Canon EOS R8 II İncelemesi: Büyük Eksikler Giderildi, Sorunlar Bitmedi

Canon EOS R8 II, 24,2 MP CMOS sensöre sahip giriş seviyesi bir tam kare aynasız fotoğraf makinesi. Yeni nesilde gövde içi görüntü sabitleme ve AF joystick’i ekleyen Canon, böylece orijinal EOS R8’in en belirgin iki eksikliğini doğrudan gidermiş oluyor.

Temel özellikler

• 24,2 MP FSI CMOS sensör
• Objektifle koordineli çalışarak merkezde 7,5 EV, çevrede 7 EV’ye kadar gövde içi görüntü sabitleme (IBIS)
• Elektronik obtüratörle 40 fps’ye, mekanik obtüratörle 6 fps’ye kadar seri çekim
• 40 fps’de 0,5 saniyelik ön çekim
• 6K okumadan üretilen, sensörün tam genişliğini kullanan 60p’ye kadar 4K video
• 2,36 milyon noktalı OLED elektronik vizör (0,7x büyütme)
• Tutma bölümü uzatması ve XLR adaptörü dahil isteğe bağlı aksesuarlar

EOS R8 II, 1900 dolarlık lansman fiyatıyla geliyor. Bu, orijinal EOS R8’in piyasaya çıkış fiyatından yaklaşık 400 dolar daha yüksek. Canon ise ilk R8’in ürün gamında kalmaya devam edeceğini söylüyor. Orijinal R8’in çıkışından bu yana yaşanan enflasyonun bugün piyasaya sürülse fiyatını yaklaşık 150 dolar artırmasının bekleneceğini de hesaba katmak gerekiyor; nitekim yazı hazırlanırken tavsiye edilen satış fiyatı da bu seviyeye doğru güncellenmiş görünüyordu. Ayrıca EOS R8 II, teknik özellikleri açısından biraz daha üst konumlandırılmış bir model ve bu da iki gövdenin gerçekten yan yana satılabileceği iddiasını daha inandırıcı hale getiriyor.

Sonuç olarak EOS R8 II, Canon’un şimdiye kadar piyasaya sürdüğü gövde içi görüntü sabitlemeli tam kare aynasız modeller arasında açık ara en uygun fiyatlı seçenek. Aynı zamanda bu kategoride şirketin en hafif gövdesi olma özelliğini de taşıyor.

Neler yeni?

Gövde içi görüntü sabitleme

EOS R8 II, temelde selefindekiyle aynı sensörü kullanıyor; bu sensör de daha üst seviye EOS R6 II’den alınmıştı. Ancak sensör artık sabitlenmiş durumda ve Canon merkezde 7,5 EV’ye, görüntünün çevresinde ise 7 EV’ye kadar düzeltme vaat ediyor. Bu tür değerler çoğu zaman biraz iyimser olsa da, konu hareket etmiyorsa düşük ışık koşullarında daha net fotoğraflar elde etmeyi kolaylaştırması beklenebilir. EOS R8 incelememizde IBIS eksikliğini önemli bir ödün olarak değerlendirmiştik; dolayısıyla burada bu özelliğin eklenmiş olması önemli bir gelişme.

Yeni tasarım

Canon, EOS R8 II’nin tasarımında 1980’lerin T80 SLR modelinden esinlenildiğini söylüyor. Ancak basın materyallerinde makine daha sonraki EOS 650 ile birlikte gösteriliyor ve aralarındaki tasarım akrabalığı daha belirgin. Her iki durumda da uzun süredir konuşulan “retro” Canon gövdesi söylentilerinin kaynağı bu oldukça ince gönderme çıkarsa eğlenceli olur. Bizim gözümüze ise makine, Canon’un geçmiş modellerinden çok ilk Sony a7’yi andırıyor. Üstelik daha şık.

Bize göre oldukça keskin hatlara sahip ve çekici bir tasarım. Özellikle EOS R3 / R1 — hatta Fujifilm GFX 100 II — tarzı tutma yüzeyi ile alçak profilli vizör çıkıntısı dikkat çekiyor. Siyah üzerine siyah tasarım ve küçük, iyi aralıklı düğmeler Canon için alışılmışın dışında olsa da bu sade ve küçültülmüş yaklaşım oldukça başarılı.

