doğa fotoğrafçılığı

National Geographic’in Pictures of the Year 2025 seçkisi, yalnızca yılın “en iyi” fotoğraflarını değil, 2025’in nasıl hatırlanacağını belirleyen görsel anları bir araya getiriyor. Bu fotoğraflar; hızla akan gündemin içinde kaybolan detayları durduruyor, bakmaya zorlayan bir sessizlik yaratıyor. Bir Yılı Tanımlayan Fotoğraflar: Dünya, Doğa ve İnsan Üzerine Sessiz Tanıklıklar 2025 boyunca dünya; iklim krizinin etkilerini, toplumsal dönüşümleri, doğayla insan arasındaki kırılgan dengeyi ve bireysel hikâyelerin evrensel yankılarını aynı anda yaşadı. National Geographic fotoğrafçıları bu yılı, büyük başlıkların ötesinde, insanın ve doğanın kesiştiği anlarda belgeledi. Bu seçkide öne çıkan fotoğraflar, dramatik bir anlatı peşinde koşmuyor. Aksine; çoğu kare, izleyiciyi yüksek sesle etkilemek yerine, yavaşça içine çeken bir görsel dil kuruyor. Bir bakış, bir bekleyiş, bir doğa parçasının sessiz direnci… Fotoğraflar, olayları anlatmaktan çok orada olma hissini aktarıyor. Doğa: Geri Dönüşü Olmayan Eşikler 2025 seçkisinde doğa fotoğrafları yalnızca estetik değil, aynı zamanda uyarıcı. Kuraklık, erozyon, buzulların geri çekilişi ve değişen ekosistemler; fotoğrafçının objektifinde dramatize edilmeden, olduğu gibi yer alıyor. Bu yaklaşım, izleyiciyi duygusal manipülasyondan uzak tutarken, gerçekle doğrudan yüzleştiriyor. İnsan: Günlük Hayatın İçindeki Tarih National Geographic’in güçlü olduğu alanlardan biri, gündelik hayatın içindeki tarihsel anları yakalayabilmesi. 2025 seçkisinde de bu çizgi korunuyor. Politik veya toplumsal olaylar, genellikle kalabalıklar üzerinden değil; tek bir insan, tek bir jest, tek bir an üzerinden okunuyor. Bu da fotoğrafları haber karesinden çıkarıp, zamansız bir belgeye dönüştürüyor. Fotoğrafın Gücü: Yavaşlatmak Bu seçki, günümüz görsel tüketim hızına karşı neredeyse bilinçli bir direnç öneriyor. Her fotoğraf, izleyiciden acele etmemesini istiyor. National Geographic’in Pictures of the Year geleneği, 2025’te de fotoğrafın en temel gücünü hatırlatıyor:Bakmayı yavaşlatmak. Bu kareler; “beğenilip geçilecek” görseller değil, tekrar dönüp bakıldıkça yeni anlamlar açan görsel anlatılar. 2025’i anlamak için istatistiklere değil, bu fotoğraflara bakmak yeterli olabilir. National Geographic’in Pictures of the Year 2025 seçkisi GEÇİCİ BİR MEGAKENT İNŞA ETMEK Prayagraj, Uttar Pradesh, Hindistan Her 144 yılda bir, Hindistan dünyanın en büyük buluşmasına ev sahipliği yapar: Ganj, Yamuna ve mitolojik Saraswati nehirlerinin kutsal birleşim noktasında düzenlenen Mahakumbh Mela adlı dini festival. Fotoğrafçı George Steinmetz, 2025 yılında gerçekleşen etkinliğe, bu özel gün için inşa edilen geçici bir metropolde yaşayan 400 milyondan fazla Hindu hacıyla birlikte katıldı ve bu hareketli kütlenin içinde “hareket eden bir kütlenin içindeki bir molekül” gibi hissetmenin nasıl bir şey olduğunu yansıtan bir perspektif yakaladı. Fotoğraf: George Steinmetz KRALIN EMİRLERİ Luena, Angola Angola’nın sisli yaylalarında, Güney Afrika’nın en az