street photography Archives

Ricoh GR IV Monochrome, siyah-beyaz fotoğrafçılığı ultra kompakt bir gövdede yeniden tanımlıyor. Peki bu bedel buna değer mi? Neden sıradan bir fotoğraf makinesi siyah-beyaz fotoğraflar çekebiliyorken, özel olarak monokrom bir kamera satın alasınız? Daha pahalı, çok daha az çok yönlü ve çok küçük bir kullanıcı kitlesine hitap ediyor. Bu, sık sık duyduğum bir soru ve bunu anlıyorum. Ancak fotoğrafçılığın her zaman en verimli araçla ya da sonuca giden en kolay yolla ilgili olmadığını savunurum. Ricoh GR IV Monochrome, adanmış monokrom sensörü ve kırmızı filtresiyle siyah-beyaz fotoğrafçılara saf ve farklı bir çekim deneyimi sunuyor. Bazen yolculuğun kendisi gerçekten deneyimin en önemli parçasıdır ve siyah-beyaz fotoğrafçılığı seviyorsanız, adanmış bir kamera bu noktada tam yerine oturur. Leica, bu tür özel kameraları üretmeye yabancı değil ve niş ürünlerinin pahalı olduğu yönündeki — haklı da sayılabilecek — eleştirileri yıllardır duyuyor. Bunu gerçekten denemiş olan tek diğer şirket ise Ricoh Pentax oldu ve K-3 III Monochrome’un anlamlı bir etki yaratıp yaratmadığı tartışmalı. Çekim yapması ne kadar keyifli olursa olsun, o kameranın çok iyi satacağını hiçbir zaman düşünmemiştim. Ancak şimdi Ricoh, adanmış bir siyah-beyaz GR IV Monochrome kamera ile karşımızda ve şirket bu kez işi büyük ölçüde doğru yapmış olabilir… ama yine de 2.200 dolarlık fiyat etiketi hazmetmesi zor olacak. Temel teknik özellikler Renk filtresi dizisi olmayan 26 MP BSI CMOS sensör Sensör üzeri faz algılamalı otomatik netleme ISO 160–409.600 Lens içi obtüratör, 1/4000 sn’ye kadar flaş senkronizasyonu sağlar Elektronik obtüratör, F2.8 diyaframda 1/16.000 sn’ye kadar kullanım imkânı sunar Daha vurucu mavi tonlar sağlayan dahili kırmızı filtre 53 GB dahili bellek Tek şarjla 250 karelik pil ömrü UHS-I Micro SD hafıza kartı yuvası İçindekilerRicoh GR IV nedir?Gövde ve kullanımİlk izlenimlerKullanım HissiÇekim PerformansıEn Yeni ve En İyisiAlternatifler Var mı?Satın Almalı mısınız? Ricoh GR IV nedir? Adından da anlaşılacağı gibi Ricoh GR IV Monochrome, GR IV’ün yalnızca siyah-beyaz çekim yapan bir varyantı. Tek renkli (mono) bir sensörün getirdiği tüm alışıldık avantajları ve bedelleri burada da alıyorsunuz: Renk filtresi dizisi olmadığı için daha yüksek bir taban ISO değeri (bu örnekte 2/3 stopluk bir artış), ve demosaicing işlemi yapılmadığından çok daha keskin detaylar. Aynı zamanda, belirli bir ISO değerinde daha iyi gürültü performansı elde ediyorsunuz: yine renk filtresinin ışığı emmemesi sayesinde. Ancak bu avantaj, renkli versiyonun daha düşük taban ISO’sunu kullanabildiği durumlarda ortadan kalkıyor. Öte yandan, yalnızca tek bir renk kanalı olduğundan Raw dosyalar çok daha az esneklik sunuyor: Görüntüde parlak alanlar kırpılmış gibi göründüğü anda, kırpılmamış kanallardan parlaklık bilgisini yaklaşık olarak geri kazanmanın bir yolu yok. Elektronik obtüratör, 1/16.000 sn’ye kadar pozlama süreleri sunarak iyi ışık koşullarında bile maksimum diyaframın kullanılmasına olanak tanıyor. F2.8 diyaframda çekim yaparken aşırı pozlamayı önlemek için GR IV Monochrome, lens içi obtüratöründen elektronik