Eugène Atget, fotoğrafı belge olmaktan çıkarır ve onu bir yokluk mekaniğine dönüştürür. Boş sokaklar, silinmiş izler ve askıya alınmış zaman… Bu içerik, Atget’in görüntülerinde olayın değil eksikliğin nasıl anlam ürettiğini analiz eder.
Geçtiğimiz 20. yüzyılın pek çok kadın sanatçısının, çalışmaları gerçekten de ortakları Dora Maar’ınki kadar güçlü, güzel ve orijinalken, sadece ilham perisi, sevgili, eş veya arkadaş olarak geçen pek çok kadın sanatçının kaçınılmaz tanınma dalgasında, birçokları için nedenlerle özel bir yer tutar.
Eugène Atget adı, geçmiş yılların Paris’i, küçük esnaf ve pitoresk sokakların dünyası ile eş anlamlıdır. Fotoğrafçının yapıtları şimdi, Atelier EXB tarafından yayınlanan Voir Paris adlı bir kitap ve Fondation Henri Cartier-Bresson‘da yakında çıkacak bir sergiyi içeren ortak bir projenin özünü oluşturuyor.
David Wadelton, fotoğrafın bir tür zaman yolculuğu olduğunu anlıyor. Küçük İşletme (Small Business), yeni fotoğraf kitabı, bizi Melbourne’un büyük ölçüde işçi sınıfı, savaş sonrası Avrupalı göçmenler tarafından yaratılan iç işyerlerinin kaybolan mimarisine götürüyor.
Amerikalı bir fotoğrafçı olan Berenice Abbott, Paris ve New York’un fotoğraf çevreleri ve kültür merkezleri arasında merkezi bir figür ve önemli bir köprüydü.