incelenmiş ekosistemlerinden birine giriş, Luchazi halkının lideri Kral Mwene Chivueka VI tarafından kontrol ediliyor. Nesiller boyunca, onun topluluğu bu bölgeye özgü, izini sürmenin zor olduğu bir fil sürüsünü kutsal saydı — dışarıdan bilim insanları ise bu filleri ancak yakın zamanda, kralın izniyle takip etmeye başladı. Fotoğraf: Jasper Doest BİR ARININ ZZZ’LERİ Davis, Kaliforniya Bir ayçiçeği baca arısı, gün batımına yakın saatlerde kadifemsi okra tonlarından oluşan bir yastığın üzerinde dinleniyor; büyük olasılıkla bitkileri tozlaştırarak geçen uzun bir günün ardından çoktan uykuya dalmış durumda. Bu arı türü, çoğunlukla ayçiçeklerinin dip kısımlarında yuvalanır ve ekin rotasyonu yapan ticari çiftçilerle birlikte yer değiştirir. Fotoğraf: Karine Aigner NEHRİN YENİDEN DOĞUŞU Bağdat, Irak Dicle Nehri’nin kıyısında, Mandaean inancına mensup kadınlar, grubun temel uygulamalarından biri olan nehir vaftizinin bir parçası olarak mersin dallarından yapılmış törensel çelenkler taşıyor. Dünyanın en eski gnostik dinleri arasında yer alan Mandaeanizm, Vaftizci Yahya’yı tüm peygamberlerin en büyüğü olarak kabul eder. 2003 yılında ABD’nin Irak’ı işgalinden bu yana, inancın takipçileri aşırılıkçı grupların baskılarına ve yüksek düzeyde yerinden edilmeye maruz kaldı; bu durum, kadim vaftiz geleneklerini ciddi biçimde tehdit etti. Fotoğraf: Moises Saman BÜYÜK YEŞİL HEDEFLER Mbaye Awa, Senegal Batı Senegal’in kurak düzlüklerinde, Afrika’nın iddialı Büyük Yeşil Duvar projesi hızla ilerliyor. 2007 yılında Afrika Birliği liderleri, çölleşmeyle mücadele etmek amacıyla, 20’den fazla ülkeyi kapsayan ve yaklaşık 5.000 mil boyunca uzanan tek bir dev bitki örtüsü hattı oluşturmayı hedefleyen cesur bir girişim tasarladı. Başarılı olması hâlinde, milyarlarca dolarlık bu restorasyon çalışması, bozulmuş arazilerin geri kazanılması yolunda atılmış en büyük adımlardan biri olacak. Bu büyük hedefe ulaşılıp ulaşılmayacağından bağımsız olarak, yerel çiftçiler “duvar”ın bakımında somut ilerleme kaydediyor. Burada görülen Marieme Samba Ba, dokuz yıl önce hükümet tarafından kendilerine 15 dönümlük bir arazi tahsis edilen, tamamı kadınlardan oluşan Senegalli bir gıda kooperatifi olan And Book Am Am’in (Birlikte Zenginliği Paylaşıyoruz) saymanı. Bugün 400’den fazla üye, ürünlerini yerel pazarlarda satıyor ya da yetiştirdiklerini ailelerini doyurmak için evlerine götürüyor. Büyük Yeşil Duvar’ın eleştirmenleri, projeyi pahalı ve izlenmesi zor olarak tanımlıyor. Siyasi istikrarsızlık, terör saldırıları ve iklim değişikliği karşılaşılan diğer büyük engeller arasında. Sayısız zorluğa rağmen, proje hedefi daraldıkça başarı yakalamaya başlıyor. Büyük Yeşil Duvar’ı And Book Am Am gibi küçük toplulukların ellerine bırakmak, emeklerinin karşılığını gerçek zamanlı olarak görebilecek insanlara iş imkânı sağlıyor. Domates ve Senegal’in ulusal içeceğini yapmak için nane ve zencefille birlikte kurutulup karıştırılabilen, hibiskus çiçekleri olarak da bilinen bissap yetiştiriyorlar. Fotoğrafçı Miora Rajaonary, bazı