obtüratöre geçmenize izin veriyor. Elektronik obtüratör, 1/16.000 sn’ye kadar pozlama süreleri sunarak, fotoğraf makinesinde dahili bir ND filtre bulunmamasına rağmen, iyi ışık koşullarında bile maksimum diyaframı kullanabilmenizi sağlıyor. Normal GR IV’te olduğu gibi, mekanik obtüratörün F2.8’deki üst sınırı 1/2500 sn; 1/4000 sn’lik maksimum hıza ulaşmak için diyaframı F5.6’ya kadar kısmak gerekiyor. İlginç bir şekilde Ricoh, GR IV Monochrome’un otomatik netleme sisteminin GR IV ile aynı olduğunu söylüyor; bu da sensör üzerinde faz algılamalı netleme bulunduğu anlamına geliyor. Bu da, Leica Q3 Monochrom’dan farklı olarak, bu faz algılama piksellerinin etkisini gizlemek için işleme sırasında belirli ölçüde enterpolasyon yapılması gerektiği anlamına geliyor. Ön çekimlerimizde, olası sorunları ortaya çıkarmak için özellikle flare oluşturmaya çalıştığımızda bile, bunun herhangi bir olumsuz etkisini görmedik. Şirket ayrıca sensörün K-3 III’te kullanılan sensörle aynı olmadığını söylüyor, ancak ikisi arasındaki farkların neler olduğu konusunda net bir açıklama yapmıyor. Kırmızı Filtre Renk filtresi dizisinin olmamasının yanı sıra, bir diğer fark da GR IV Monochrome’un renkli versiyondaki nötr yoğunluk (ND) filtresi yerine, tak-çıkar bir kırmızı filtreye sahip olması. Bu filtre, sensöre ulaşan mavi ve yeşil ışığın etkisini seçici olarak azaltarak, genel olarak daha dramatik gökyüzleri ve daha yüksek kontrast elde edilmesini sağlıyor. GR IV Monochrome’daki filtre, nötr bir konu için kameraya ulaşan toplam ışığı yaklaşık 3 stop azaltıyor (mavi tonlarda yaklaşık 4 stop, yeşillerde 3,5 stop ve kırmızılarda ise 1 stopa yakın bir kesinti söz konusu). Gövde ve kullanım Bekleneceği üzere GR IV Monochrome, görünüm ve kullanım açısından standart GR IV ile tamamen aynı: bu kadar büyük bir sensöre sahip bir kamera için oldukça küçük ve buna rağmen sıkışık hissettirmeden pek çok kontrolü parmaklarınızın ucuna getiriyor. Kameranın yüzeyi de biraz farklı; daha az dokulu, mat siyah bir kaplamaya sahip. Deklanşör düğmesi de siyah ve ön yüzdeki GR logosu beyaz yerine çok koyu gri renkte. Güç düğmesinin etrafındaki yeşil LED halka da, monokrom temaya sadık kalmak için beyaz olarak tasarlanmış. Ne yazık ki Ricoh, Pentax K-3 III Monochrome DSLR’daki o güzel “Monochrome” tipografisini buraya taşımamış. Kontrol mantığı, tasarımın sekizinci nesli olması bekleneceği üzere oldukça iyi düşünülmüş durumda (2013’te çıkan ve APS-C sensör kullanan GR’den önce, çok benzer bir gövdede çok daha küçük 1/1.7 inç Type sensörlü dört farklı GR Digital nesli bulunuyordu). Boyutlarına rağmen GR IV’ün magnezyum alaşımlı gövdesi, aşırı ağır hissettirmeden oldukça sağlam bir yapı sunuyor. Ayrıca, neredeyse tüm modern fotoğraf makinelerinin aksine, mantıklı şekilde bir cebe sığabiliyor. Ricoh, GR IV’ün lensinin toz giriş riskini azaltacak şekilde özel olarak tasarlandığını söylüyor; ancak geri çekilebilir bir lensin mümkün kıldığı kompakt form ile tam hava koşullarına dayanıklılık arasında bir tercih yapmak zorunda kaldıklarını da belirtiyor. Bu nedenle, gövdenin sızdırmazlık seviyesi konusunda net bir garanti verilmiyor. İlk izlenimler