Sonbahar renklerini 20 yıldır fotoğrafladıktan sonra, çekimlerimi daha iyi planlamama, daha güçlü kompozisyonlar bulmama ve daha çeşitli bir portfolyo oluşturmama yardımcı olan dersleri paylaşıyorum.
ABD’nin kuzeydoğusunda büyüdüğüm için sonbahar, renk patlaması ve kısa süren fırsatlarıyla beni her zaman dışarı çeken mevsimlerden biri oldu. Ancak yıllar içinde iyi sonbahar fotoğrafları çekmenin yalnızca yaprakların renklerinin zirveye ulaştığı anda doğru yerde bulunmaktan ibaret olmadığını öğrendim. Benim için en unutulmaz sezonlar, aynı manzaranın yüzlerce farklı versiyonu yerine eve birbirinden farklı görüntülerle döndüğüm sezonlar. Bunun için planlama, bir sahneye yaklaşımınızı değiştirmeye istekli olmak ve gözünüzü en belirgin manzaranın ötesinde tutmak gerekiyor.
Sonbahar renkleri bize şaşırtıcı derecede kısa bir çalışma süresi sunuyor. Yaşadığınız yere ve hava koşullarına bağlı olarak renklerin zirve noktası yalnızca birkaç hafta içinde gelip geçebiliyor. Bu nedenle sınırlı zamanımı, karşıma kendiliğinden bir fotoğraf çıkmasını umarak dolaşmakla geçirmek istemiyorum. Bunun yerine çekimlerime yön veren ama beklenmedik şeyler keşfetmem için de yeterince alan bırakan bir çekim listesi yaklaşımı geliştirdim.
Sonbahar İçin Bir Çekim Listesi Oluşturun
Öğrendiğim en önemli derslerden biri, planlama yapmanın aklınızda yalnızca tek bir fotoğrafla dışarı çıkmak anlamına gelmediği. Ben sonbahar renklerine bütün bir çekim listesiyle yaklaşıyorum. Amacım, kısa sonbahar sezonunu temelde aynı şekilde fotoğraflanmış farklı manzaralardan oluşan bir arşiv yerine çeşitli görüntülerle tamamlamak. Çekim listesi, her fotoğrafın tam olarak nasıl görünmesi gerektiğini dikte etmeden bana yön veriyor.
Benim listemde rengârenk yaprakların makro fotoğrafları, uzun pozlamalarda yönlendirici çizgiler oluşturabilecek ilginç kayalara sahip şelaleler, insanı durup bakmaya zorlayan geniş panoramik manzaralar ya da izleyiciyi çevredeki peyzajla ilişkilendiren ahırlar ve kapalı köprüler bulunabilir. Ayrıca sonbaharın parlak renkleriyle kontrast oluşturabilecek yosun, mantar, ağaç kabuğu ve diğer dokular gibi küçük ayrıntıları da ararım. Yaban hayatı da listenin bir parçasıdır; ister sonbahar yapraklarıyla çevrili yakın bir portre, ister uzun objektifle hayvanı daha geniş bir çevresel manzaranın küçük bir parçası olarak göstermek olsun.
Sonbahar Çekim Listeme Bir Örnek
Bunun pratikte nasıl göründüğüne dair fikir vermesi için sonbahar sezonuna şöyle bir listeyle başlayabilirim:
- Geniş manzaralar: Sonbahar renklerinin zirvede olduğu, dramatik ışığa sahip geniş veya panoramik görüntüler.
- Şelaleler: Renkli yapraklar ve yönlendirici çizgiler oluşturan ilginç kayalar ya da diğer ön plan öğeleriyle uzun pozlamalar.
- Çevresel yaban hayatı: Hayvanın kadrajda nispeten küçük kaldığı ve çevredeki sonbahar manzarasının önemli rol oynadığı görüntüler.
- Yaban hayatı portreleri: Renkli yaprakların arka plan veya hayvanın çevresinde çerçeve olarak kullanıldığı daha yakın görüntüler.
- Makro görüntüler: Renkli tekil yapraklar, ilginç yaprak kümeleri veya küçük sonbahar ayrıntıları.