üyelerin mahsullerine su ulaştırmak için kavurucu çöl sıcağında kilometrelerce kat ettiği günlük yolculuktan çok etkilendi. “Etkilenmemek elde değil ama insan ister istemez şunu da düşünüyor: Bunu başarabilecekler mi?” diyor. Samba Ba ile tanıştıktan sonra Rajaonary’nin bu konuda pek şüphesi kalmamış. “Rolünü son derece ciddiye alan, disiplinli bir kadın olarak göründü; çok iyi bir lider.” Fotoğraf: Miora Rajaonary YASLANACAK BİR OMUZ Maceió, Alagoas, Brezilya Kıyı kenti Maceió’nun birçok mahallesi, onlarca yıl süren kaya tuzu madenciliğinin ardından zemine gömülüyor. Bu yıkım, evini kaybettikten sonra yakındaki geçici konutlara yerleştirilen Damião Carlos da Silva gibi on binlerce insanın yerinden edilmesine yol açtı. O ise, evcil civciviyle paylaştığı bu an gibi, hayatın değerli küçük anlarında teselli buluyor. Fotoğraf: Maíra Erlich HAREKET HALİNDE ALTI MİLYON Güney Sudan Güney Sudan’da yayımlanan, uzun süredir beklenen bir havadan yaban hayatı araştırması olağanüstü bir gerçeği ortaya koydu. Ülkenin doğu ovalarını kat eden tahmini altı milyon antilop belgelenerek, Afrika’nın bu bölgesinde kaç hayvanın hareket hâlinde olduğuna dair anlayışımız kökten değişti. Fotoğrafçı Marcus Westberg, gezegenin karadaki en büyük göçü olan bu olguyu bir drone kullanarak kaydetti ve yıllardır iç karışıklıklar yaşayan bir bölge için bunu “umutun simgesi” olarak tanımladı. Fotoğraf: Marcus Westberg ZOR YAKALANAN AVCI Rio Doce Eyalet Parkı, Minas Gerais, Brezilya Brezilya’nın Atlantik Ormanı’nda nadir görülen bir dev armadillonun yuvasını izlerken, fotoğrafçı Fernando Faciole objektifiyle yüz yüze bambaşka bir hassas türle karşılaştı: jaguar. Şiddetli ormansızlaşma bölgedeki popülasyonu büyük ölçüde yok etti ve bugün Faciole’nin bu görüntüyü çektiği eyalet parkında ondan az jaguarın kalmış olabileceği düşünülüyor. Fotoğraf: Fernando Faciole BİR KIZIN YASI Tocoa, Colón, Honduras Dokuz yaşındaki Julia López, Eylül 2024’te gözlerinin önünde vurularak öldürülen babası Juan’ın mezarını ziyaret ediyor. Ulusal bir parkın üzerine kurulan yerel bir madencilik faaliyetine açıkça karşı çıkan Juan López, Honduras’ta geçen yıl öldürülen ve bilinen 18 iklim savunucusundan biriydi. Çevre izleme kuruluşu Global Witness, ülkeyi bu tür bir aktivizm için dünyanın en tehlikeli yerleri arasında gösteriyor. Fotoğraf: Brent Stirton BUZ ÜZERİNDE AKŞAM YEMEĞİ Arktik Okyanusu, Svalbard’ın kuzeyi, Norveç Bir ispermeçet balinası, kutup paket buzunun parçaları arasında, ölü ve çürümekte hâlde yüzüyor; ağzı açık bir şekilde sarkıyor. Fotoğrafçı Roie Galitz sahneyi bir drone ile kaydettiğinde, görüntü o kadar çarpıcıydı ki, balinanın kalın, derimsi derisini parçalamak için çenesini geren aç bir dişi kutup ayısını fark etmek bir an aldı. “Ne bekleyeceğime dair bir fikrim vardı,” diyor Galitz, “ama bunun bu kadar epik olacağını beklemiyordum.” Galitz, Norveç’in Svalbard takımadaları boyunca bir fotoğrafçılık gezisine liderlik ederken, ufukta yüzen kararmış bir kütle fark etti. Buzkıran yaklaştıkça, bu