Güncellenmiş otomatik netleme ve seri çekim

Canon, EOS R8 II’nin temel otomatik netleme algoritmalarını güncellediğini ve sistemin orijinal modele kıyasla konulara daha kararlı biçimde tutunduğunu söylüyor. İnsan, araç ve hayvan tanıma modları ile otomatik mod korunmuş. Buna ek olarak şirketin “Kayıtlı Kişi Önceliği” sistemi de eklenmiş. Bu özellik, makineyi belirli kişileri tanıyacak şekilde eğitmenize ve sahnede başka yüzler olsa bile bu kişilerin yüzlerine öncelik vermesine olanak tanıyor.

Fotoğraf makinesi selefinden daha hızlı seri çekim yapamıyor; elektronik obtüratörde azami hız hâlâ 40 fps. Ancak tampon bellek belirgin biçimde geliştirilmiş. Raw çekimlerde yaklaşık %30, JPEG çekimlerde ise %58 daha uzun seri çekim yapılabiliyor. Testlerimizde bu, Raw+JPEG formatında yaklaşık 78 kareye, yalnızca JPEG’de ise 175 kareye karşılık geldi ve seri çekim modunu çok daha kullanışlı hale getirdi. Canon’un ön çekim için gerekli olan ve standart olmayan birleşik bir dosya oluşturan Raw Burst modu da kaldırılmış. Artık ön çekim, menüden doğrudan açıp kapatabileceğiniz normal bir seçenek.

Yeni video özellikleri

EOS R8 II’nin temel video yetenekleri selefiyle aynı: kırpma olmadan 60p’ye kadar yüksek örneklemeli 4K video çekebiliyor. Ancak Canon, kullanım kolaylığını artırmak için çeşitli yenilikler eklemiş. Bunların arasında yeni başlayanlara yönelik, tercih ettiğiniz kare hızında ağır çekim veya hızlandırılmış görüntüyü doğrudan makineden elde etmenizi sağlayan yavaş/hızlı çekim modu ve video sahne modları bulunuyor. EOS R6 V gibi üst modellerden gelen daha gelişmiş özellikler arasında ise otomatik beyaz ayarı sistemi üzerinde ayrıntılı kontrol ve düğmelere atanabilen beyaz ayarı ön ayarları yer alıyor.

Makine ayrıca yeni bir video netlik geçişi özelliği sunuyor. Bir düğmeye bastığınızda objektif, önceden belirlenmiş bir hızda netlikten çıkarılıyor ve netleme noktası objektifin en yakın netleme mesafesine doğru kaydırılıyor. Böylece konunuz yavaş ya da hızlı biçimde bulanıklaştırılabiliyor. Özellikle fotoğraf objektifleriyle bu tür bir netlik geçişini elle yapmak zor olabiliyor. Objektif, siz AF-On düğmesine basana kadar bu mesafede kalıyor; AF-On’a bastığınızda otomatik netleme yeniden devreye giriyor. Panasonic gibi üreticilerin sunduğu gelişmiş netlik geçiş araçları kadar kapsamlı olmasa da videolara daha profesyonel bir görünüm katmak için kullanışlı bir seçenek.

Rakipleriyle karşılaştırma

Giriş seviyesi tam kare fotoğraf makineleri oldukça rekabetçi bir pazar oluşturuyor ve yetenekli birçok seçenek var. EOS R8 II’ye en yakın rakip Nikon Z5II; çünkü o da baştan itibaren daha uygun fiyatlı bir model olarak tasarlandı. Sony ve Panasonic ise bu fiyat segmentini doğrudan buna özel geliştirilmiş yeni modeller yerine daha eski gövdelerle karşılıyor.

Nitekim Sony’nin bugün R8 Mark II’nin fiyatının hem altında hem üstünde konumlanan iki eski a7 modeli bulunuyor: 2018 çıkışlı a7 III ve daha yeni, daha yüksek çözünürlüklü a7 IV. Otomatik netleme açısından daha rekabetçi olduğu için burada daha yeni olan a7 IV’ü karşılaştırmaya dahil ediyoruz.

Fiyatları yükselmiş olsa da bu makinelerin ne kadar yetenekli hale geldiğini görmek sevindirici. EOS R8 II’nin teknik özellikleri artık Z5II’ye çok daha yakın. Ancak özellikle pil ömrü, Sony’nin kullandığı büyük pile kıyasla zayıf görünüyor. Canon’un video özellikleri oldukça güçlü ve bu tablo ergonomi ile arayüzün kullanım keyfini yansıtamıyor; ancak yükselen fiyat, EOS R8 II’yi oldukça güçlü rakiplerle karşı karşıya bırakıyor.

