler derinlik ve dokuyu vurguluyor. Görüntü gri tonlamalıdır ve engebeli Ay manzarasını öne çıkarır. — Bu haftaki Ay etrafı yolculuğunda Artemis II astronotlarından biri tarafından çekilen Ay’ın yakın plan görüntüsü. Mürettebat, Ay yüzeyine çarpan mikrometeoritleri gözlemledi.

Artemis II astronotlarının bu tarihi yolculuk boyunca sadece nefes kesici görüntüler yakalamakla meşgul olduklarını düşünmek cazip olabilir; ancak ekip aynı zamanda kritik bilimsel araştırmalar da yürüttü.

Ay yüzeyinden yalnızca 6.545 kilometre uzaklıktan yüksek çözünürlüklü fotoğraflar çekmek başlı başına bir bilimsel çalışma sayılabilir; ancak astronotlar aynı zamanda mikrometeoritleri de gözlemliyordu — ve NASA’nın büyük memnuniyetiyle, bunu başardılar.

6 Nisan’da Orion uzay aracının penceresinden çekilen Dünya batışı.

Artemis II Görevi Sırasında Ay’a Çarpan Meteorlar Gözlemlendi

Bu Ay görüntüsünde Artemis II ekibi, Ay’ın en genç ve en iyi korunmuş büyük çarpma kraterlerinden biri olan Orientale havzasının halkalarını detaylı şekilde görüntüledi.

Space.com’un haberine göre, astronotların Ay’ın karanlık yüzüne çarpan mikrometeoritleri görebildiği haberi üzerine Johnson Uzay Merkezi’ndeki Bilim Değerlendirme Odası’nda “duyulabilir sevinç çığlıkları” yükseldi.

Bu heyecanın nedeni, NASA’daki bilim insanlarının astronotların bu kadar çok mikrometeorit görebileceğini beklememiş olmasıydı. Mürettebat, Güneş Ay’ın arkasına geçtikten sonra — yani astronotlar için bir güneş tutulması oluştuğunda — en az beş çarpma gözlemlediklerini belirtti.

Artemis II’nin Ay bilimi lideri Kelsey Young’a göre ekip, Ay üzerindeki belirli coğrafi oluşumları tanımak ve neyi fotoğraflayacaklarını belirlemek konusunda “kapsamlı bir şekilde hazırlandı.” Bu hazırlığın bir parçası da mikrometeorit çarpmalarının oluşturduğu ışık parlamalarını gözlemlemekti.

Ay günü ile gecesi arasındaki sınır olan terminatör boyunca görünen bir bölüm — düşük açıyla gelen güneş ışığı yüzeyde uzun ve dramatik gölgeler oluşturuyor.

Artemis II ekibi tarafından Ay’ın uzak tarafındaki yolculuk sırasında çekilen bu karede, Dünya Ay’ın kıvrımlı ufkunun üzerinden batıyor.

Ay’ın atmosferi yoktur, bu nedenle mikrometeoritler yüzeye kadar hiçbir engelle karşılaşmadan ilerler. Tam kozmik hızlarında yüzeye çarpar, anında buharlaşır veya erir ve Ay toprağında küçük kraterler oluşturur. Milyarlarca yıl süren bu sürekli bombardıman, yüzeyi “regolit” adı verilen ince, tozumsu bir tabakaya dönüştürmüştür.

Young, Space.com’a yaptığı açıklamada, “Bilimi uçuş operasyonlarına entegre ederek tam da umduğumuz şeyi elde ettik. Bilim keşfi mümkün kılar, keşif de bilimi,” diyor.

2023 yılında bir Japon astronom, Ay’a çarpan bir mikrometeoritin videosunu kaydetmişti.

Görsel kaynakları: NASA