Bir fotoğraf çekiyorsun.
Ama mesele o fotoğraf değil.
Mesele şu:
O kare, yüzlerce benzerinin arasından seçilebilir mi?
Çünkü bugün fotoğraf üretmek zor değil.
Zor olan şey — görünür olmak.
Bu yarışma tam olarak burada başlıyor.
Üç kategori var: serbest, monokrom ve gece & ışık.
Ama aslında tek bir soru soruluyor:
Sen neyi görüyorsun — ve bunu ne kadar net gösterebiliyorsun?
Ve bu sorunun bir sınırı var:
Yapay zekâ yok.
Gerçekten çektiğin, gerçekten gördüğün, gerçekten kurduğun kareler var.
Bu yüzden bu yarışma sadece bir başvuru alanı değil.
Bir eleme sistemi.
İyi fotoğrafların değil,
doğru fotoğrafların kaldığı bir yer.
7. İbrahim Zaman Uluslararası Fotoğraf Yarışması KONUSU
Bu yarışmanın en kritik yanı şu:
Aslında tek bir konu yok.
Ama bu bir özgürlük değil.
Bir sorumluluk.
Çünkü “serbest” dediğin anda,
artık saklanacak bir çerçeve kalmaz.
1. SERBEST (RENKLİ)
Burada renk bir araç değil, anlamın kendisi.
Renkle dikkat çekmek kolaydır.
Ama renkle anlatmak zordur.
Bu kategoride sorulan soru şu:
Renk, fotoğrafın içinde neyi taşıyor?
2. SERBEST (MONOKROM)
Renk yok.
Bahane de yok.
Işık, gölge, ton geçişleri…
Fotoğrafın çıplak hali.
Monokrom burada nostalji değil.
Karar.
Ne kalacak, ne gidecek?
Ve daha önemlisi:
Neyi görmemizi istiyorsun?
FIAP tanımıyla gri tonlar arasındaki bütün geçişler bu alanın dili.
Ama teknik tanımın ötesinde mesele şu:
Sadelik mi kuruyorsun, yoksa sadece rengi mi kaldırıyorsun?
3. GECE VE IŞIK
Gündüz herkes görür.
Gece…
Sadece seçen görür.
Bu kategori ışıkla ilgili değil.
Işığın nerede olmadığıyla ilgili.
Kontrast.
Belirsizlik.
Yön.
Ve en kritik şey:
Kontrol.
Çünkü gece fotoğrafı affetmez.
Ya kurarsın, ya kaybedersin.
Bu yarışma sana bir konu vermiyor.
Bir alan veriyor.
Ama o alanın içinde şu soruyu soruyor:
Sen gerçekten neyi seçiyorsun?
YARIŞMA BİLGİLERİ
Bu yarışma “katıl ve şansını dene” tipi bir yapı değil.
Daha net: giriyorsan, kurallarıyla giriyorsun.
Organizasyon: Sille Sanat Sarayı
Destek: TFSF
Uluslararası onaylar: FIAP, IAAP
Bu ne demek?
Bu yarışma sadece Türkiye içi bir görünürlük alanı değil.
Uluslararası fotoğraf sistemine giriyorsun.
Kategoriler:
- Serbest – Renkli
- Serbest – Monokrom
- Gece ve Işık (Renkli / Monokrom)
Her kategoriye maksimum 4 fotoğraf.
Toplamda üretim değil, seçim yarışıyor.
Katılım tipi:
Tamamen dijital.
Gönderim:
Sadece online sistem üzerinden.
Alternatif yok:
Mail yok, WeTransfer yok, “şuradan bakar mısınız” yok.
Katılım ücreti:
500 TL
Bu küçük bir detay gibi görünür ama değil.
Bu şu anlama gelir:
Herkes yüklemiyor. Yükleyen seçiyor.
Kimler katılabilir?
- Amatör / profesyonel fark etmez
- Uluslararası açık
- Jüri ve yakınları hariç herkes
Ama en kritik filtre şu:
Bu yarışmaya girdiğin anda şunu kabul ediyorsun:
Gönderdiğin fotoğraf sana ait.
Ve gerektiğinde bunu kanıtlayacaksın.
Orijinal dosya istenebilir.
EXIF kontrol edilir.
Süreç gerçekten incelenir.
Yani bu bir “yükle geç” sistemi değil.
Takip edilen bir alan.
Kısa özet:
Bu yarışma kolay erişilebilir.
Ama kolay geçilebilir değil.
KRİTİK KURALLAR
Bu yarışmada elenmek genelde “kötü fotoğraf” yüzünden olmaz.
Yanlış karar yüzünden olur.
En çok hata yapılan yer burası.
İlk ve en net kural:
Yapay zekâ ile üretilmiş görüntüler yasak.
Bu gri bir alan değil. Direkt diskalifiye.
Bu ne demek?