Gövde ve kullanım

Görsel açıdan önemli değişiklikler yapılmış olsa da EOS R8 II’nin tasarımı işlevsel olarak selefine oldukça yakın. Biraz daha büyük ve ağır hale gelmiş ancak elde hâlâ hafif ve nispeten küçük hissettiriyor; elbette bu, taktığınız objektife de bağlı. Büyük ellere sahip kullanıcıların serçe parmağı gövdenin altından dışarı taşabilir — Mitchell’da kesinlikle öyle oldu — ancak RP ve R8’de olduğu gibi Canon bu sorunu çözmek için 90 dolarlık bir tutma bölümü uzatması satacak.

Tasarım ilk Sony a7’ye gönderme yapıyor gibi görünse de kauçuk tutma yüzeyindeki geometrik desen bize Fujifilm’in bazı GFX modellerinde kullandığı özel Bishamon-Tex malzemesini hatırlattı.

Kontroller

EOS R8 II’nin plastik yapısı açıkça hissediliyor ve elde ağırdan çok hafif bir gövde izlenimi veriyor. Kauçuk tutma bölümü ve başparmak desteği sayesinde elde oldukça rahat duruyor. Çok sağlam ve dayanıklı bir profesyonel gövde hissi vermese de kırılgan da hissettirmiyor. Esneme ya da gevşeklik yok ve ağırlık ile sağlamlık arasında iyi bir denge kurulmuş.

EOS R8 II’nin en önemli yeniliklerinden biri, selefinde bulunmayan AF joystick’inin artık arka bölümde yer alması. Böylece otomatik netleme noktasını belirlemek için yalnızca dokunmatik ekran veya dört yönlü kontrol düğmesine bağlı kalmıyorsunuz. Bize göre bu, kullanım açısından ciddi bir iyileştirme.

Joystick dışında makinede Canon’un standart kontrol düzeni bulunuyor: mod kadranı, özelleştirilebilir iki üst kontrol kadranı — makinedeki tek kadranlar bunlar, arka bölümde ayrı bir kadran yok — arka tarafta AF-On işlevi atanmış olan dahil çeşitli özelleştirilebilir düğmeler, video kayıt düğmesi ve M-Fn düğmesi. İsterseniz video modunda deklanşöre basarak da kayıt başlatabilirsiniz. M-Fn düğmesi varsayılan olarak özelleştirilebilir bir hızlı menüye erişim sağlıyor ve buradan ISO, seri çekim modu, AF modu, beyaz ayarı, flaş pozlama telafisi gibi çeşitli parametreleri kontrol kadranlarıyla değiştirebiliyorsunuz.

Bu kontrollerin büyük bölümü gövdenin sağ tarafında toplanmış; sol tarafta yalnızca menü düğmesi var. Bu da fotoğraf makinesini tek elle kullanmayı oldukça kolaylaştırıyor. Yine de bazı işlemlerde uzaktaki menü düğmesine basarak onay vermeniz gereken durumlarla karşılaştık.

Çoğu durumda ana menülere girmeden makineyi kullanabiliyorsunuz ve menülere erişim de oldukça kolay. EOS R8 II’de özelleştirilebilir “Q” hızlı menüsü bulunuyor; varsayılan olarak dört yönlü kontrol düğmesinin ortasındaki düğmeyle açılıyor ve sık kullanılan ayarlara hızlı erişim sağlıyor. Canon kullanıcılarının aşina olduğu renk kodlu ana menüler ise dokunmatik ekran, kontrol kadranları, dört yönlü kontrol düğmesi veya bunların herhangi bir kombinasyonuyla tamamen kullanılabiliyor.

Makinede artık açma-kapama anahtarından ayrı, fotoğraf ve video arasında geçiş sağlayan özel bir düğme yok. Bunun yerine açma-kapama, fotoğraf ve video konumlarını birleştiren üç konumlu tek bir anahtar kullanılıyor. Deneyimimize göre makineyi açarken, özellikle acele ediyorsanız, fotoğraf konumunu geçip yanlışlıkla video moduna geçmek oldukça kolay.

