Vahşi yaşam fotoğrafçısı Tiffany Taxis, Alaska kıyısında bir anne ayı ve üç yavrusuyla saatlerdir vakit geçiriyordu ki, büyük hayvan bir anda gerildi. Emzirmeyi bıraktı. Bakışları keskinleşti ve ağzından salya akmaya başladı. Yaklaşık 30 metre ötede, buzulların önünde yalnız bir kurt duruyordu. Her fotoğrafçının içgüdüsü aynı şeyi söyler: yakınlaş, kadrajı kurtla doldur. Taxis ise tam tersini yaptı. Geri çekildi, kadrajı genişletti. Sanat eğitiminin yıllar içinde ona kazandırdığı anlatı içgüdüsüne güvendi.
Tiffany Taxis, Alaska ve Greater Yellowstone Ekosistemi’nde rehberli vahşi yaşam fotoğrafçılığı turları düzenliyor. Taxis’in birçok karesi M.Zuiko Digital ED 150-400mm F4.5 TC1.25x IS PRO ile çekilmiş olsa da, M.Zuiko Digital ED 100-400mm F5.0-6.3 IS, ekipmanını yeni kuran fotoğrafçılar için benzer erişimi daha ulaşılabilir bir fiyatla sunuyor.
Kısa Bakış
“O dişi ayıyı tüm yaz boyunca gözlemledim, bu yüzden onu çok iyi tanıyordum,” diye hatırlıyor vahşi yaşam fotoğrafçısı ve OM SYSTEM elçisi Tiffany Taxis. Ayı kurtla göz göze geldi. İki hayvan da kıpırdamadı. Taxis, sahilde 10 dakika boyunca tamamen hareketsiz oturdu.
“Eğer sahilde ayıların peşinden koşuyor olsaydım, o kurt asla ortaya çıkmazdı,” diyor. “Ama tamamen hareketsiz ve sessiz şekilde oturduğum için kendini yeterince güvende hissetti ve görünmeye karar verdi.”
Ortaya çıktığında ise Taxis yakınlaşmadı.
“Geniş kadraja geçtim,” diye açıklıyor. “Benim için hikâye sadece kurt değildi. O kurtun bulunduğu dünya, o ışık ve o anın kendisiydi. Yakın plan bir portreyi her zaman yeniden üretebilirsin ama bu tür bir anı yeniden yaratamazsın.”
Taxis, vahşi yaşam fotoğrafçılığına farklı bir arka planla geliyor. Florida State University’den Stüdyo Sanatları alanında Güzel Sanatlar Lisans derecesine sahip.
“Güney Florida’da büyüdüm ve her zaman iki şeyi çok sevdim: hayvanlar ve sanat,” diyor Taxis. “Üniversitede grafik tasarım ve fotoğraf okudum. Mezun olduktan sonra ise altı ay kalırım diye düşünerek Jackson Hole, Wyoming’e taşındım. Yellowstone bölgesinde vahşi yaşam fotoğrafçılığına olan tutkum keşfedince bir daha hiç ayrılmadım.”
Bu eğitim, ona deklanşöre basmadan önce başlayan bir düşünce sistemi kazandırdı.
“Sanat okulunda her eleştiri aynı soruyla başlardı: niyetin neydi?” diye anlatıyor. “Kompozisyondan renk paletine, negatif alanı nasıl kullandığıma kadar her seçimi savunmak zorundaydım. Mesele doğru olmak değildi. Bilinçli olmaktı. O zaman fark etmemiştim ama bu disiplin bugün vahşi yaşamda yaptığım her şeyin temelini oluşturuyor. Deklanşöre basmadan önce hâlâ kendime aynı soruyu soruyorum: Bu tek fotoğrafla hangi hikâyeyi anlatmak istiyorum?”
“Bu dönüşüm zaman aldı. Yellowstone’daki ilk iki yılımı teknik olarak daha iyi fotoğraflar çekmeye odaklanarak geçirdim. Fotoğraflar daha keskin, kompozisyonlar daha sıkı hale geldi ama bir noktada hepsinin diğer işler gibi görünmeye başladığını fark ettim,” diyor Taxis. “Kırılma noktası ‘kareyi yakaladım mı?’ sorusunu sormayı bıraktığım an oldu. Keskin bir ayı fotoğrafı bir belgedir. Ama arkasında niyet olan keskin bir ayı fotoğrafı, benim anlatmak istediğim hikâyedir.”
