Fotoğraflarınızın sadece tek bir stop enstantane değişimiyle ne kadar farklılaştığını hiç yakından düşündünüz mü? İşte aynı sahnenin 1/3200 saniyeden 60 saniyeye kadar farklı enstantane değerleriyle nasıl değiştiği.
Kameranızı gözünüze kaldırdığınızda düşünmeniz gereken çok şey vardır. Kadrajın genel yerleşimi ve fotoğrafın ne kadar parlak olmasını istediğinizin yanı sıra alan derinliği de önemlidir: Konunun ne kadarının net olmasını istiyorsunuz? Ardından enstantane hızı gelir. Eğer hareket eden bir şey varsa, kameraya ne kadar yakın olduğu ve hareketi durdurmak ya da bulanıklaştırmak için hangi enstantane değerine ihtiyaç duyduğunuz önem kazanır.
Dahası, enstantane hızını değiştirdiğinizde diyaframı veya ISO değerini de ayarlamanız gerekir. İlki doğal olarak alan derinliğini değiştirirken, ikincisi görüntüdeki noise miktarını daha görünür hale getirir.
Aşağıdaki başarısız fotoğrafı örnek olarak ele alalım: Enstantane hızının 1/3200 saniye olması gerekiyordu; ancak 272 mm ve f/4.5 değerinde, kuşun aniden çok yakın mesafeye gelmesi alan derinliğinin fazla sığ olmasına neden oldu. Kanat hareketi durmuş olsa da kanat uçları hafifçe netlik dışında kaldı. Normalde bu kareyi silerdim, ancak hataları öğretici örnekler olarak saklamak faydalı olabiliyor.
DxO PhotoLab 9 içindeki DeepPRIME XD3 gürültü azaltma teknolojisinin son sürümündeki etkileyici kalite ve modern sensörlerin performansı sayesinde artık hem hızlı enstantane hem de daha kısık diyaframla daha fazla alan derinliği elde etmek için ISO’yu rahatlıkla yükseltebiliyorum; üstelik görüntü kalitesinden ciddi ödün vermeden. O fotoğraf için de bunu yapmalıydım.
Neden “Shutter Speed” Olarak Adlandırılıyor?
Ben her zaman “shutter speed” ifadesinin biraz yanlış bir adlandırma olduğunu düşünmüşümdür. Çünkü kameradaki mekanik perde her zaman aynı hızda açılıp kapanır; değişen şey, perdeler arasındaki boşluğun genişliğidir. Canon’un kullandığı “time value” terimi aslında daha doğru bir tanım olabilir, ancak bunu sadece aşırı titiz insanlar kullanır. Aklı başında herkes “shutter speed” demeye devam eder.
Hareket Üzerine Bir Gözlem
Bir araçta yolcu olarak seyahat ederken yakınınızdaki zeminin hızla akıp geçtiğini fark etmemek mümkün değildir. Ancak bakışınızı uzaklara çevirdikçe nesneler daha yavaş hareket ediyormuş gibi görünür.
İnsan gözünün toplam yatay çift göz görüş açısı yaklaşık 120°’dir. Çevresel görüşümüz bunun ötesine geçerek yaklaşık 180°’ye kadar ulaşabilirken, yüksek çözünürlüklü merkezi görüş alanımız yaklaşık 40° civarındadır.
İki metre mesafede çift göz görüşümüz yatayda yaklaşık 2,3 metreyi kapsar. Bu nedenle nesneler görüş alanından çok daha hızlı çıkar. Ancak 200 metre uzaklıkta yatayda yaklaşık 230 metre görebiliriz. 2 kilometrede ise görünür genişlik yaklaşık 2,3 kilometreye ulaşır. (İmparatorluk ölçü sistemini tercih ediyorsanız metre yerine yard kullanabilirsiniz.)
Aynı durum hareketli konuların fotoğraflanmasında da geçerlidir. Kameraya yakın bir nesne, lensin görüş alanından çok hızlı geçer. Bu nedenle hareketi durdurmak için daha hızlı bir enstantane gerekir. Daha uzak mesafede ise aynı nesne daha küçük görünür ve çok daha geniş bir sahneyi görebiliriz. Böylece kadraj içinde kat ettiği mesafe azalır ve hareketi durdurmak için daha düşük bir enstantane kullanabiliriz.
Elbette telefoto bir lens kullandığımızda görüş açısı daralır. Bu nedenle yine daha hızlı bir enstantane hızına ihtiyaç duyarız.
Deney
Bu makaledeki fotoğraflardan da görebileceğiniz gibi, aynı sahnede enstantane hızındaki değişimin görüntüyü nasıl etkilediğini bir seri çekimle göstermeye karar verdim.
Ekipman
Yanıma yalnızca gerçekten ihtiyaç duyduğum ekipmanları almaya büyük önem veririm. Bu yüzden çoğu zaman ağzına kadar ekipman dolu bir kamera çantası taşımam.
Parlak öğleden sonra ışığında daha uzun enstantane süreleri elde etmek için ND1000 filtreyi kameranın dijital olarak ekstra 7 stop nötr yoğunluk ekleyen LiveND özelliğiyle birlikte kullanmam gerekti. Aksi halde ışığın yoğunluğu, en uzun pozlama süresini yaklaşık ⅓ saniyeyle sınırlayacaktı; oysa ben 60 saniyelik pozlamalar yapmak istiyordum.