Elektronik vizör ve ekran

EOS R8 II, R8 ile aynı 2,36 milyon noktalı elektronik vizörü kullanıyor. Bu OLED panel, tasarımında kompaktlığa öncelik veren birçok fotoğraf makinesinde kullanılan türden. Panelin önündeki optik sistem de yine 0,7x büyütme sağlıyor. Canon’un profesyonel DSLR modellerindeki vizörlerin çoğunlukla 0,76x civarında kaldığı düşünülürse bu hiç de kötü değil ve vizör genel olarak oldukça keyifli bir kullanım sunuyor.

Arka ekranı yana açtığınızda makine göz sensörünü otomatik olarak devre dışı bırakıyor. Böylece vizöre bir şey yaklaştığında arka ekranın yanlışlıkla kararması gibi sorunlarla karşılaşmıyorsunuz.

Bağlantı noktaları

EOS R8 II, selefiyle büyük ölçüde aynı bağlantı noktalarına sahip; zaten bu alanda geliştirilebilecek çok fazla şey yoktu. Video için kulaklık ve mikrofon girişleri, micro-HDMI ve şarj ile 10 Gbps’ye kadar veri aktarımı için USB-C bulunuyor.

Tek UHS-II SD kart yuvası da pil bölmesinin içinden alınarak tutma bölümünün yan tarafına taşınmış. Böylece makine tripoda takılıyken karta erişmek çok daha kolay hale geliyor.

Pil

EOS R8’de hem bizim hem de pek çok incelemecinin yetersiz bulduğu diğer önemli alan pil ömrüydü. Ne yazık ki Canon burada hiçbir değişiklik yapmamış. EOS R8 II aynı 7,5 Wh kapasiteli LP-E17 pili kullanıyor ve arka ekranla 270, elektronik vizörle ise oldukça düşük sayılabilecek 150 karelik CIPA değerine sahip. Güç tasarrufu modunda bu değerler sırasıyla 340 ve 220 kareye çıkıyor ancak yine de düşük.

CIPA değerleri gerçek kullanımda elde edilebilecek kare sayısını genellikle olduğundan düşük gösterir; iki katına yaklaşmak bile oldukça yaygındır. Yine de özellikle vizör kullanımındaki bu değerler, ikinci bir pil veya taşınabilir şarj cihazı taşımayı neredeyse zorunlu hale getiriyor. Orijinal R8’de küçük pil kullanımını eleştirmiştik ve gövde içi görüntü sabitlemenin eklenmesi bu sorunu daha da belirgin hale getiriyor.

Otomatik netleme

EOS R8 II, Canon’un fotoğraf makinelerinin büyük bölümünde kullandığı standart AF sisteminin en güncel sürümüne sahip. Sistem, çok küçük “Nokta AF” alanından, makinenin merkeze ve kameraya yakınlığa göre konu seçtiği “Tüm Alan AF” moduna kadar sekiz farklı AF alanı boyutu sunuyor. Bu iki uç arasında yüksekliği ve genişliği ayarlanabilen üç esnek AF bölgesi bulunuyor.

Bu AF alanlarının her biri, AF alanı seçerken “Info” düğmesine basılarak altında bulunan konuyu takip edecek şekilde ayarlanabiliyor. Burada dikkat edilmesi gereken nokta, ekrandaki göstergenin Info düğmesine bastığınızda geçilecek ayarı değil, mevcut ayarı göstermesi.

Buna ek olarak İnsan, Hayvan ve Araç konu tanıma modları bulunuyor. Otomatik mod ise makinenin tanımak üzere eğitildiği herhangi bir konu türünü belirlemeye çalışıyor. Menüde hangi konu türlerinin görüneceğini sınırlayabiliyorsunuz ancak yalnızca üç ana konu türü olduğu için Otomatik modu sadece belirli konu türleriyle sınırlandırma seçeneği bulunmuyor.

Bunun ötesinde, makineye konuların nasıl davranmasını beklemesi gerektiğini söyleyen bir menü seçeneği de bulunuyor. Örneğin mevcut konunun önüne başka bir nesne geldiğinde yeniden netleme yapmasını mı yoksa onu yok saymasını mı istediğinizi belirleyebiliyorsunuz. Bu, Canon’un profesyonel spor makinelerindeki sistemin sadeleştirilmiş bir versiyonu ve varsayılan AF davranışı konunuza uygun değilse tepki biçimini kolayca ince ayarlamanıza olanak tanıyor.

