Bir kamera, otorite yanılsaması üretir. Kadraj kurma eylemini, yaratım eylemiyle karıştırmak son derece kolaydır. Lensin bir fırça gibi çalışmasını bekleriz; teknik ustalığın sahne üzerinde kontrol kuracağını varsayarız. Yaygın mitoloji şunu söyler: yalnızca “vizyon” gerçekliği büker ve eğitimli bir göz, spontane kaostan kalıcı bir düzen çıkarabilir. Oysa çevrenin değişken doğası bunun tam tersini dayatır.