- Dokular: Sonbahar renkleriyle kontrast oluşturan yosun, mantar, ağaç kabuğu, kaya ve diğer doğal dokular.
- İnsan yapımı öğeler: İzleyiciyi manzarayla ilişkilendiren ahırlar, kapalı köprüler, patikalar, çitler veya diğer yapılar.
- Soyut veya sıra dışı kompozisyonlar: Yansımalar, üst üste binen yapraklar, sıkıştırılmış katmanlar veya ilk bakışta geleneksel sonbahar manzarası gibi görünmeyen yorumlar.
Her dışarı çıktığımda bu listenin tamamını bitirmeyi beklemiyorum. Liste, sezon boyunca arayabileceğim farklı fotoğraf türleri sunuyor. Bir çekimde şelale, makro ve doku görüntüleri elde edebilirken başka bir gün yaban hayatına ve çevresel sahnelere odaklanabilirim. Üçüncü bir çekimin amacı ise günün doğru saatinde dramatik bir manzara bulmak olabilir.
Önemli olan sürekli aynı tür kompozisyona dönmemek. Zaten birkaç geniş manzara çektiysem bilinçli olarak daha yakın ve daha samimi bir görüntü ararım. Sabahı telefoto objektifle yaban hayatı fotoğraflayarak geçirdiysem makro objektife geçip orman tabanındaki ayrıntılara bakabilirim. Çekim listesi, kameranın önüne koyması en kolay şeyi fotoğraflamak yerine koleksiyonumda neyin eksik olduğunu düşünmemi sağlıyor.
Eve hangi tür fotoğraflarla dönmek istediğime dair bir fikrim olduğunda çekimlerimi bunlara göre planlayabiliyorum. Şelale fotoğraflamak istiyorsam güvenli biçimde alçak bir açıya inebileceğim ve katmanlı kompozisyonlar için kayalarla ya da diğer ön plan öğeleriyle çalışabileceğim yerleri araştırıyorum. Panoramik manzaralar arıyorsam seyir noktalarına ve dağ manzaralarına yöneliyorum. Ahırlar, kapalı köprüler veya başka yapılar istiyorsam bunları sonbahar peyzajına dahil edebileceğim bölgeleri araştırıyorum.
Bu yaklaşım sonbahar portfolyomun çeşitliliğinde büyük fark yarattı. Bütün sezon boyunca karşıma ne çıkarsa onu fotoğraflamak yerine bilinçli olarak farklı türde görüntüler arıyorum. Sonuçta sezon sonunda birbirinin farklı konumlardaki tekrarları gibi görünen karelerle dolu klasörler yerine, birbirinden gerçekten farklı çok daha fazla seçilmiş fotoğraf elde ediyorum.
Çekim Listenize Göre Gezinizi Nasıl Planlayabilirsiniz?
Çekim listemi oluşturduktan sonra hava ve ışığı yakından takip ediyorum; çünkü farklı koşullar farklı fotoğraf türleri için daha uygun. Hava tahminine bakıp yalnızca “bugün sonbahar fotoğrafı çekmek için iyi bir gün mü?” diye karar vermek yerine, hangi tür fotoğrafçılığa odaklanmam gerektiğini belirlemek için kullanıyorum. Hava ve ışığın her konuyu nasıl etkilediğini anlamak, eve getirdiğim sonuçlarda büyük fark yaratabiliyor.
Örneğin kapalı ve bulutlu günler, şelale ve makro fotoğrafçılığı için en sevdiğim koşullardan. Bulutlar dev bir softbox gibi davranarak sert kontrastı azaltıyor ve sonbaharın parlak renklerini yüksek ışıklardaki ayrıntıları kaybetmeden fotoğraflamayı kolaylaştırıyor. Bu yumuşak ışık renkli yaprakların, yosunların, mantarların ve diğer ayrıntıların yakın plan fotoğraflarında da çok iyi çalışıyor; çünkü küçük konular üzerindeki sert gölgelerle uğraşmak zorunda kalmıyorum. Tahminde kapalı bir gün görürsem geniş dağ manzarasını bir kenara bırakıp şelaleler ve orman ayrıntıları etrafında bir yürüyüş planlayabilirim.