kütlenin ara sıra zehirli gaz salan, büyük ve çürümekte olan bir leş olduğunu görebiliyor (ve koklayabiliyordu). Galitz, “Büyük bir hava yastığı gibi,” diyor. “Arktik’te olmak dev bir dondurucunun içindeymiş gibi; ama bazen bir koku alıyorsunuz.” Bu karşılaşma merak uyandıran bir soruyu gündeme getirdi: Bir ispermeçet balinası burada ne arıyordu? “Bu son derece nadir,” diye açıklıyor Galitz. Tür, ılıman iklimleri tercih ediyor; ancak Arktik suları ısındıkça, bazı balinalar geleneksel yaşam alanlarının ötesine geçmeye başlıyor. Güçlü akıntılar ve rüzgârlar da onu kuzeye sürüklemiş olabilir; bu durum hem Galitz hem de ziyafet için büyük çaba harcayan ayı için beklenmedik bir şans oldu. “İçeri girmeye ve geçmeye çalıştığını görebiliyorsunuz ama deri o kadar kalın ki,” diyor Galitz. Ölüm nedenine gelince, bilim insanları balinayı neyin öldürdüğünü henüz belirleyebilmiş değil. Yaşlılık ya da bir tekneyle çarpışma sonucu yaralanma ihtimaller arasında. “Daha iyi göstergeler olmadan, bunu tespit etmenin imkânsız olduğunu düşünüyorum.” Bir sonraki hafta Galitz başka bir grupla geri döndü, ancak balina çoktan ortadan kaybolmuştu. “Her şey çok öngörülemez ve kırılgan,” diyor. “Bugün gördüğünüz bir sahne, yarın büyük ihtimalle orada olmayacaktır.” Fotoğraf: Roie Galitz AİLENİN KUCAĞINDA Poltava Oblastı, Ukrayna Rusya-Ukrayna çatışması bir yılı daha geride bırakırken, hayat her zamankinden daha kırılgan. Tymofii Tsvetkov’un babası savaşta uzaktayken, ailesinin cephe hatlarına yakın olan memleketi Rus güçleri tarafından ele geçirildi ve aile, orta Ukrayna’daki akrabalarının bulunduğu bir köye kaçmak zorunda kaldı. Halası Olga Grinik’in kucağında sakinleşen küçük çocuk, üzerinde çarpıcı bir ifade taşıyan bir tişört giyiyor: “Babam Ukrayna Silahlı Kuvvetleri’nde görev yapıyor.” Fotoğraf: Anastasia Taylor-Lind TAVUK MU, YUMURTA MI? Berkeley, Kaliforniya Fotoğrafçı Anand Varma, yıllardır bir yumurtanın sarısının hâlâ görülebildiği ancak kuş formunun açıkça ortaya çıktığı anı belgelemeye çalışıyor. Sonunda dönüşümü 12 günlükken yakalamadan önce, embriyoları yapay kabuklar içinde kuluçkaya yatırarak denemeler yaptı. Varma ayrıca bazı embriyoları ayrı olarak civciv olana kadar büyüttü; yukarıda görülen civciv gibi, bunları da topluluktaki insanlara bağışladı. Fotoğraf: Anand Varma DİMDİK AYAKTA Quebrada de Humahuaca, Arjantin Atı Lobuno’nun eyerinin üzerinde ayakta duran Diego Paredes, Arjantin’in kuzeyindeki bu etkileyici vadiden geçen ve bir zamanlar hareketli olan ticaret yolunu gözlüyor. Kardeşi Hugo ile birlikte Diego, Renaciendo Costumbres (Gelenekleri Canlandırmak) adlı girişimleri kapsamında düzenledikleri eğitici atlı turlarla toprağa yeniden hayat vermekten gurur duyuyor. Fotoğraf: Natalia Favre BEKLENMEDİK KAHRAMAN Wisconsin Bu iki günlük domuz yavrusu hayat kurtarmak için yetiştirildi. Bilim insanları, insanlara nakledilmek üzere böbrek elde etmeyi amaçlayarak genlerini değiştirdi. Bu tür domuzlar, böbreğe acil ihtiyaç duyan on binlerce Amerikalı için yeni bir umut