Bu deney için Urth ND Plus+ manyetik filtrelerimi cebime koydum. Ardından 12-40mm f/2.8 PRO lensimi OM-1 Mark II gövdeye taktım ve sistemi Benro Tortoise tripoduma yerleştirdim.
Konum
Seçtiğim sahne, İngiltere’nin kuzeydoğusundaki Northumberland bölgesinde yaşadığım kasabadan Coquet Island’a doğru bakan deniz manzarasıydı.
Çekimi hava koşullarının stabil olduğu bir zamana denk getirdim. Böylece çekimler arasında denizin durumunun değişmesi pek olası değildi. Açık denizden gelen rüzgâr nedeniyle deniz oldukça sakindi. Ayrıca çekim sırasında gelgit dönüş noktasındaydı; dolayısıyla suyun kıyıya yakınlığı da değişmiyordu.
Dalgalar aynı hızda hareket ediyordu. Uzakta görülen yelkenliler de geniş açıyla rota değiştirerek ilerlediğinden, hafif rüzgâr altında onlar da sabit bir hızla hareket ediyordu.
Yalnızca tek bir sorun vardı. Kümülüs bulutları zaman zaman güneşi kapatıyordu. Bu nedenle tam stop enstantane değişimleri, diyaframdaki eşit değişimlerle birebir örtüşmeyebilirdi ve ışığın rengi de değişiyordu. Ancak bu benim için önemli değildi. Çünkü bu deney tamamen enstantane hızının etkilerini görmek üzerineydi.
Sonuçlar
Yukarıdaki örneklerde de görebileceğiniz gibi, ilk birkaç fotoğrafta — 1/8000 ile 1/250 saniye arasında — belirgin bir değişim fark edemedim. Bu aralıktaki tüm enstantane değerleri hareketi tamamen donduruyordu. Ancak 1/125 saniyede hafif bir bulanıklık oluşmaya başladı. Bana göre bu seviyedeki bulanıklık istemsiz ve rahatsız edici görünüyor. Bir stop daha düşüp 1/60 saniyeye, ardından 1/30 saniyeye geçtiğimde sıçrayan sudaki bulanıklık daha belirgin hale geldi; ancak yine de gerçekten etkileyici olacak kadar güçlü değildi.
Ayrıca uzaktaki sürat teknesinin 1/30 saniyede hâlâ net göründüğüne de dikkat edin.
1/15 ile 1/2 saniye arasındaki dört stopluk aralıkta fotoğraflar çok daha ilginç hale geliyor. Su sıçramalarındaki hareket bulanıklığı oldukça belirginleşiyor ve adeta patlayan havai fişekleri andırıyor.
Bundan sonra, yani 1 saniyeden itibaren, sıçrayan sudaki hızlı hareket giderek daha fazla bulanıklaştı ve sonunda tamamen görünmez hale geldi. Ön plandaki dönen su ise sütlü bir yapıya dönüştü. Adım adım denizdeki küçük dalgaların detayları kayboldu; böylece 30 ve 60 saniyelik pozlamalarda deniz tamamen pürüzsüz görünmeye başladı ve uzaktaki yelkenlilerde bile hareket bulanıklığı oluştu.
Deneyin Sonucu
Açıkça görüldüğü gibi her durum için “en iyi” tek bir enstantane değeri yoktur. Enstantane hızı hareket bulanıklığının miktarını belirler; ancak konunun hızı ve kameraya olan yakınlığı da sonucu doğrudan etkiler. Ayrıca kullanılan lensin görüş açısına göre de sonuç değişir.
Hızlı enstantane değerlerinde her karedeki farklı su sıçramaları ve dalga biçimleri fotoğrafları birbirinden tamamen farklı hale getiriyordu. Enstantane süresi uzadıkça kareler arasındaki çeşitlilik de azaldı.
Belirli bir konu için kullanmanız gereken tek bir enstantane değeri yoktur. Hareketi dondurmak ya da göstermek tamamen fotoğrafçının öznel tercihidir. Sonrasında ise kameranın ayarlarını belirleyen şey deneyiminiz olur.
Yazar Hakkında:
Ivor Rackham profesyonel bir fotoğrafçıdır. İngiltere’nin kuzeydoğu kıyısında yaşamaktadır ve zamanının büyük bölümünü diğer fotoğrafçılara eğitim vererek geçirir. Eğitim verdiği birçok kişinin daha sonra başarılı profesyonel fotoğrafçılara dönüşmüş olmasıyla gurur duymaktadır.
Çalışmaları sayesinde farklı markalara ait çok sayıda ekipmanı kullanma fırsatı bulsa da kendi çekimlerinde OM System kameraları tercih eder; aynı zamanda bir OM System Ambassador’dur. Daha önce düğün ve etkinlik fotoğrafçılığı yapmış olsa da artık bu alandan büyük ölçüde uzaklaşmıştır. Günümüzde ağırlıklı olarak deniz manzaraları ve vahşi yaşam fotoğraflarının yanı sıra emlak ve portre çekimleri gerçekleştirmektedir.