Yakın zamanda yağan yağmur, şelale çekimlerini daha da verimli hâle getirebilir. İyi bir yağıştan sonraki bir veya iki gün boyunca şelalelerin ve küçük çağlayanların debisi önemli ölçüde artabilir. Bu hem onları daha dramatik gösterir hem de uzun pozlama için daha fazla seçenek sunar. Islak kayalar, yapraklar ve yosunlar daha doygun görünebilir; su birikintileri ve dereler de yansımalar oluşturabilir. Güvenlik açısından patika ve su koşullarını yine dikkate almam gerekir ancak fotoğraf açısından yalnızca çekim sabahındaki havayı değil, şelale gezisinden önceki birkaç günün hava durumunu da yakından takip ederim.
Geniş manzaralar ve panoramik görüntüler için çok farklı koşullar arıyorum. Gün doğumu veya gün batımı civarındaki parçalı bulutlu hava, dağ manzarasını canlandıran dramatik bulutlar ile sıcak ışığı bir araya getirebilir. Açık gökyüzü günün ilk ya da son birkaç dakikasında güzel renkler oluşturabilir ancak biraz bulut, ışığın etkileşime gireceği bir yüzey sağlayarak gökyüzüne derinlik ve doku ekleyebilir. Tahmin gün doğumu veya gün batımı için umut vericiyse o sabahı ormanda geçirmek yerine bir seyir noktası ya da dağ manzarası çevresinde planlarım.
Yaban hayatı başka tür bir planlama gerektiriyor. Hayvanların nerelerde bulunabileceğini araştırıyorum ancak aynı zamanda ışığı ve yapmak istediğim fotoğrafın türünü de düşünüyorum. Yumuşak sabah veya akşam ışığı yaban hayatı portreleri için özellikle yararlı olabilir; çünkü daha hoş bir aydınlatma sağlarken çevredeki yapraklara sıcak renkler katabilir. Çevresel bir yaban hayatı fotoğrafı arıyorsam arka planı ve ışığın yönünü de hesaba katıyorum; böylece hayvan yalnızca arka planın önündeki bir konu olmaktan çıkıp daha geniş sonbahar peyzajının parçasına dönüşüyor.
Aynı yaklaşım ahırlar, kapalı köprüler ve diğer yapılar için de geçerli. Bir yapıyı çevresindeki manzaranın parçası olarak fotoğraflıyorsam güneşin nerede olacağını ve ışığın hem yapıyı hem de çevresindeki yaprakları aydınlatıp aydınlatmayacağını düşünüyorum. Sis de özellikle dağlık bölgelerde sahneye yaklaşımımı tamamen değiştirebilir; arka planı sadeleştirirken konular, ağaçlar ve uzaktaki tepeler arasında katmanlar yaratabilir.
Çekim listesi tam da burada özellikle işe yarıyor. Yalnızca iyi hava ummak yerine tahmine bakıp koşullara göre karar verebiliyorum. Hava kapalı ve yakın zamanda yağmur yağmış mı? Şelale ve makro ayrıntıları ararım. Parçalı bulutlu ve umut verici bir gün doğumu ya da gün batımı mı var? Bir manzara noktasına giderim. Yaban hayatı için koşullar uygun mu? Telefoto objektifi yanıma alır, sonbahar renklerinin çevrelediği hayvanları ararım. Hava, tam olarak hangi fotoğrafı çekeceğimi belirlemez ancak o gün hangi tür fotoğrafların peşinden gitmeye değer olduğunu belirlememe yardımcı olur.
Amaç evden çıkmadan önce hangi fotoğrafı çekeceğimi tam olarak tahmin etmek değil. Amaç koşulları anlamak, bunlara en uygun fotoğraf türünü seçmek ve kendimi o fotoğrafların mümkün olduğu yerlere götürmek.
Yalnızca Ünlü Manzarayı Fotoğraflamayın
Çekim listesi, bir yerde yalnızca herkesin bildiği manzarayı fotoğraflama tuzağına düşmemi de engelliyor. İkonik kareyi çekmekte hiçbir sorun yok; ben de sık sık çekiyorum. Ancak çektiğim tek fotoğraf buysa muhtemelen birçok olasılığı keşfetmeden bırakmışımdır.