Ricoh, kullanım hissini deneyimleyebilmemiz için bize üretim öncesi bir GR IV Monochrome ödünç verdi; ancak bunun nihai üretim performansını mutlaka yansıtmayabileceği gerekçesiyle ölçüm yapmamamızı veya bu makineden çekilmiş görüntüler yayınlamamamızı rica etti. Buna rağmen, kamerayla geçirdiğimiz sınırlı sürede bile cazibesi açıkça hissediliyor: Leica’nın monokrom kameralarının sunduğu ışık ve gölgeye bakma biçimini zorunlu kılıyor. Ve yalnızca siyah-beyaz çekebilen bir kamera kullanmanın, normal bir kamerayı monokrom modda kullanmaktan tamamen farklı bir deneyim olduğunu savunmaya devam ediyorum. Sahnedeki renkler ne kadar cezbedici olursa olsun, geçiş yapamayacağınızı bilmek; dikkatinizi tamamen ışık, gölge ve kontrasta vermeniz anlamına geliyor. Dahili ve anahtarlanabilir bir kırmızı filtrenin eklenmiş olması son derece akıllıca bir fikir; tek bir tuşla görüntülerinize o ekstra etkiyi katmanızı sağlıyor ve bunun için filtre adaptörü takmanıza ya da yanınızda filtre taşımanıza gerek kalmıyor. Elbette farklı bir rengi tercih edecek kişiler olacaktır, ancak tek bir seçenek seçilmesi gerekiyorsa kırmızının mantıklı bir tercih olduğu söylenebilir. Parlak ışık koşullarında bile diyaframı açık kullanabilmek için elektronik obtüratörün devreye alınabilmesi seçeneği de makul bir çözüm gibi duruyor. Standart GR IV’e kıyasla bile Monochrome versiyonunun çok daha niş bir öneri olacağı kesin. Bazı insanlar onu ister istemez isteyeceklerini hemen anlayacakken, pek çok kişinin de normal bir GR IV’ün monokrom modunun neden yeterince benzer olmadığı — üstelik daha ucuzken — fikrine şaşıracağını tahmin ediyorum. Kesinlikle niş bir kamerayı tercih etmenin bedeli, geliştirme maliyetlerinin paylaşılabileceği daha az kişi olması. Ricoh, piyasadaki diğer adanmış monokrom kompaktın fiyatının dörtte birinden biraz fazlasına sahip — her ne kadar Leica Q3 Mono, iki katından daha büyük bir sensöre ve bir stopdan fazla daha parlak maksimum diyaframa sahip olup dört kattan fazla ışık toplayabiliyor olsa da — yine de “daha azı için daha fazla ödemek” zorunda kalmakta içgüdüsel olarak ters gelen bir durum var. Kullanım Hissi Şunu baştan belirtmeliyim ki, temel Ricoh GR IV fotoğraf makinesini daha önce incelemiş ve tüm kontrolleri ile özelliklerini detaylı şekilde ele almıştım; bu nedenle bu yazıda yalnızca kısa bir genel değerlendirme yapacağım. GR IV Monochrome, sensör üzerindeki renk filtresi dizisi ve orijinal modeldeki beyaz yazılar dışında, neredeyse birebir şekilde GR IV ile aynı görünüyor ve aynı hissi veriyor. GR IV, GR III’e kıyasla 2 mm daha ince; bu da onu cebe atmak için oldukça elverişli kılıyor. Ricoh ayrıca düğme ve kontrol yerleşiminde GR II düzenine geri dönmüş durumda. Bu yerleşimi çok daha fazla tercih ediyorum ve Ricoh’u bu tercihi için takdir ediyorum. Sadece 272 gram ağırlığıyla GR IV son derece taşınabilir bir kamera. Özelleştirilebilir basmalı düğmelere sahip çift komut kadranı ve pozlama kontrolü için oldukça iyi çalışan dikey bir artı-eksi çubuğu elde ediyorsunuz. Mod kadranı kullanımı kolay ve kilitlenerek yerinde sabitleniyor; tüm kontroller ise kamerayı cebinizde taşırken kıyafetlere takılmaması