Sonuç olarak kullanımı kolay ve oldukça etkili bir AF sistemi ortaya çıkıyor. Çoğu durumda bir AF alanı boyutu seçip takibi açarak konu tanımayı etkin bırakmak yeterli oldu. Makine seçtiğiniz AF noktasına netliyor, bu noktanın altındaki konuyu takip ediyor ve gerektiğinde konu tanıma sistemini kullanarak daha hassas seçim yapıyor.

Gerçekten endişe yaratan az sayıdaki durumdan biri, takip sisteminin — konu tanıma sisteminin değil — hangi nesneyi çekmeye çalıştığınıza kendi başına karar verip bunun etrafına büyük bir kutu çizmesi oldu. Bu durumda seçtiğiniz AF alanı boyutu geçersiz hale geliyor ve tam olarak hangi noktaya netlemek istediğinizi belirlemek zorlaşıyor. Özellikle bir çiçeğin belirli bir kısmı gibi çok hassas bir noktaya netlemek istediğiniz durumlarda bunu bilmek önemli.

Hem fotoğraf hem de video kullanımında EOS R8 II’yi genel olarak hızlı, etkili ve kullanımı kolay bulduk. Bununla birlikte daha uygun fiyatlı bazı STM motorlu objektiflerin netleme sırasında biraz daha yavaş ve hantal davranabileceğini belirtmek gerekiyor.

Video

EOS R8 II’nin temel video yetenekleri selefine kıyasla büyük ölçüde değişmemiş. 6K okumadan üretilen, sensörün tam genişliğini kullanan 60p’ye kadar 4K video kaydı yapabiliyor ve 10 bit, Log ve HDR kayıt seçenekleri sunuyor. Ayrıca ağır çekim veya hızlandırılmış görüntüyü doğrudan makineden elde etmenizi sağlayan yavaş/hızlı modlar eklenmiş; böylece kurgu aşamasında klibin oynatma hızını kare hızınıza göre ayrıca ayarlamanız gerekmiyor.

Kulaklık ve mikrofon girişleri de bulunuyor; ancak konumları zaman zaman ekranın hareketini engelleyebiliyor. Çok işlevli flaş kızağı üzerinden Tascam’ın dört kanallı kayıt cihazını bağlamak da mümkün.

Canon, hem daha önce hiç video çekmemiş kullanıcılar hem de deneyimli video üreticileri için geniş bir özellik yelpazesi sunmuş. Yeni başlayanlar için arka planın ne kadar bulanık olacağını ayarlayabildiğiniz otomatik mod bulunuyor; aslında diyaframı ne yaptığınızı bilmeden kontrol etmiş oluyorsunuz. Ayrıca cilt yumuşatma uygulayan veya objektife bir nesne tuttuğunuzda yüz algılamasını geçersiz kılan video sahne modları da var. Deneyimli kullanıcılar ise pozlama, ses seviyeleri ve diğer ayarlar üzerindeki kontrollerini korurken bu işlevleri standart video modlarında da etkinleştirebiliyor.

EOS R8 II, Canon’un en güncel beyaz ayarı sistemine de sahip. EOS R6 V’den gelen ayrıntılı kontrollerin yanı sıra artık önce bir fotoğraf çekip ayrı bir menüye girmek zorunda kalmadan özel beyaz ayarı oluşturabiliyorsunuz.

Sınırlı kullanımımız sırasında otomatik netleme sistemi güvenilir çalıştı ve fotoğraf modundaki aynı konu tanıma seçeneklerini videoda da destekliyor. Canon’dan alışık olduğumuz üzere fotoğraf ve video ayarlarını birbirinden oldukça iyi ayırabiliyorsunuz; ancak artık aynı üç konumlu anahtarla değiştirildikleri için iki mod arasında yanlışlıkla geçiş yapmak biraz fazla kolay.

Selefinde olduğu gibi EOS R8 II’nin satır tarama kaynaklı görüntü bozulması video modlarının genelinde oldukça iyi kontrol altında. Bu nedenle yalnızca en hızlı kamera hareketlerinde eğilen dikey çizgiler konusunda endişelenmeniz gerekecek.

Kullanım deneyimi

EOS R8 II, çoğu zaman kullanıcıyı tatsız sürprizlerle ya da uzun dipnotlarla uğraştırmayan bir fotoğraf makinesi. Öncelikle yeni fotoğrafçılara ve ileri seviye başlangıç kullanıcılarına yönelik bir modelden bekleneceği üzere, istediğiniz fotoğrafı çekmenizle aranıza fazla engel koymadan işini yapıyor. Daha gelişmiş ama yaşı nedeniyle ucuzlamış bir makine olmaktan ziyade, doğrudan hedef kitlesi düşünülerek tasarlanmış bir gövde.