Örneğin popüler bir seyir noktasındaysam önce geniş manzarayı çeker, ardından listeme uyan başka fırsatlar aramaya başlarım. Olağanüstü renklere sahip tek bir ağaç telefoto kompozisyon olarak daha iyi çalışabilir. Ormana doğru uzanan bir patika doğal bir yönlendirici çizgi oluşturabilir. Çevredeki yaprakları yansıtan küçük bir dere bulabilir veya yol boyunca ilginç yosun ve mantarlar fark edebilirim.
Bu şekilde iyi bilinen bir yere gidip yalnızca bir başka turist fotoğrafı üretmekten kaçınabiliyorum. Hâlâ aynı yeri fotoğraflıyorum ama sahneye kendi giriş yolumu arıyorum. Bazen bunun için biraz daha yürümek, arkanıza dönmek, yere yaklaşmak ya da yalnızca herkesin baktığı belirgin manzaranın dışında neler olduğunu görmek yeterli.
Objektifinizi Değiştirin
Farklı görüntüler üretmenin bulduğum en basit yollarından biri gerçekten objektif değiştirmek. Kulağa çok açık geliyor ancak kameraya çok yönlü bir zoom objektif takıp bütün çekimi yalnızca yakınlaşıp uzaklaşarak geçirmek son derece kolay. Fiziksel olarak objektif değiştirmek, sahneyi yeniden değerlendirmeye ve neyi fotoğraflamak istediğimi farklı düşünmeye zorluyor.
Örneğin geniş açılı bir objektifle başlayıp renkli ağaçlarla çevrili bir şelaleyi fotoğraflayabilirim. Yönlendirici çizgiler yaratacak bir ön plan öğesi arar ve katmanlı bir kompozisyon oluşturmak için alçalırım. Ardından telefoto objektife geçerek aynı şelaleye farklı bakarım; örneğin renkli yaprakların yalnızca bir bölümünü izole edebilir veya uzaktaki ağaç katmanlarını birbirine sıkıştırabilirim.
Yanımda makro objektif varsa yaklaşımımı tamamen değiştirebilirim. Manzarayı fotoğraflamak yerine tek tek yapraklara, yosunlara, mantarlara, ağaç kabuklarına veya diğer dokulara yakından bakarım. Yeşil yosunların ortasındaki tek bir kırmızı yaprak, birkaç dakika önce çektiğim geniş sonbahar manzarasından tamamen farklı bir fotoğrafa dönüşebilir.
Objektif değiştirmeyi yalnızca teknik bir karar olarak görmememin nedenlerinden biri bu. Görme biçimimi değiştiriyor. Kameraya farklı bir objektif taktığımda, biraz önce çektiğim fotoğrafı düşünmeyi bırakıp yeni perspektife uygun fotoğraflar aramaya başlamam gerekiyor.
Size Seçenek Sunan Ekipmanı Yanınıza Alın
Doğru ekipmana sahip olmak en pahalı ekipmanı satın almak anlamına gelmiyor. Önemli olan çekim listenizdeki fotoğrafları elde etmenize izin veren araçları yanınıza almak. Şelaleler ve uzun pozlamalar planın parçasıysa sağlam bir tripod ve filtrelere ihtiyacım olacak. Yaban hayatıyla bilinen bir yere gidiyorsam uzun telefoto objektif için çantamda yer açarım. Makro ayrıntıları listemdeyse küçük konulara yaklaşmamı ve onları izole etmemi sağlayacak bir objektif taşırım.
Sahadayken fark yaratabilecek aksesuarları da düşünüyorum. Dairesel polarize filtre ıslak yapraklar ve sudaki yansımaları kontrol etmeye yardımcı olabilirken ND filtreler şelale fotoğraflarında enstantane üzerinde daha fazla esneklik sağlar. Özellikle serin sonbahar günlerinde uzun süre dışarıda kalıyorsam yedek piller önem kazanır; şelale çevresinde veya tozlu patikalarda çalışırken temizlik ekipmanı da vazgeçilmez hâle gelir.
