Bir fotoğrafın iyi olup olmadığına karar verirken, aslında bilinçaltımızda görüntüyü çekici kılan bir dizi ilkeyi uygularız. Bu ilkeleri anlamak, bazı fotoğrafların neden diğerlerinden daha iyi çalıştığını kavramamızı sağlar.
Fotoğrafçılık, tasarım ve sanatla aynı temel kuralları takip eder. Bu kurallar, etkili ve estetik açıdan güçlü görsel kompozisyonlar oluşturmanın temelini oluşturur.
Bu ilkeler sistematik olarak 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başında formüle edilip öğretilmiş olsa da, aslında 2000 yılı aşkın süredir biliniyor. Aristoteles ve Pisagor gibi Antik Yunan düşünürleri, oran, uyum ve düzen kavramlarının teorik temelini attı. Daha sonra Romalı mimar Vitruvius, eserlerinde oran, denge ve uyumu ele aldı. Bu çalışmalar, Leonardo da Vinci ve Leon Battista Alberti gibi isimleri de etkiledi.
1800’lerin sonlarına gelindiğinde, Batı sanat eğitimi hikâye anlatımı ve sembolizmden uzaklaşarak daha çok biçimsel özelliklere yönelmeye başladı. Post-Empresyonizm, Art Nouveau ve Arts and Crafts gibi akımlarla birlikte; şekil, çizgi, denge, ritim ve oran gibi unsurlar daha belirleyici hale geldi.
Bugün anladığımız haliyle tasarım ilkeleri tam olarak bu dönemde netleşti. Bauhaus okulu ile birlikte Johannes Itten, Paul Klee, Wassily Kandinsky ve Josef Albers bu ilkeleri geliştirdi ve sistematik olarak öğretti.
Bu ilkeler fotoğrafçılık dahil tüm görsel sanatlar için geçerlidir. Onları anlamak, vizöre baktığımızda güçlü kompozisyonları daha kolay fark etmemizi sağlar. Aynı zamanda daha etkileyici fotoğraflar üretmemize yardımcı olur.
Görsel Ağırlık
Tasarım ilkelerini anlamak için önce “görsel ağırlık” kavramını kavramak gerekir. Görsel ağırlık, fiziksel kütleyle ilgili değildir. Bir kompozisyondaki bir öğenin algılanan ağırlığı ya da önemiyle ilgilidir. Başka bir deyişle, izleyicinin dikkatini diğer unsurlara kıyasla ne kadar güçlü çektiğidir.
Örneğin büyük bir nesne yüksek görsel ağırlığa sahip olabilir; ancak insan figürüyle dengelenebilir. Çünkü gözümüz doğal olarak insanlara, özellikle de gözlere yönelir. Benzer şekilde, büyük bir objenin etkisi, küçük ama parlak bir renk dokunuşuyla bile bastırılabilir.
Tasarım İlkeleri
Aşağıda tasarım ilkelerini bulacaksınız. Gördüğünüz gibi bazıları birbiriyle örtüşür. Ayrıca genellikle tek başlarına değil, birlikte kullanılırlar. Bir kompozisyonun tümünü kullanması gerekmez. Hatta bazen bilinçli olarak bir ilkeyi tamamen reddetmeyi bile seçebilirsiniz. Fotoğraftaki tüm kurallar gibi, tasarım ilkeleri de sizi yönlendirmeli; sizi kısıtlamamalıdır.
Vurgu
Bu ilke, bir tasarımda odak noktası oluşturur. En önemli unsurları öne çıkararak izleyicinin dikkatini yönlendirir. Bunu sağlamak için kontrast renkler, farklı dokular, boyutlar ve yerleşimler kullanılarak bazı öğelerin öne çıkması sağlanır.
Örneğin vahşi yaşam fotoğrafçılığında genellikle konuyu arka plandan ayırarak izole etmeye çalışırız. Yukarıdaki fotoğrafta olduğu gibi, uzun odak uzaklığı ve geniş diyafram kullanımı, sığ alan derinliği oluşturarak konuyu vurgular. Düşük çekim açısı da arka planı daha uzak ve daha yumuşak hale getirir. Böylece konu; doku, kontrast ve renk farklılıkları sayesinde çevresinden ayrılarak öne çıkar.
Bunu, hemen ardından çekilen ve daha az etkileyici olan aşağıdaki fotoğrafla karşılaştırabilirsiniz. Bu karede konu, daha kalabalık bir çevre içinde kaldığı için vurgusu zayıflamıştır. Daha yüksek kamera açısı ve daha kısa odak uzaklığı da bu etkiyi artırır.
Denge
Denge, bir görüntüde görsel ağırlığın nasıl dağıldığıyla ilgilidir. Çoğu zaman simetri ile sağlanır ve görüntünün iki tarafındaki ağırlığı eşitler.
Ancak denge her zaman simetrik olmak zorunda değildir. Farklı görsel ağırlıklar kadraj içinde dağıtılarak da uyum sağlanabilir. Denge, bir tasarımda istikrar yaratır; buna karşılık dengesizlik ise bazı fotoğraflarda bilinçli olarak kullanılan bir gerilim hissi oluşturabilir.
Aşağıdaki görüntü simetrisi sayesinde dengeli görünür. Ancak aynı zamanda üst ağırlıklı bir yapıdadır. Ayrıca uçan kazlar kadrajın sağ tarafında daha yoğunken, soldaki küçük ve uzak ada bu ağırlığı dengelemek için yeterli değildir.