Taxis, teknik olarak doğru pozlanmış kareleri, korumaya çalıştığı vahşi yaşamın hikâyelerine nasıl dönüştürdüğünü paylaşıyor.
Kadrajı Konunun İçine Kurma, Konuyu Kadraja Sıkıştırma
Çoğu vahşi yaşam fotoğrafçısı kadrajı doldurmayı tercih eder. Hayvan konudur ve amaç mümkün olduğunca yaklaşmaktır. Taxis’e göre bunda bir yanlış yok, ancak o sanat geçmişi sayesinde ters yönde ilerliyor.
“Bu yaz Alaska’da bir uçaktan bir balina leşi fark ettim ve yakınında kamp kurabildim,” diye hatırlıyor. “O akşam yaklaşık 15 ayı sahile indi ve o sırada iki kurt da sahneden geçti.” İlk içgüdüsü OM-1 Mark II ve M.Zuiko Digital ED 150-400mm F4.5 TC1.25x IS PRO ile yakınlaşarak beslenen ayıların portrelerini çekmekti. “Ama sanat eğitimimi hatırladım ve niyetle çekme fikrine geri döndüm. Bu yüzden geri açıldım. Çünkü 15 ayıyı, iki kurdu, bir balinayı, buzulları ve dağları tek bir karede görmek çok daha güçlü. Bu, o coğrafyada binlerce yıldır süregelen hikâyeyi anlatıyor. Yakın plan bir fotoğraf ise bunun sadece küçük bir kısmını gösterir.”
Taxis’e göre bu sahne, normalde bir vahşi yaşam fotoğrafçısının ayrı ayrı kadrajlara böleceği her şeyi içeriyordu. O ise hepsinin tek bir karede birlikte var olmasına izin verdi.
“Kendime geri çekilmeyi ve hikâyenin tamamına bakmayı öğretmem gerekti,” diye anlatıyor Taxis. “Vahşi yaşam fotoğrafçılığına ilk başladığımda tek istediğim yakın plan, etkileyici portrelerdi. Bir ayı, bir çakal yakaladım. Ama çektikçe fark ettim ki hayvanın çevresindeki manzara hikâyenin yarısını taşıyor. Artık konuyu kadrajın içine yerleştirmiyorum; kadrajı konunun etrafında kuruyorum.”
Işığı Takip Et, Hayvanı Değil
Ekim ayının bir sabahı, Grand Teton’da Taxis yüzlerce kez geçtiği bir çayırın yanından geçiyordu. Gece boyunca yoğun bir sis çökmüştü. Açıklığın ortasında bir erkek geyik duruyordu, ancak sis çevresindeki her şeyi silmişti.
“Arabayı durdurdum ve sadece oturdum çünkü bu bir fotoğraf gibi görünmüyordu,” diye hatırlıyor. “Bir çizim gibiydi. Geyik sadece boynuzlarıyla birlikte karanlık bir formdu ve sis ağaç hattını, dağları, her şeyi ortadan kaldırmıştı. Geriye sadece şekil, ton ve içeri sızan hafif bir sıcaklık kalmıştı. O sabah sis tüm dikkat dağıtıcı unsurları yok etti ve bana stüdyoda saatlerce kurmaya çalışacağım bir kompozisyonu hazır verdi.”
Günlerini hayvan hareketlerine göre planlamıyor. Koşullara göre planlıyor.
“Işık her şeydir ve bana verilen ışığı hikâyenin bir parçası olarak kullanmaya çalışıyorum,” diye vurguluyor. “Herkes güzel bir manzarada bir ayı görmüştür ama onu farklı kılan ışıktır ve ışık hiçbir zaman aynı değildir. Ben, herhangi bir konuyu öne çıkaracak koşulları arıyorum.”