Önemli olan bütün bu ekipmanı “belki bir gün lazım olur” diye taşımamam. Yanıma almamın nedeni hangi fotoğrafları üretmek istediğimi önceden düşünmüş ve hangi araçların bunu yapmama yardımcı olacağını biliyor olmam.
Sonbahar Renkleri Fotoğrafın Tek Kahramanı Olmasın
Sonbahar renkleri görsel olarak o kadar etkileyici ki kamerayı rengârenk ağaçlardan oluşan bir duvara çevirip fotoğrafın kendiliğinden oluşacağını düşünmek kolay. Bazen gerçekten olur ancak çoğu zaman ortaya yalnızca güzel yaprakların fotoğrafı çıkar. Bu yüzden kompozisyon içinde renge başka bir görev vermeye çalışıyorum.
Örneğin sonbahar yapraklarıyla kaplı bir dağı fotoğraflıyorsam aşağıdaki patikadan bir yürüyüşçünün geçmesini bekleyebilirim. Bu kişi ölçek duygusu verir ve izleyicinin geniş sahne içinde dikkat edeceği bir unsur oluşturur. Bir şelalede kadrajı tamamen suyla doldurmak yerine renkli yaprakları ön planda kullanabilirim. Yaban hayatında ise hayvanı bilinçli olarak kadrajda küçük tutup çevredeki peyzajı onun nerede yaşadığını anlatmak için kullanabilirim.
Ahırlar, kiliseler ve kapalı köprüler de buna iyi bir örnek. Yapıyı tek başına bir konu olarak fotoğraflamak yerine bina ile çevresindeki ağaçların ve peyzajın ilişki kurduğu bir kompozisyon ararım. Böylece sonbahar renkleri yalnızca renkli bir arka plan olmaktan çıkar, hikâyenin parçasına dönüşür ve izleyiciyi mekânla ilişkilendirir.
Katman ve Derinlik Arayın
Çekim listemde ilerlerken özellikle aradığım bir başka şey de derinlik. Ağaç katmanları, üst üste gelen tepeler, ön plandaki yapraklar, uzaktaki dağlar ve sis gibi atmosfer koşulları fotoğrafa çok daha güçlü bir mekân hissi verebilir.
Bunu yaratmanın basit yollarından biri kameraya yakın bir öğe bulup ön plan olarak kullanmak. Uzak bir dağı çerçevelemeleri için renkli yaprakların arasından çekim yapabilir ya da yosunlu bir kayanın arkasına geçerek onu görüntünün ilk katmanı hâline getirebilirim. Küçük bir dal veya yerdeki dökülmüş yapraklar bile izleyicinin gözünü sahnenin içine yönlendirmeye yardımcı olabilir.
Şelale fotoğraflarım, bu katmanları bilinçli olarak nasıl aradığıma iyi bir örnek. Şelalenin tam karşısında durup suyu cepheden çekmek yerine gözün şelaleye doğru ilerlemesini sağlayan kayalar arıyorum. Güvenli biçimde alçalabiliyorsam ön planda bu kayaları, kadrajın ortasında akan suyu ve arkada renkli ağaçları kullanarak çok daha boyutlu bir kompozisyon oluşturabiliyorum.
Telefoto objektifler ise tamamen farklı türde bir katmanlama yaratıyor. Birkaç dağ sırtı sonbahar renkleriyle kaplıysa uzun objektifle bu katmanları birbirine sıkıştırarak uzaktaki bir manzarayı üst üste binen renk şeritleri serisine dönüştürebiliyorum.
Ayrıntıları Fotoğraflayın
Çekim listemde ayrıntılara her zaman yer veriyorum; çünkü en ilginç sonbahar fotoğraflarından bazıları geniş manzaralar olmak zorunda değil. Yeşil yosunun üzerindeki kusursuz kırmızı bir yaprak, derenin üzerinde süzülen dökülmüş yapraklar ya da yumuşak ışığa yakalanmış küçük bir yaprak kümesi kendi başına fotoğrafa dönüşebilir.