anlamına geliyor; bu kişilerin yüzde 66’sı bir yıldan uzun süredir bekleme listesinde yer alıyor. Fotoğraf: Craig Cutler BİR GÜNLÜK DRAM Botsvana ve Kanada Aksiyon dolu tek bir gün boyunca fotoğrafçı Stephen Wilkes, Botsvana’daki Okavango Deltası’nda yaşanan aşırı kuraklığın zirvesinde, hayvanların yetersiz bir su birikintisine doğru nasıl hücum ettiğini izledi. Wilkes, imzası hâline gelen Day to Night (Gündüzden Geceye) tekniğini uyguladı; bu teknikte, 18 ila 36 saat boyunca tek bir noktadan 1.500’e kadar fotoğraf çekiyor ve en iyi yaklaşık 50 anı kusursuz biçimde katmanlayarak tek bir nihai görüntü oluşturuyor. Wilkes, “Hepsi susuz, sıcaktan bunalmış ve stres altındaydı,” diyor. “Herkes kendisi için hareket ediyordu.” On yıl önce, Serengeti’de benzer bir su kaynağının başında konumlanmışken, çok daha farklı bir sahneye tanıklık etmişti; görece bir sükûnet ve iş birliği hâli. Wilkes, yaban hayatı için “Birbirlerine homurdanmıyorlardı; herkes sırasını alıyordu,” diyor. O zamandan bugüne yaşanan değişim daha keskin olamazdı. Okavango Deltası’nda ve Botsvana’nın başka bölgelerinde, filler su bulabilmek için çaresizce yakındaki çiftliklere yönelmeye başladı; Wilkes bunun, paylaşılan kaynaklar için küresel bir mücadelenin erken aşamaları olduğuna inanıyor. Wilkes’in aynı teknikle ürettiği bir başka fotoğrafı ise doğal uyumun yeniden filizlendiği bir yeri öne çıkarıyor. Kanada’nın Vancouver kenti yakınlarındaki Malaspina Boğazı’nda, McRae Islet kayalıklarına doğu Steller deniz aslanlarından oluşan bir koloni yerleşmiş durumda. Bir zamanlar tehdit altındaki bu canlıların popülasyonu, Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri’ndeki federal düzenlemeler sayesinde kısmen toparlandı ve bugün istikrarını koruyor. Wilkes, boğaların bölgeyi korumak için en yüksek noktayı ele geçirmeye çalıştığı “tepenin kralı” oyununu izledi. Bu deneyim, politikaların insan kaynaklı çevresel yıkımı tersine çevirmeye ya da en azından hafifletmeye yardımcı olabileceğine dair inancını güçlendirdi. Wilkes, “Hayvanlar, bizim gideceğimiz yerin her zaman birkaç adım önündeler,” diyor. “Bu fotoğrafları birer harekete geçme çağrısı olarak görüyorum.” Bir zamanlar azalan popülasyonu, federal korumalar sayesinde yeniden artış gösteren Steller deniz aslanları, Kanada’nın Britanya Kolumbiyası’ndaki Malaspina Boğazı’nda boyunlarını gökyüzüne doğru uzatıyor. Fotoğrafçı Stephen Wilkes, deniz aslanlarının günlük yaşam ritimlerinin —14 metrelik gelgit değişimiyle birlikte— nasıl ilerlediğini izleyerek, onlarca kareyi tek bir görüntüde birleştirdi. Fotoğraf: Stephen Wilkes BİR BAŞKA DEV ADIM Houston, Teksas NASA’nın tarih yazan Artemis II görevi, pilot Victor Glover ve üç astronotu daha önce herhangi bir insanın gittiğinden yaklaşık 30.000 mil daha uzağa, Ay’ın uzak yüzüne taşıyacak. Fotoğrafçı Micaiah Carter, eşi benzeri görülmemiş bu 10 günlük yolculuk için antrenman yapan Glover’ın bu fotoğrafını çekti. Fotoğraf: Micaiah Carter BÜYÜK BİR KARŞILAŞMA Maine Körfezi Fotoğrafçı Brian Skerry, deniz