“Çok az insan soğukta ve yoğun sisin içinde gün doğumunda dışarıdadır,” diye ekliyor. “Sis her şeyi şekillere ve silüetlere indirger. İşte bu noktada sanat okulu zihnim devreye giriyor.”
Andan Önceki Anı Çek
Zirve an karesi tüm ilgiyi toplar. Taxis ise hikâyeyi o andan hemen önce ve sonra arar.
“Kum tepesi turnalarını fotoğraflarken kuşun çömelmesini beklerim,” diye açıklıyor. “Turnalar havalanmadan hemen önce garip, sıkışmış bir pozisyona girer. Rüzgârın yönünü biliyorsan hangi açıyla kalkacaklarını da bilirsin. O çömelmeyi gördüğüm an kadrajım zaten hazırdır ve hareketin başladığı anı yakalamaya hazırım. Yoksa bir turna havalandığında, onu vizörde bulana kadar çoktan kaybolur.”
Kartallar da benzer bir düzen izler. Kalkıştan önce ağırlıklarını değiştirir ve pençelerini açarlar. Ayılar rakiplerine saldırmadan önce omuzlarını düşürür. Bu işaretleri bilmek, fotoğrafçıya 1 ila 3 saniyelik bir avantaj sağlar.
“Geçtiğimiz sezondan en sevdiğim karelerin bazıları, herkesin istediği o uçuş halindeki kartal fotoğrafları değil,” diyor Taxis. “Bir kartalın havalanmadan hemen önceki anları ya da inişe hazırlanırkenki anları. Yarı açık kanatlar, gözlerindeki odak. O karelerde, tam uçuş anının yakalayamadığı bir gerilim var.”
Taxis’e göre OM-1 Mark II’nin Pro Capture modu, bu zaman avantajını bir güvenlik ağına dönüştürüyor. Deklanşör yarım basılıyken sürekli kare tamponluyor, tam basıldığında ise bu kareleri kaydediyor.
“Eskiden bir kartal havalanmak üzereyken zamanlamamdan şüphe ederdim,” diye devam ediyor. “Pro Capture ile makine ben tam basmadan önce zaten kayıt almaya başlıyor. O çömelmeyi gördüğüm an, tüm hazırlık sürecinin zaten tamponda olduğunu biliyorum. Artık anı kovalamıyorum. Zaten onun önündeyim.”
Atmosferi Hava Belirlesin
“Alaska’da öyle yağmurlara yakalandım ki kendi yağmurluğum bile pes etti,” diye paylaşıyor Taxis. “İyi bir mont ya da pantolon fark etmedi. Su her yerden içeri girdi. Ama yine de dışarıdaydım çünkü sis çökmeye başlamıştı ve o günün ilerleyen saatlerinde iki yavrusuyla birlikte bir ayı sahile çıktı. Kürkü sırılsıklam, her teli ışığı yakalıyordu. Eğer montum su aldığı anda toparlanıp gitseydim, o fotoğraf hiç var olmayacaktı.”
OM-1 Mark II, M.Zuiko 150-400mm ve OM SYSTEM’in çoğu vahşi yaşam lensi IP53 hava yalıtımına sahip; toza ve su sıçramalarına dayanıklı ve -10°C’ye kadar çalışacak şekilde tasarlanmış. Taxis’in kendi ekipmanının suya teslim olduğu aynı fırtınada, kamera ve lens sorunsuz çalışmaya devam etti.
“Çoğu zaman sanat üretmek konforlu değildir,” diye vurguluyor. “Zaman ister, adanmışlık ister, değerli kareler üretmek için uzun saatler harcamayı gerektirir. Yağmurda, karda ya da eksi 30 derecede dışarıda olmak istemem ama iyi fotoğraflar tam da o koşullarda ortaya çıkar. Bu bilinçli bir seçimdir. Böyle günlerde dışarı çıkıp üretmeyi seçmek, işini diğerlerinden ayıran şeydir.”
Islak kürk, kuru koşullarda görünmeyen dokuyu ortaya çıkarır. Sis, arka planı yumuşak ve tek tonlu bir derinliğe indirger. Kar ise hayvanların hayatta kalmak için katlanmak zorunda olduğu zorlu koşulları dramatik bir şekilde görünür kılar.