Kontrast
Kontrast; açık ve koyu tonlar, pürüzsüz ve dokulu yüzeyler, büyük ve küçük nesneler gibi birbirine zıt unsurların birlikte kullanılmasıdır.
Kontrast, dikkat çekerek görsel ilgiyi artırır ve kadraj içindeki unsurların birbirinden ayrılmasını sağlar.
Tekrar
Tekrar, bir fotoğraf boyunca benzer öğelerin yinelenmesidir. Bu, görüntüde tutarlılık oluşturur. Renkler, şekiller veya desenler tekrar edilerek fotoğrafın genel teması güçlendirilir.
Aşağıdaki fotoğrafta, eski ve çürümüş iskelenin tekrar eden desenlerine dikkat edin. Karabatak ise bu düzeni bozarak görsel bir kırılma yaratır.
Oran
Oran, bir tasarımdaki öğelerin birbirine göre büyüklüğünü ifade eder. Ölçek algısı oluşturarak izleyicinin fotoğrafın genel kompozisyonunu nasıl algıladığını doğrudan etkiler.
Hareket
Bu bağlamda hareket, görüntünün izleyicinin gözünü fotoğraf içinde nasıl yönlendirdiğidir. Kompozisyon içindeki öğelerin yerleşimi, çizgiler ve şekiller görsel bir yol oluşturarak izleyiciyi bir noktadan diğerine taşır. Aşağıdaki görüntü aslında durağan olsa da, iskelenin çizgileri ve daha az ölçüde sudaki yansımalar, gözü iskelenin sonundaki fenerlere doğru yönlendirir.
Boşluk (Negatif Alan)
Her zaman beyaz olmak zorunda değildir. Negatif alan olarak da bilinen bu boşluk, fotoğraftaki öğelerin çevresinde ve arasında kalan alandır. Görüntüye nefes aldırır ve önemli unsurları vurgulamaya yardımcı olur. Aşağıdaki fotoğrafta ve bu yazıdaki bazı örneklerde, konuyu öne çıkarmak için boşluk kullanılmıştır.
Çeşitlilik
Çeşitlilik, bir görüntü içinde farklılıkların ve karşıtlıkların kullanılmasıdır. Görsel ilgiyi artırır. Çeşitlilik olmadığında bir fotoğraf sıkıcı, düz veya tekrar eden bir yapıya sahip olabilir. Renk, boyut, şekil, doku, ton ve detay değişimleriyle elde edilir.
Yukarıdaki görüntüyü aşağıdakiyle karşılaştırın. İlk fotoğraf, çekilen gelgit sonrası kumda oluşan desenleri gösteriyor. İlginç bir manzara olsa da, fotoğrafın kendisi yeterince güçlü değil. Deseni kıracak bir unsura ihtiyaç duyuyor.
Bu sonraki görüntü ise hâlâ oldukça sade olsa da, içerdiği farklı desenler sayesinde daha ilgi çekici hale geliyor.
Birlik
Birlik, bir çalışmadaki tüm parçaların bir bütün oluşturduğu hissidir. Bu sağlandığında görüntü düzenli, uyumlu ve bütünlüklü algılanır; rastgele ya da dağınık görünmez.
Tasarımın Temel Öğeleri
Çoğu zaman bu ilkelerle karıştırılan bir diğer konu ise tasarımın temel öğeleridir. İlkeler bir cümlenin dil bilgisi kuralları gibiyse, öğeler o cümleyi oluşturan kelimelerdir. Ya da ilkeler bir kek yapma yöntemi ise, öğeler malzemelerdir. Başka bir deyişle, öğeler bir görüntünün yapı taşlarıdır.
Bu öğeler; çizgi, şekil, form (üç boyutlu şekiller), renk, değer (parlaklık), doku ve boşluktan oluşur.
Pratik Kullanım
Gerçekte, kamerayı gözümüze kaldırdığımız anda bu ilkeleri ve öğeleri tek tek düşünmeyiz. Ancak kendi fotoğraflarımızı ve başkalarının çalışmalarını incelerken bunları analiz etmek oldukça değerlidir. Bu sayede bu kavramlar zihnimize yerleşir ve çekim sırasında bilinçaltımızda devreye girer.
Her zamanki gibi, bu yazı bu konuların sadece yüzeyine değiniyor. İlerleyen içeriklerde bu başlıkları daha derinlemesine ele alacağım.
Yazar Hakkında
Ivor Rackham profesyonel bir fotoğrafçıdır. İngiltere’nin kuzeydoğu kıyılarında yaşamaktadır ve zamanının büyük bir bölümünü diğer fotoğrafçılara eğitim vererek geçirir. Eğittiği birçok kişinin başarılı profesyonel fotoğrafçılar haline gelmiş olmasıyla gurur duymaktadır.
Çalışmaları sayesinde farklı markalara ait geniş bir ekipman yelpazesiyle çalışsa da çekimlerini OM System kameralarla gerçekleştirir ve markanın elçilerinden biridir. Daha önce düğün ve etkinlik fotoğrafçılığı yapmış, ancak bu alandan geri çekilmiştir. Günümüzde ağırlıklı olarak deniz manzaraları ve vahşi yaşam fotoğrafları çekmekte, ayrıca zaman zaman gayrimenkul ve portre çekimleri de yapmaktadır.