Bu noktada çoğu zaman makro objektife geçiyorum. Bütün bir ağacı fotoğraflamak yerine tek bir yaprağa odaklanıp dokusunu ve rengini yumuşak bir arka plandan ayırmak için sığ alan derinliği kullanabilirim. Orman tabanında ilginç bir yaprak grubu bulursam ışığın şekilleri ve dokuları en iyi ortaya çıkardığı açıyı bulmak için çevresinde hareket ederim.
Rengin kendisiyle kontrast oluşturan dokuları aramayı da seviyorum. Yeşil yosunun üzerindeki parlak sonbahar yaprakları, daha fazla renkli yaprakla çevrili olanlardan tamamen farklı bir görüntü oluşturabilir. Mantarlar, ağaç kabuğu, kayalar, likenler ve diğer doğal ayrıntılar; fotoğrafın sonbaharla bağını korurken izleyicinin gözünü kırmızı, turuncu ve sarıların yoğunluğundan bir süre uzaklaştırabilir.
Sahneyi Görmek İçin Kendinize Zaman Tanıyın
Çekim listesine sahip olmak, listedeki her şeyi tamamlamaya çalışarak bir yerden diğerine koşturmak anlamına gelmiyor. Hatta en iyi fotoğraflarımdan bazıları, listeme uyan bir şey bulduktan sonra o alanı keşfetmek için kendime yeterince zaman tanıdığımda ortaya çıkıyor.
Örneğin sonbahar renkleriyle uzun pozlama yapmak istediğim için bir şelaleye gidebilirim. Önce bariz kompozisyonu kurarım ancak ardından birkaç metre hareket etmenin daha güçlü bir ön plan sağlayıp sağlamadığına bakarım. Dikey bir kompozisyon deneyebilir, enstantaneyi değiştirebilir veya başka bir objektife geçebilirim. Işık değişirse başlangıçta düşündüğüm fotoğrafa bağlı kalmak yerine sahneyi yeniden değerlendiririm.
Yaban hayatında da aynı şey geçerli. Başlangıçta bir geyiği yakın portre olarak fotoğraflayabilirim ancak daha sonra hayvanın çevresindeki manzaranın küçük bir parçası olduğunda çok daha ilginç göründüğünü fark edebilirim. Portreyi elde ettikten sonra çantayı toplamak yerine kompozisyonu değiştirip hayvanın sonbahar renklerinin görüntünün parçası hâline geleceği bir noktaya hareket etmesini beklerim.
Çekim listesi bana ne aradığımı söylüyor; ancak sonuçta onu nasıl fotoğraflayacağımı belirleyen şey sahneyle geçirdiğim zaman.
[Bu noktadaki Instagram embed bloğunu kaynakta olduğu gibi değiştirmeden koruyun.]Sezgi: Ne Zaman Devam Etmeniz Gerektiğini Bilin
Bir yerin güzel olması mutlaka iyi bir fotoğraf üreteceği anlamına gelmez. Bir kompozisyonun çalışmadığını anlamayı ve görüntüyü zorlamaya çalışarak zaman kaybetmek yerine oradan ayrılmaya izin vermeyi öğrendim. Birkaç farklı açı denediysem ve hiçbir şey yerine oturmuyorsa, sırf yapraklar güzel diye oradan mutlaka bir fotoğrafla ayrılmak zorundaymışım gibi hissetmiyorum.
Bu özellikle sonbahar renkleri döneminde önemli; çünkü sezon çok kısa ve çevrede genellikle sayısız başka fırsat bulunuyor. Geniş bir manzara düz ışık nedeniyle çalışmıyorsa veya kompozisyon fazla karmaşıksa listemdeki başka bir şeyi ararım. Patikanın biraz ilerisinde bir şelale, yakınlarda yaban hayatı veya ormanda ilginç makro ayrıntılar olabilir. Sınırlı zamanımı zayıf bir kompozisyonun çekilmeye değer olduğuna kendimi ikna etmeye çalışarak aynı yerde geçirmek yerine gerçekten çalışan bir fotoğrafı aramayı tercih ederim.