“Çoğu insanın kaçtığı koşullar, benim özellikle olmak istediğim yerler,” diyor. “İşte o koşullar, bir fotoğrafı alıp onu bir sanat eserine dönüştürür.”
Arka Planı Duygusal Bir Katman Olarak Kullan
Taxis’in en sevdiği karelerden birinde, bir erkek geyik Grand Teton sırt hattını güneş arkadan vururken geçer; sahne turuncu ve sarı tonlara bürünmüştür. Bu açıyı seçmesinin tek nedeni vardır: arka plan duyguyu taşıyordur.
“Bir sahneye geldiğimde, tek bir fotoğraf çekmeden önce etrafa bakarım,” diye anlatıyor. “Işık nereden geliyor? Hayvanın arkasında ne var? Koyu bir konuyu çekiyorsam kontrast yaratmak için daha açık bir arka plan ararım. Bir kuşun arkasında mavi gökyüzü varsa yer değiştiririm. Bu en sıkıcı arka plandır. Ben izleyicinin sadece görmesini değil, bir şey hissetmesini sağlayacak bir şey arıyorum.”
Bu süreç, özellikle aşırı telefoto odak uzaklıklarında hızlı hareket etmeyi gerektirir; çünkü küçük bir konum değişikliği bile arka planı tamamen değiştirebilir.
“Geçen sonbaharda Tetons’ta, kavak ağaçlarının yakınında beslenen bir erkek geyiği fotoğraflıyordum,” diye devam ediyor. “Arkasındaki arka plan sadece kahverengi bir yamaçtı, hiçbir şey yoktu. Sadece iki adım sola attım ve bir anda kavaklar onu altın tonlarında çerçeveledi. Dört saniyelik bir karar. Ve bunu ancak tripoda bağlı değilsen verebilirsin.”
OM-1 Mark II’nin 5 eksenli Sync IS sistemi 8.5 stop’a kadar sabitleme sağlar. Taxis için bu, normalde tripod gerektirecek koşullarda elde net kareler çekebilmek anlamına gelir.
“Bence arka plan, konu kadar önemli,” diyor. “Arka plan duyguyu taşıdığında, hayvanın bunu yapmasına gerek kalmaz.”
Minimalizmi ve Negatif Alanı Kucakla
“Kurt, vahşi doğada fotoğraflayabileceğiniz en tartışmalı konulardan biridir,” diyor Taxis. “Bu nedenle onu bu kadar el değmemiş bir manzara içinde gördüğünüzde, insanlar sadece hayvanı düşünmez. Nerede yaşadığını, bu topraklarda ne kadar süredir hayatta kaldığını, hayatta kalmak için neler yapmak zorunda olduğunu ve bizim seçimlerimizin bu tür yerlere nasıl etki ettiğini düşünür. O kurdu, bu geniş alanın içinde küçük bir figür olarak göstermek, herhangi bir telefoto portreden çok daha büyük bir hikâye anlatır.”
Taxis aynı yaklaşımı kuş fotoğraflarında da kullanıyor. Yellowstone’da bir kel kartal için yakın plan bir portre çekebilecek telefoto erişime sahipti. Bunun yerine kadrajı genişletti ve kuşu karla kaplı tepelerin içinde küçük bir figür olarak konumlandırdı; çünkü hikâyeyi taşıyan manzaraydı.
Sanat geçmişi bu kavramı bir isimle tanımlar: negatif alan. Bir konunun etrafındaki boşluk, yakın plan bir kareden tamamen farklı bir hikâye anlatır.
“Vahşi yaşamda kadrajı doldurma içgüdüsü daha da güçlüdür çünkü hayvan tam karşınızdadır ve elinizde uzun bir lens vardır,” diyor. “Ama o kurdun o geniş manzara içinde tek başına durması… işte orada gerçekten anladım. Konunun etrafındaki boşluk hikâyenin kendisidir. Yalnızlığı anlatır, vahşiliği anlatır, bu yerin tek bir hayvandan daha büyük olduğunu anlatır.”