Yine de Canon tüm arayüzü ve menü sistemini sıfırdan geliştirmiş değil. Bu nedenle hemen her fotoğraf makinesinde olduğu gibi hem yeni başlayanların hem de deneyimli kullanıcıların kafasını karıştırabilecek birkaç davranış var. Neyse ki otomatik modda Raw çekim yapabiliyorsunuz… ancak “Gelişmiş” moda geçtiğinizde durum değişiyor. Bu mod, arkadan aydınlatma veya yüksek kontrast gibi durumlarda birden fazla kareyi birleştirebildiği için Raw kullanılamıyor.

Bu mod dışında Canon’un makine içinde Raw işleme özelliği sunmasını olumlu buluyoruz; Sony bunu modellerinde hâlâ sunmuyor. Ancak aslında iki ayrı sistem bulunması — standart mod ve “Yaratıcı Yardım” — biraz kafa karıştırıcı olabilir. Neyse ki varsayılan olarak hangisinin kullanılacağını seçebiliyorsunuz.

İki sistem de renk filtresi sistemiyle garip biçimde bağlantısız. Örneğin az önce çektiğiniz fotoğrafın yeni Positive Filmtone renk moduyla nasıl görüneceğini görmek istiyorsanız bunu doğrudan yapamıyorsunuz. Raw’ı kapatmanız, menünün renk bölümüne geri dönmeniz, Renk Filtresi moduna geçmeniz ve fotoğrafı yeniden çekmeniz gerekiyor. Makine, desteklenmeyen bir moda erişmeye çalıştığınızda Raw’ı otomatik olarak devre dışı bırakmıyor ya da bunu sizin için yapmayı teklif etmiyor.

Canon, AF takip özelliğindeki yanlış “Etkinleştir” etiketleme sorununu neyse ki çözmüş ancak dikkatli bakarsanız hâlâ benzer küçük tuhaflıklara rastlayabiliyorsunuz. Örneğin araç konu tanımada “Info” düğmesine basarak parça algılamayı etkinleştirip etkinleştirmediğiniz ya da kapatıp kapatmadığınız her zaman tam olarak açık değil. Yine de EOS R8 II’nin menüleri, gördüğümüz en kötü çeviri ve arayüz örneklerinden oldukça uzak.

Menülerin büyük bölümünde kadranlar, dört yönlü kontrol düğmesi veya dokunmatik ekran kullanılabiliyor. Ancak zaman zaman yalnızca bunlardan bir veya ikisiyle çalışan bölümlere rastlamak mümkün. Video seçim menüsü buna örnek: çözünürlük, kare hızı ve kodek bölümleri arasında geçiş yapmak için mutlaka kadranları veya ekranı kullanmanız gerekiyor. Üstelik kodek bölümünde yalnızca tek seçenek var; dolayısıyla neden orada olduğunu sorgulamamak zor. Canon ayrıca bazı işlemlerde hâlâ “Menü” düğmesine basarak onay vermenizi istiyor ve tek elle yapılabilecek işlemleri iki elle yapılır hale getiriyor.

M-Fn menüsü, Q menüsü ve düğmeler üzerinden kontrolleri özelleştirmek için sunulan seçeneklerin sayısını oldukça beğendik. Yerleşim yeni başlayanlar açısından mantıklı; ölçüm başladıktan önce pozlama telafisini değiştirememeniz gibi bazı ayrıntılara alışmak biraz zaman alabilir. Ancak ne istediğinizi öğrendikçe kontrol düzenini kendi kullanımınıza göre oldukça ayrıntılı biçimde uyarlayabiliyorsunuz.

İlk izlenimler

EOS R8 II bende oldukça iyi bir ilk izlenim bıraktı. Yeni tasarım sade ve gösterişsiz ama oldukça şık; üstelik Canon’un birçok nesil boyunca dikkatle geliştirdiği ergonomiden ödün vermiyor. Yakın zamanda çıkan PEN’de olduğu gibi burada da birleşik açma-kapama/fotoğraf/video anahtarının hayranı değilim ancak makinenin geri kalanı oldukça iyi hissettiriyor.