veya sürtünmemesi için sade ve pürüzsüz bir tasarıma sahip. Kavrama kısmı elde rahat bir tutuş sunuyor ve kameranın tamamı tek elle kullanımı kolay olacak şekilde tasarlanmış. Ne yazık ki bu aynı yalın tasarım, bir elektronik vizör (EVF) için yer bırakmıyor; bu nedenle milyon noktalı arka ekranla çekim yapmanız gerekecek ya da kameranın flaş yuvasına takılan isteğe bağlı bir optik vizör satın almayı düşünebilirsiniz. Ricoh GR IV’ün f/2.8 diyaframlı, sabit 28 mm tam kare görüş açısına sahip bir lens kullandığı düşünüldüğünde, bu kurulum şaşırtıcı derecede iyi çalışıyor. Ricoh, lens tüpü etrafındaki toz sızdırmazlıklarını güncellemiş; bu da sensöre toz girmesiyle ilgili sorunların azaltılmasına yardımcı olmalı. Ayrıca lens yuvasının etrafına takılan bir aksesuar filtre adaptörü de edinebiliyorsunuz. Ricoh, GR IV serisinde pil ömrünü CIPA standartlarına göre yaklaşık 250 kareye çıkarmış durumda. Bunun yanında yaklaşık 53 GB dahili bellek de bulunuyor; dolayısıyla ek bir kart kullanmak zorunlu değil. Ancak daha fazla depolama alanı isterseniz, daha küçük microSD kartlara yönelmeniz gerekiyor. Çekim Performansı 18,3 mm f/2.8 lens, önceki modellerden güncellenmiş ve genel olarak daha iyi keskinlik sunuyor; kadrajın köşelerine doğru da daha fazla netlik sağlıyor. Bu yeni lensin yakın çekim performansını gerçekten beğendim; genel keskinlikteki iyileştirmelere ek olarak, cep boyutundaki bir kamerada sabit 28 mm tam kare eşdeğeri görüş açısını da özellikle tercih ediyorum. Kamerada ayrıca artık yaklaşık altı stopluk bir performans vaat eden daha iyi bir görüntü sabitleyici bulunuyor. GR IV platformunun her yönü, önceye kıyasla biraz daha hızlı ve biraz daha sıkı hissettiriyor. Ancak bu özelliklerin tamamı zaten temel GR IV kameradan aşina olduğumuz unsurlar; dolayısıyla asıl fark, GR IV Monochrome’daki renk filtresi dizisi bulunmayan yeni 26 megapiksellik sensörde yatıyor. Test ettiğim kamera, nihai yazılıma sahip bir versiyondu; bu nedenle görüntü kalitesi sonuçları hakkında söyleyebileceklerimiz sınırlı, ancak bildiklerimiz şunlar: Monokrom bir sensöre geçtiğinizde, genel görüntü kalitesinde her zaman kayda değer iyileşmeler elde edersiniz. Gölge alanlarda daha az gürültü ve yüksek ISO performansında çoğu zaman tam bir stopa kadar varabilen bir artış söz konusu olur. Standart GR IV’ün siyah-beyaz profiliyle karşılaştırıldığında, belirgin şekilde daha az gürültü ve daha iyi detay fark ettim; ancak bunu nihai üretim üniteleri elimize geçtiğinde daha kapsamlı şekilde test edeceğiz. Her durumda, adanmış bir monokrom kamera üretmenin belirgin bir avantajı var ve bunu siyah-beyaz fotoğrafçılar fazlasıyla takdir edecektir. Ricoh ayrıca, daha dramatik ve yüksek kontrastlı görünümlerden, sert ışık koşullarına daha uygun, çok daha yumuşak ve ton açısından zengin profillere uzanan altı yeni monokrom profil eklemiş. Bunun yanında, kendi reçetelerinizi oluşturabilmeniz için birkaç özel profil de sunuluyor. Ricoh’un RAW dosya formatı her zaman DNG olduğu için, çekim sonrası düzenleme de oldukça kolay. Özellikle fiziksel bir kırmızı filtrenin eklenmiş olmasını çok beğendim; bu filtre yaklaşık iki stop ışık kesiyor