Tanıdık Olanın İçinde Soyutu Bul
Taxis, vahşi yaşam fotoğrafçılığının her zaman literal olmak zorunda olmadığını vurguluyor. Hareket bulanıklığı, detay kırpmaları, silüetler ve yavaş enstantane teknikleri, bir vahşi yaşam fotoğrafının anlatabileceklerini genişletir. Bu yaklaşımın ilhamını başka bir fotoğrafçıdan aldığını söylüyor.
“Steve Mattheis’in işlerini gerçekten çok takdir ediyorum,” diyor. “50 metre mesafeden bir kurdu 1/10 ya da 1/15 saniyede fotoğraflıyor. Bu, kurdun gözünün etrafında keskin bir alan bırakırken görüntünün geri kalanında hareket hissi yaratıyor. Bu da kurdun hikâyesini anlatıyor: sürekli hareket halinde, sürekli hayatta kalmaya çalışıyor. Bunu ilk gördüğümde, vahşi yaşam fotoğrafçılığına bakışım tamamen değişti.”
“Alaska’daki Brooks Falls’a gitmeden önce, ayıları sadece hızlı enstantane ile şelalede yakalamayacağımı biliyordum,” diye devam ediyor. “1/15 saniyede çekim yapmayı planladım; suyu bulanıklaştırmak, o resimsel etkiyi yaratmak ve hikâyeye hareket katmak için. Hızlı akan bir şelalede somon yakalamak kolay değildir, ayılar öyle gösterse bile. İşte o hareket, görüntülere kritik bir hikâye katmanı ekledi.”
Sahada yavaş enstantane kullanmak iki pratik sorun yaratır. 1/15 saniyede elde çekim ciddi bir sabitleme gerektirir ve bunu OM-1 Mark II sağlar. “Ama bu hızlarda parlak gün ışığı fotoğrafların aşırı pozlanmasına neden olabilir,” diye açıklıyor Taxis. “Bazı fotoğrafçılar bu yüzden ND filtre taşır. Benim kameramdaki Live ND modu bunu makine içinde, vizörde gerçek zamanlı önizleme ile çözüyor. Sahada hareket ederken ağır ND filtreler taşımak ve değiştirmek zorunda kalmıyorum. Brooks Falls’ta bir ayı balığı yakalarken bir an durduğunda, hızlı enstantaneden yavaşa geçmek için sadece birkaç saniyeniz olur. Bunu kameradan ayarlayıp sonucu önceden görebilmek? O anda mümkün olanı tamamen değiştiriyor.”
Bu teknik, Brooks Falls’ta işe yarayana kadar sayısız deneme gerektirdi ve kadrajda sabit kalacak ayılara ihtiyaç duydu.
“Vahşi yaşam fotoğrafçılığının soyut tarafını hâlâ çözmeye çalışıyorum,” diye itiraf ediyor. “Arşivimde yıllarca biriktirdiğim portreler var. Ama artık ilgimi çeken şey hareket bulanıklığı, yavaş enstantane, yani sadece belge değil duygu yaratan şeyler. Hızı düşürdüğünde, 1/1000 saniyede yakalayamadığın kaos, hareket ve yoğunluk ortaya çıkıyor. Hâlâ öğreniyorum ama yönümün bu olduğunu biliyorum. İş böyle bana ait oluyor.”
Karakteri Ortaya Çıkaran Davranışları Fotoğraflayın
Bir ayının en keskin portresi bile, hayvan hiçbir şey yapmıyorsa diğer tüm ayı fotoğraflarıyla aynı görünür. Kur davranışı, genç bireylerin sakar oyunları ya da bir turnanın havalanmadan önceki çömelmesi gibi anlar, statik bir pozun asla gösteremeyeceği şeyi ortaya çıkarır. Bu anları yakalamak, hayvanın davranışını önceden okuyabilecek kadar onu tanımayı gerektirir.