yaşamını onlarca yıldır belgeliyor; ancak bu kare, Maine kıyılarında çektiği ilk büyük beyaz köpekbalığı fotoğrafı. Skerry, yaklaşık üç metre uzunluğundaki bu köpekbalığıyla yalnızca dört ayak mesafeden karşılaştı. Cape Cod’dan Nova Scotia’ya kadar bu tür köpekbalıklarının görülme sıklığı artıyor; bunun nedenlerinden biri de, fok popülasyonlarının yeniden artmasına olanak tanıyan 1972 tarihli Deniz Memelilerini Koruma Yasası. Fotoğraf: Brian Skerry TAŞKIN BÖLGESİNDE YAŞAM Anamã, Brezilya Eşi benzeri görülmemiş iki yıllık kuraklığın ardından yağışlı mevsimin geri dönmesiyle rahatlayan Amazon Nehri taşkın ovasındaki Anamã kasabasının sakinleri, bel hizasına kadar yükselen sular içinde voleybol oynadı ve sokaklarda teknelerle ilerledi. Ancak taşkınların bu denli büyümesi, iklim değişikliğinin yol açtığı bir istikrarsızlığı da yansıtıyor; bölge halkı, evlerini daha yüksek kazıklar üzerine inşa ederek bu yeni duruma uyum sağlamaya çalışıyor. Fotoğraf: Lalo de Almeida GELENEKLER UÇURUMUN EŞİĞİNDE Kiruna, İsveç Sami halkı için ren geyiği yetiştiriciliği, kuşaklar boyunca aktarılan, derin bir geleneği temsil ediyor. Avrupa’daki tek Yerli topluluk oldukları söylenen ve yaklaşık 100.000 kişilik bir nüfusa sahip olan Samilerin birçoğu, kuzey Norveç, İsveç, Finlandiya ve Rusya’nın bazı bölümlerine yayılan topraklarda doğayla iç içe bir yaşam sürüyor. Sami halkı, ren geyiklerinin göç yollarını kesintiye uğratan yeni projelere karşı defalarca direnerek kadim miraslarını kararlılıkla koruyor. Günümüzde Avrupa’da sürdürülebilir teknolojilere güç veren lityum ve nikel gibi metallerin çıkarılmasına yönelik projeler hızla çoğalıyor. Dışarıdan bakıldığında, daha fazla “yeşil” girişim doğru yönde atılmış bir adım gibi görünebilir. “Ama hikâyenin bir de başka yüzü var,” diyor fotoğrafçı Justin Jin. “Bu gezegensel çözümler, Yerli topluluklara da zarar veriyor olabilir.” Özellikle kuzey İsveç’teki birçok proje, Samilerin koruma altındaki bölgelerini doğrudan kesip geçiyor. Yakın zamanda Arktik Dairesi’ne yaptığı bir yolculukta Jin, vinçlerin ve türbinlerin metalik örümceklerini, karlı ufuklar boyunca ilerlerken gözlemledi. “Sami halkı üzerindeki yıkıcı etkiyi göstermek istiyordum,” diyor. Seyahatleri sırasında Jin, kısa süre önce kestiği ren geyikleriyle ilgilenirken geleneksel Sami yün giysisi gákti’yi giyen Aslak Allas ile tanıştı. Yanındaki düzenek, hayvanın gövdesini germek için kullanılıyordu. “Buna tamamen tesadüfen rastladım,” diyor Jin. “Bu, kendisi ve topluluğu için değerli olan yaşam tarzını sürdüren bir Sami insanının zamana yakalanmış bir anı.” Sahne, arka plandaki elektrik hatları olmasa yüzlerce yıl öncesine ait gibi görünebilirdi. İnşaatların hızla artması, bugün Sami çobanlarının karşı karşıya olduğu sorunlardan yalnızca biri. Daha sıcak ve öngörülemez hâle gelen kışlar da, hayvanların temel besin kaynağı olan likenlere erişimini zorlaştırarak açlık riskini artırıyor. Jin, “Bu, pek çok düzeyde bir saldırı,” diyor. Fotoğraf: Justin Jin YILDIZ GÜCÜ Greifswald, Almanya