Sadece AI üretim değil,
fotoğrafın “gerçekliği” tartışmalıysa bile risktesin.
Burada aranan şey şu:
Senin gördüğün ve çektiğin kare.
Aynı fotoğrafın farklı versiyonları:
Yapamazsın.
Renkli + siyah-beyaz aynı kare?
Gönderemezsin.
Bu küçük bir detay gibi görünür ama kritik:
Bu yarışma varyasyon değil,
karar yarışması.
Ödül sistemi:
Aynı kategoride birden fazla ödül yok.
Yani “çok gönderirim, bir şey çıkar” mantığı çalışmaz.
Daha önce ödül almış fotoğraflar:
Bu yarışmaya tekrar giremez.
Jüri yeni bir şey görmek ister.
Arşiv değil.
Manipülasyon konusu:
Serbest.
Photoshop kullanabilirsin.
Düzenleme yapabilirsin.
Ama şu çizgi önemli:
Fotoğraf senin olmalı.
Başkasına ait bir görüntüyü kullanırsan,
sadece elenmezsin.
Yaptırım uygulanır.
Ödül geri alınır.
FIAP / TFSF süreçlerine girersin.
Bu ciddi.
EXIF ve orijinal dosya:
Sakla.
İstenebilir.
Gösteremezsen, açıklayamazsan → problem.
İnsan fotoğrafları:
İzin konusu sana ait.
Fotoğraftaki kişi,
o görüntünün yarışmaya gireceğini kabul etmiş sayılmalı.
Aksi durumda sorumluluk sende.
En net haliyle:
Bu yarışma teknik olarak serbest görünüyor.
Ama aslında çok net bir çizgisi var:
Gerçek üretim + doğru karar + temiz teslim
Bunlardan biri eksikse,
iyi fotoğrafın bile dışarıda kalır.
TAKVİM
Fotoğrafı ne zaman çektiğin değil,
ne zaman teslim ettiğin belirleyici.
Son gönderim:
2 Ağustos 2026
Bu tarih bir “son gün” değil.
Bir eşik.
Çünkü çoğu kişi son güne kalır.
Ve çoğu hata burada yapılır:
- yanlış dosya
- eksik yükleme
- acele seçim
Son gün strateji değil, risktir.
Jüri değerlendirmesi:
9 Ağustos 2026
Bu kısa aralık önemli.
Şunu gösterir:
Sistem hazır.
Süreç hızlı.
Bekleme yok.
Sonuçların açıklanması:
23 Ağustos 2026
Bu noktada artık mesele şu olur:
Gönderdiğin kare hayatta kaldı mı?
Sergi ve ödül töreni:
10 Ekim 2026 – Sille Sanat Sarayı
Bu sadece ödül anı değil.
Fotoğrafın,
ekrandan çıkıp
duvara geçtiği yer.
Takvimin özeti:
Çekmek için zamanın var.
Ama seçmek için sandığından az.
Ve genelde kaybedilen yer tam olarak burası.
BAŞVURU SÜRECİ
Fotoğraf çekmek sürecin yarısı.
Diğer yarısı: nasıl gönderdiğin.
Bu yarışmada başvuru tek kanaldan yapılır:
online sistem.
Adres:
https://ibrahimzaman.yarismasistemi.com/
Alternatif yok.
Mail atamazsın.
Dosya linki paylaşamazsın.
“Ben gönderdim sayılır mı?” yok.
İlk adım:
Sisteme üye olmak.
Sonra:
Fotoğrafları yüklemek.
Ama burada kritik bir detay var:
Sadece yüklemek yetmez.
Şartnameyi kabul ediyorsun.
Ve bu kabul basit bir checkbox değil.
Şu anlama gelir:
- FIAP kurallarını kabul ediyorsun
- Denetime açık olduğunu kabul ediyorsun
- Gerekirse orijinal dosya vereceğini kabul ediyorsun
Yükleme sırasında yapılan hatalar en çok elenme sebebi:
- yanlış kategori seçimi
- eksik yükleme
- son anda değiştirip kaydetmeme
Sistem hatası varsa iletişim var.
Ama bu “geç kaldım ama…” demek için değil.
Bir diğer kritik nokta:
Yüklediğin fotoğraflar jüriye anonim gider.
İsim yok.
İmza yok.
Hikâye yok.
Sadece fotoğraf.
Bu yüzden:
Açıklama ile değil, görüntü ile ikna ediyorsun.
Son cümle net:
Bu süreç teknik görünüyor.
Ama aslında seçiminin son testi.
Yanlış yüklediğin bir fotoğraf,
doğru çektiğin bir kareyi yok edebilir.
TEKNİK ŞARTLAR
Burada hata yaparsan,
iyi fotoğrafın bile görünmez.
Çünkü sistem önce dosyaya bakar,
sonra fotoğrafa.