“Hepimizin evinde köpek var,” diyor Taxis. “Kulaklarını geri yatırdığında ne anlama geldiğini biliriz. Kurtları ya da çakalları fotoğraflarken kulakları gerideyse, o hayvanın stres altında olduğunu anlarım. Belki benim yüzümden değildir ama elimdeki tüm fotoğraflarda kulakları geri yatmış hayvanlar varsa, bu rahat bir hayvan değildir ve ortaya çıkan görüntü de güçlü bir fotoğraf değildir. Çok daha güçlü olan, hayvanın sahnede kendinden emin bir şekilde yürüdüğü, kulaklarının dik olduğu, tamamen rahat ve hayatta kalma mücadelesi içinde olduğu anlardır. Gerçek karakterlerini, sizi unuttuklarında görürsünüz.”
Bu tür bir deneyim, aynı hayvanları tekrar tekrar gözlemlemekten ve uzun saatler geçirmekten gelir. Taxis, ayıların yoğun olarak bulunduğu bölgelerde diğer fotoğrafçılara rehberlik ediyor ve bu yoğunluk, çoğu fotoğrafçının asla tanık olamayacağı etkileşimleri ön sıradan gözlemlemesine olanak tanıyor.
“Aynı bölgede 30 ayı olduğunda, artık hangisinin kim olduğunu öğrenmeye başlıyorum ve her birinin karakterini ayırt edebiliyorum,” diye anlatıyor. “Genç bir bireyin yaşlı bir erkeği test ettiğini anlayabiliyorum. Bir dişinin kur yapıldığını görebiliyorum. Ve bireyleri tanıdığım için, ne olacağını olmadan önce biliyorum. O birkaç saniyelik avantaj, aradığım kareyi almamı sağlıyor. Ben zaten pozisyonumu almış oluyorum, diğerleri hâlâ ne olduğunu anlamaya çalışırken.”
Aynı durum diğer türler için de geçerli. Bir tilki, gerçek karakterini ancak tamamen rahat olduğunda gösterir. Bu ipuçlarını bilmek, fotoğrafçıyı bir gözlemciden öngören birine dönüştürür.
“Bir hayvanın gerçek karakterini, onu strese sokarak yakalayamazsın,” diye ekliyor Taxis. “O komik yüz ifadesine sahip, dili dışarıda tilki fotoğrafı mı? Bu sadece hayvan tamamen rahat olduğunda olur. Çok yaklaşırsan ya da çok hızlı hareket edersen, onların bu tarafını asla göremezsin.”
Aynı Konuyu Farklı Mevsim ve Koşullarda Tekrar Ziyaret Et
“Bir şeyi ilk kez fotoğrafladığında, özellikle vahşi yaşamda, bu asla en iyi işin olmayacak,” diyor Taxis. “Konunu tanımalı ve onu izlemeyi sevmelisin ki gerçekten hikâye anlatan görüntüler üretebilesin. İlk seferde her şeyi göremezsin. Işık, davranış, küçük detaylar… bunlar haftalar, aylar ve yıllar içinde kendini gösterir.”
Taxis, Grand Teton’da aynı geyik sürüsünü altı yıldır takip ediyor. İlk sezonunda izlediği bazı erkekler artık yok. Bazıları ise vadinin en büyük hayvanlarına dönüştü ve sonra ortadan kayboldu.
Hangi erkeğin günün belirli bir saatinde suyun aynı noktasına döndüğünü ve hangi sırt hattının günün son ışığını yakaladığını biliyor. Hatta bir ayıya özel bir isim bile verilmiş.
“Alaska’da yıllardır takip ettiğim Chunk adında bir ayı var,” diyor. “Bu sezon geri döndü; çenesi kırılmış, her yeri yara izleriyle doluydu ama hâlâ hayatta ve güçlüydü. Tüm bunlara rağmen varlığını sürdürmesi, benim anlatmak istediğim hikâye. Eğer onu bu kadar uzun süre izlememiş olsaydım, kırık çeneli ve yaralı bir ayı fotoğrafı sadece başka bir ayı fotoğrafı olurdu. Ama hikâyesini bildiğim için, çektiğim her kare anlam kazanıyor.”
“Bir şeyi korumanın en iyi yolu onu sevmektir ve sevmenin tek yolu da onu deneyimlemektir,” diye ekliyor. “Bu yüzden her yıl geri dönüyorum. Artık mesele sadece fotoğraflar değil. Bu yerleri ve bu hayvanları seviyorum ve onların hikâyelerini anlatmak için sanatımı kullanmaktan başka bir şey yapmak istemiyorum.”