Bariz fotoğrafı reddetmeyi öğrenmek, daha sıra dışı kompozisyonlar bulmama da yardımcı oldu. Bazen en iyi karar, sahneye herkesin baktığı şekilde bakmayı bırakıp çevremde başka neler olduğunu sormak. Örneğin aşağıdaki videoda bariz kompozisyondaki sert ışığı beğenmedim. Onunla mücadele etmek yerine yapının içine girdim ve rustik pencereyi bilinçli bir yıldız ışığı etkisi oluşturmak için kullandım.
Aklımda farklı konu ve kompozisyonların olması, bir şey çalışmadığında yoluma devam etme özgürlüğü veriyor. Başarısız denemelere takılmak yerine keşfetmeye devam edebiliyor ve her zaman bulunacak başka bir olasılık olduğunu biliyorum.
[Bu noktadaki ikinci Instagram embed bloğunu da kaynakta olduğu gibi değiştirmeden koruyun.]Size Ait Hissettiren Fotoğraflar Üretin
Sonbahar renklerini 20 yılı aşkın süredir fotoğrafladıktan sonra öğrendiğim belki de en büyük ders, yalnızca nerelere gittiğimi belgeleyen bir portfolyoyla eve dönmek istemediğim. Görüntülerin o yerlerde gerçekten neyi ilginç bulduğumu yansıtmasını ve doğayla izleyici arasında bir bağ kurmasını istiyorum.
Bu, ikonik yerlerden kaçınmak veya yalnızca farklı olmak uğruna farklı olmaya çalışmak anlamına gelmiyor. Klasik manzara güzelse onu fotoğraflayın. Ama ardından kendinize başka ne bulabileceğinizi sorun. Farklı bir objektif kullanabilir misiniz? Daha yakına gidebilir misiniz? Bir ayrıntıyı fotoğraflayabilir misiniz? Yakınlarda yaban hayatı var mı? Farklı bir ışık için beklerseniz ne olur? Kompozisyona bir ahır, kapalı köprü, patika, şelale veya başka bir öğe dahil edebilir misiniz?
Sonuçta çekim listesi kullanmamın nedeni bu. Her fotoğrafın tam olarak nasıl görünmesi gerektiğini söylemeden, bilinçli hareket edebilmem için yeterli bir yapı sağlıyor. Birkaç dramatik manzara, daha samimi makro görüntüler, şelalelerde uzun pozlamalar, yaban hayatı, çevresel sahneler ve sonbaharın küçük ayrıntılarını istediğimi bilerek yola çıkabiliyorum; ardından bu fotoğrafların gerçekte neye dönüşeceğini ışığa, yapraklara ve genel manzaraya bırakıyorum.
Sonbahar renkleri bize çalışmak için olağanüstü miktarda malzeme sunuyor ancak yapraklar yalnızca başlangıç noktası. 20 yılın ardından, eve birbirinin tekrarı birkaç kareyle dönmek ile gerçek bir portfolyoyla dönmek arasındaki farkın çoğu zaman sezona ne kadar bilinçli yaklaştığınızda yattığını gördüm. Hangi tür görüntüleri istediğinizi planlayın, bu fırsatları sunan yerleri araştırın, objektiflerinizi değiştirin, bariz bakış noktasının ötesini keşfedin ve rastgele manzaraları kaydetmek yerine fotoğrafı gerçekten bulmak için kendinize yeterince zaman tanıyın.
Yazar hakkında: Kate Garibaldi, ödüllü bir seyahat ve doğa fotoğrafçısı, eğitmen ve yazardır. Güzel Sanatlar ve Tasarım alanında BFA derecesini tamamlarken karanlık odada klasik siyah-beyaz fotoğraf eğitimi aldı. Bu güçlü temelin ardından ilk renkli dijital kamerasını satın alarak dijital fotoğrafçılığa yoğunlaştı. Manzara ve yaban hayatı fotoğrafçılığındaki çalışmaları National Geographic Travel, National Wildlife Federation ve Photo District News tarafından takdir edildi. Garibaldi, proje çekimlerinin dışında, yaban hayatı ve doğal alanlara duyduğu ilgiyi ve fotoğraf bilgisini paylaşmak amacıyla fotoğraf atölyeleri düzenliyor.