Küresel enerji krizine çözüm bulma hedefiyle bilim insanları, stellarator adı verilen güçlü nükleer füzyon aygıtları geliştiriyor. Bu model, uluslararası araştırmacıların Almanya’daki bir laboratuvarda inşa ettiği ve 54 milyon Fahrenheit dereceye ulaşan şaşırtıcı bir reaksiyon üreten çok daha büyük bir cihazın prototipi olarak oluşturuldu. Rekor kıran 43 saniye boyunca, Güneş’in merkezi de dâhil olmak üzere tüm Güneş Sistemi’ndeki en sıcak varlık hâline geldi. Fotoğraf: Paolo Verzone CENNETİ KORUMAK Tinakula, Solomon Adaları Solomon Adaları, gezegendeki en çeşitli mercan resiflerinden bazılarına ev sahipliği yapıyor. Bu yılın başlarında ada ülkesi, bu yemyeşil adayı çevreleyen denizler de dâhil olmak üzere 59 milyon dönümlük deniz alanını koruma taahhüdünde bulundu. Bu sular, altı ülkeyi kapsayan ve dünyanın mercan türlerinin yüzde 76’sını barındıran hayati bir sucul bölge olan Mercan Üçgeni’nin bir parçasını oluşturuyor. Fotoğraf: Manu San Félix SINIRDAKİ KAPILAR Cuenca Los Ojos Rezervi, Sonora, Meksika Meksika–Amerika Birleşik Devletleri sınırı boyunca uzanan engebeli arazide, devasa duvarlar yerli türlerin göç yollarını kesintiye uğratıyor. ABD hükümeti tarafından yerleştirilen ve “köpek kapıları” olarak adlandırılan (yaklaşık olarak A4 kâğıdı boyutlarında) bu geçitler, yukarıdaki javelina gibi daha küçük canlıların geçebilmesi için yeni bir çözüm sunuyor; ancak kara ayıları ya da beyaz kuyruklu geyikleri geçirecek büyüklükte değiller. Fotoğraf: Jaime Rojo BİRLİKTE DAHA İYİ Tamil Nadu, Hindistan Gün batarken, Shyamala Gunasekaran organik muz çiftliğinde huzur buluyor. Hindistan’daki birçok ticari işletme pestisitler ya da kimyasal gübreler kullanırken, Gunasekaran gezegenin toprağını yeniden canlandırmayı amaçlayan daha geniş Save Soil hareketinin bir parçası olarak sürdürülebilir tarım uygulamalarını benimsemeye kararlı. Fotoğraf: John Stanmeyer National Geographic Society, bu haberde yer alan National Geographic Kaşifleri ile fotoğrafçılar Lalo de Almeida, Jasper Doest, Maíra Erlich, Fernando Faciole, Natalia Favre, Justin Jin, Miora Rajaonary, Jaime Rojo, Moises Saman, Brian Skerry, John Stanmeyer, George Steinmetz, Brent Stirton, Anastasia Taylor-Lind, Anand Varma, Paolo Verzone ve Stephen Wilkes’in çalışmalarına finansal destek sağladı. Fotoğraf Kaynağı National Geographic – Pictures of the Year 2025🔗 https://www.nationalgeographic.com/photography/graphics/pictures-of-the-year-2025

doğa fotoğrafçılığı

National Geographic – Pictures of the Year 2025

Fotoğrafçıların Gözdesi “Super Tusker” Afrikalı Fil Craig Hayatını Kaybetti

Doğa Fotoğrafçılığınızı Anında Geliştirecek 8 Profesyonel İpucu

Yılın Hava Fotoğrafçısı Ödülü’nün Muhteşem Kazananları 2024

European Wildlife Photographer of the Year 2024

Mangrove Fotoğraf Ödülleri 2024

2023 böcek fotoğrafçılığı yarışmasının kazananları

2024 Audubon Fotoğraf Ödülleri

GDT Yılın Doğa Fotoğrafçısı Kazananları 2024

International Landscape Photographer of the Year 2023

Reklam Engelleyici Algılandı