Minimum uzun kenar:
1980 piksel
Format:
JPEG
Renk uzayı:
RGB
Dosya boyutu:
Maksimum 4 MB
Bu ne demek?
Ne çok küçük.
Ne de gereksiz büyük.
Yani şu denge:
Detay kaybetmeden, sistemde sorunsuz açılacak dosya.
İsimlendirme:
Her fotoğrafın bir adı olacak.
Ama bu ad:
- maksimum 35 karakter
- Türkçe karakter yok
- özel işaret yok (sadece alt çizgi kullanılabilir)
Ve en kritik detay:
Jüri bu ismi görmez.
Yani isimlendirme kendin için.
Organizasyon için.
Fotoğraf üzerinde:
- imza
- logo
- watermark
- tarih
Hiçbiri olmayacak.
Bu detay küçük görünür ama çok net:
Kim olduğun değil, ne çektiğin değerlendiriliyor.
EXIF bilgisi:
Silme.
Bu sadece teknik veri değil.
Gerektiğinde senin kanıtın.
Ve önemli bir gerçek:
Jüri fotoğrafları
karartılmış bir ortamda,
yüksek çözünürlükte projeksiyon ya da ekran üzerinden izler.
Bu şu anlama gelir:
Telefon ekranında “iyi görünen” bir fotoğraf,
orada da iyi görünmek zorunda.
Özet:
Teknik şartlar kısıt değil.
Filtre.
Ve çoğu fotoğraf
bu filtreden geçemeden elenir.
ÖDÜLLER
Bu yarışmada ödül, sadece “kazanmak” değil.
Sistemin içinde görünür olmak.
Çünkü yapı geniş:
FIAP, IAAP ve Sille Sanat Sarayı destekli ödül sistemi.
Bu şu anlama gelir:
Aldığın ödül sadece bir plaket değil,
uluslararası karşılığı olan bir referans.
Her kategori için:
- FIAP Altın Madalya
- SSS Altın / Gümüş Madalya
- IAAP madalyaları
- Özel ödüller
- Jüri özel ödülleri
- Mansiyonlar
Yani tek bir zirve yok.
Birden fazla görünürlük alanı var.
Ama asıl kritik ödül şu:
FIAP En İyi Fotoğrafçı Ödülü
Toplamda en fazla kabul alan kişiye verilir.
Ve Türkiye özelinde:
En İyi Katılımcı Kupası
Burada sistem değişir:
Tek bir “iyi fotoğraf” yetmez.
Süreklilik gerekir.
Bir de çoğu kişinin hafife aldığı ama en kritik alan:
Sergileme.
Çünkü gerçek görünürlük burada başlar.
Fotoğrafın:
- katalogda yer alır
- dijital olarak yayınlanır
- sergide gösterilir
Ve bu yayınlar sadece yarışma anı için değil.
Arşive girer.
Son gerçek:
Ödül kazanmak zor.
Ama kabul almak da kolay değil.
Ve çoğu zaman kariyeri değiştiren şey:
ilk kabul.
SANALSERGİ YORUMU
Bu yarışmaya nasıl katıldığın,
ne gönderdiğinden daha belirleyici olabilir.
Çünkü çoğu kişi aynı hatayı yapar:
En iyi fotoğrafını gönderir.
Ama bu yarışma onu sormuyor.
Şunu soruyor:
En doğru fotoğraf hangisi?
Strateji 1: Seri değil, seçim
Elinde 20 iyi kare olabilir.
Ama sistem sana 4 hakkı veriyor.
Bu bir kısıt değil.
Bir zorunlu eleme.
Kendini jüri yerine koy:
Yan yana geldiğinde hangileri kalıyor?
Strateji 2: Kategoriye değil, okumaya oyna
Aynı fotoğrafı farklı kategorilerde düşünme.
Bu yasak zaten.
Ama daha önemlisi şu:
Fotoğrafın hangi kategoriye “uyuyor” değil,
hangi kategoride güçleniyor?
Strateji 3: Etki süresi
Jüri yüzlerce fotoğraf görür.
Seninki kaç saniye tutuyor?
İlk bakışta yakalamıyorsa,
detayda ne yaptığın fark edilmez.
Strateji 4: Teknik değil, karar
Netlik, keskinlik, renk…
Bunlar standart artık.
Fark yaratan şey:
neye karar verdiğin.
Kadraj nerede bitti?
Ne dışarıda kaldı?
Neyi özellikle gösterdin?
Strateji 5: Son gün tuzağı
En çok kaybedilen yer burası.
Aceleyle yüklenen fotoğraf,
yanlış seçilmiş dosya,
eksik kontrol…
Ve sonra:
iyi fotoğraf, yarışma dışında.
Son cümle net:
Bu yarışma seni ölçmez.
Seçimlerini ölçer.
Ve çoğu zaman kazananlar,
en iyi çekenler değil…
En iyi eleyenlerdir.