Hiçbir an elinizde R6 III seviyesinde profesyonel bir iş makinesi olduğunu düşünmüyorsunuz; zaten R6 III parası da ödemiyorsunuz. Ellerim büyük olduğu için serçe parmağımın gövdenin altına kıvrılmasını önlemek adına isteğe bağlı tutma uzatmasını muhtemelen eklerdim. Ancak bunu kullanmayarak makineyi küçük tutabilmek de güzel ve bu aksesuarı zorunlu görmüyorum.

Enflasyon nedeniyle Mark II, Canon’un muhtemelen amaçladığından daha büyük bir fiyat sıçraması yapmış gibi görünüyor. Ancak gövde içi görüntü sabitleme ve AF joystick’inin eklenmesiyle ödediğiniz para karşılığında belirgin biçimde daha yetenekli ve daha keyifli kullanılan bir makine alıyorsunuz.

Fiyat, EOS R8 II’yi esasen Nikon Z5II’nin liste fiyatıyla aynı seviyeye getirirken teknik özellikleri de birbirine çok daha yaklaştırıyor. Canon’un EOS R50 gibi modellerden gelen yeni başlayanlara yönelik özellikleri biraz daha güçlü ve kullanıcı dostu sayılabilir; ancak bu özellikler kullanıcıyı makinenin tam manuel kontrolüne geçiş konusunda mutlaka iyi bir şekilde yönlendirmiyor.

Genel olarak bakıldığında beğenilecek çok şey var. En büyük iki yenilik, ilk neslin en önemli iki eksikliğini doğrudan gideriyor. Ancak gövde içi görüntü sabitlemenin eklenmesi, çözülmeden kalan tek büyük zayıflığı daha görünür hale getiriyor: pil ömrü.

R8 II, arka ekran kullanımında R8’e benzer bir pil ömrü vaat etse de elektronik vizörle 150 karelik değeri oldukça zayıf. CIPA standartlarının ne kadar ihtiyatlı olabildiğini hesaba katsanız bile 200 karenin çok altında kalan bir değer, makineyi yalnızca ara sıra fotoğraf çekmekten daha yoğun kullanıyorsanız şarj durumunu sürekli takip etmeniz gerektiği anlamına geliyor. İkinci bir pil veya PD uyumlu taşınabilir şarj cihazı, R8 II tabanlı herhangi bir set için mantıklı bir yatırım olur.

Daha büyük endişe ise kit zoom objektifin ötesindeki seçenekler. Canon, Nikon’dan bile daha etkili biçimde RF bayonet için üçüncü taraf otomatik netlemeli objektif seçeneklerini sınırladı. Bu nedenle kullanmak istediğiniz objektiflerin gerçekten mevcut olup olmadığını kontrol etmek özellikle önemli.

R8 II’yi kullanırken bu durum benim için oldukça belirgin hale geldi. RF 35mm F1.8 Macro’ya erişimim vardı; netleme motoru ve AF sınırlama anahtarının bulunmaması, deklanşöre yarım bastığınız her seferde titreşim ve mekanik ses seviyesiyle 1990’ların vidalı tahrik sistemli objektiflerini rahatsız edici biçimde hatırlatıyor. Buna karşılık 85mm F1.4 VCM’nin netlemesi hızlı, sessiz ve akıcı. Ne yazık ki diyafram halkası da fazlasıyla akıcı; benim açımdan bu durum fotoğraf deneyimini yeterince olumsuz etkiledi ve objektifin bu makine kadar pahalı olduğu gerçeği sürekli aklımı kurcaladı. Her iki objektif de mükemmel sonuçlar veriyor ancak ikisi de satın almayı tercih edeceğim objektifler değil. Bu da en sevdiğim iki odak uzaklığında seçeneklerimi belirgin biçimde daraltıyor.

İstediğiniz objektifler R8 II için mevcutsa — buna eski DSLR objektiflerini adaptörle kullanmak da dahil olabilir — R8 II yeni başlayanlar ve ilk kez tam kare sisteme geçecek kullanıcılar için mükemmel bir gövde. Ancak bana göre Canon’un izin verdiği objektiflerle sınırlı kalmak, özellikle fiyat hassasiyetinin yüksek olduğu bu segmentte fazla kısıtlayıcı hissettiriyor. Bu üzücü, çünkü fotoğraf makinesinin kendisi gerçekten oldukça iyi.

Canon EOS R8 II teknik özellikleri