Etik Mesafe, Yaratıcı Çözümleri Belirlesin
Taxis çoğu zaman sabit bir noktadan fotoğraf çeker. Bir çayırın ya da sırt hattının kenarında bir yer seçer, kurulumunu yapar ve bazen tüm gün boyunca bekler. Rehberlik ettiği çekimlerde de katılımcılara aynı sabrı öğretir.
“Bir fotoğrafı hayvana saygı duyarak çekemiyorsan, o fotoğraf senin değildir,” diye vurguluyor.
“Bu sezon ilk kez büyük gri baykuşu gördüğüm gün büyüleyiciydi,” diye hatırlıyor. “İki fotoğrafçıyla birlikteydim ve baykuş tam önümüzde avlanıyordu. Ertesi gün geri döndüğümüzde 10 kişi baykuşun peşinde koşuyordu ve biri avlanmaya çalışırken ona 5 metre kadar yaklaşmıştı. Bu, baykuşu gerçekten tehlikeye sokuyordu. Böyle bir baskı, bir baykuşun günlerce avlanamamasına neden olabilir. Biz başka bir yere geçtik ve bekledik. Grup sonunda dağıldı ve gün batımına doğru baykuş bizim tarafımıza geldi ve muhteşem bir performans sergiledi. Sadece sabır sayesinde.”
Taxis’in M.Zuiko Digital ED 150-400mm F4.5 TC1.25x IS PRO lensi doğal olarak 300-800mm eşdeğer erişim sunar. Dahili 1.25x telekonvertör ile bu aralık 375-1000mm’ye çıkar. Bu ekstrem erişim, hayvanın davranışını bozmadan uzaktan yaratıcı kompozisyonlar denemesine olanak tanır.
“Bu erişim sayesinde fotoğrafı almak ile hayvana alan tanımak arasında seçim yapmak zorunda kalmıyorum,” diye devam ediyor. “75 metre ötede bir kütüğün üzerinde oturup bir kurdun yüzünü kadrajı dolduracak şekilde çekebilirim ya da genişleyip manzaranın hikâyeyi anlatmasına izin verebilirim. Görüntü ile hayvanın konforu arasında bir seçim yapmıyorum.”
Kendi Nedenini Bul
Taxis için kamera kullanımı her zaman arkasındaki nedenin ikinci planında kalmıştır.
“Dünyadaki en büyük ayrıcalığın bu hayvanlarla vakit geçirmek ve onların hikâyelerini görüntülerim aracılığıyla anlatmak olduğunu düşünüyorum,” diyor. “Aynı geyik sürüsünü altı yıldır izliyorum. Chunk’ı kırık çenesiyle ve zorlu kışlarla mücadele ederken takip ettim. Bunlar benim için sadece konular değil. Tanıdığım hayatlar ve çektiğim her fotoğraf onlar için verdiğim bir mücadele.”
“Fotoğraflarımın anlattığı hikâyenin insanlarda bir şeyleri koruma isteği uyandırmasını umuyorum,” diyor. “Birisi fotoğraflarımdan birini görüp daha önce hiç düşünmediği bir hayvanı ya da yeri önemsemeye başlarsa, tüm o soğuk ve ıslak sabahlar buna değer.”
Tiffany Taxis’in daha fazla çalışmasına web sitesinden ve Instagram hesabından ulaşabilirsiniz.
Not: Bu içerik OM SYSTEM iş birliği ile hazırlanmıştır.
Tiffany Taxis, Alaska ve Greater Yellowstone Ekosistemi’nde rehberli vahşi yaşam fotoğrafçılığı turları düzenlemektedir. Çekimlerinin büyük bir kısmında M.Zuiko Digital ED 150-400mm F4.5 TC1.25x IS PRO lensi kullanırken, daha ulaşılabilir bir alternatif olarak M.Zuiko Digital ED 100-400mm F5.0-6.3 IS lensi de benzer erişim sunmaktadır.