ve daha dramatik görünümlü kareler elde etmenizi sağlıyor. Mavi gökyüzü ve yeşillikler daha koyu hale gelirken, sıcak tonlar genellikle daha parlak görünmeye başlıyor. Analog siyah-beyaz filmle çekim yaparken sık sık koyu turuncu ya da kırmızı filtre kullanırdım ve bunu Ricoh üzerinde hoş bir geliştirme olarak buldum. Bunun anlamı, normalde sahip olduğumuz ND filtrenin artık bulunmaması; ancak her zaman bir filtre adaptörü kullanarak kendi filtrelerinizi ekleyebilirsiniz. Ricoh ayrıca elektronik obtüratörün üst sınırını da 1/16.000 saniyeye çıkarmış; yani ND filtre kullanmadan bu yolla da ışığı kesmek mümkün. En Yeni ve En İyisi Temel GR IV’e, sunduğu pek çok “yaşam kalitesi” iyileştirmesi sayesinde adeta âşık oldum. Oldukça popüler bir kamera ve Ricoh’un üretebildiği her birimi satacağını söylemek zor değil. Ayrıca bu seri, ilerleyen dönemde popüler HDF filtreli versiyon gibi pek çok farklı varyasyona da sahip olacaktır. Ancak bu, ilk monokrom GR kamera ve kesinlikle bunun için artık zamanı gelmişti. Elbette son derece pahalı olan Leica Q3 ve M serisi Monochrom kameralara karşı daha fazla alternatife ihtiyacımız var. Lens genel olarak daha keskin ve anlık, spontane yakın çekimler için oldukça başarılı. Bu da bizi GR IV Monochrome kameranın önündeki temel sorunun özüne getiriyor: pahalı olması. Elbette Leica M ya da Q seviyesinde bir pahalılıktan söz etmiyoruz, ancak GR IV Monochrome’un 2.200 dolarlık fiyatı, standart modele kıyasla 700 dolarlık bir prim anlamına geliyor. Gerekçe olarak, bu kameranın zaten oldukça arzu edilen, hedef kitlesi nispeten küçük bir niş ürün olması gösterilebilir ve bu fiyat seviyesinde bile muhtemelen tamamen tükenecektir. Buna rağmen, denemek isteyenler için ciddi bir eşik oluşturuyor ve standart GR IV’e kıyasla ek maliyeti haklı çıkarmayı zorlaştırıyor. Monokrom versiyonu kendim için kesinlikle istiyorum, ancak bu ek maliyeti kesinlikle haklı çıkaramıyorum. Ricoh’un şansı ise, bunu yapabilecek yeterli sayıda potansiyel alıcının mutlaka var olması. Kameraya entegre edilen kırmızı filtre kusursuz şekilde çalışıyor. Alternatifler Var mı? Daha önce de belirtildiği gibi, asıl rakip orijinal GR IV olacak ki bu, Ricoh’un kendisini son derece avantajlı bir konumda bulması anlamına geliyor. Standart GR IV bile oldukça pahalı sayılabilir; ancak karşılaştırıldığında adeta bir fiyat-performans ürünü gibi görünüyor. ND filtrenin olmaması, daha hızlı bir maksimum elektronik obtüratör hızıyla telafi ediliyor. Satın Almalı mısınız? Yine de cevabım evet olurdu; bunun iki temel nedeni var. Bu kamera, tıpkı pratik olmamasına rağmen M11 Monochrom’u önermem gibi, adanmış bir siyah-beyaz fotoğrafçı için eğlenceli ve gerçekten değerli bir satın alma anlamına geliyor. Ayrıca piyasada, böylesine yetenekli ve ultra kompakt bir gövde tasarımı içinde bu kadar etkileyici monokrom görüntüler sunan başka hiçbir alternatif yok.

street photography

Ricoh GR IV Monochrome İncelemesi: Siyah-Beyazın Bedeli Yüksek

Bir Sokak Fotoğrafçısı Ne Zaman Sokak Fotoğrafçısı Değildir?

Pure Street Photography Grant 2025

Street Photography Award 2023

Çarpıcı Siyah Beyaz Sokak Fotoğrafçılığı İçin 12 İpucu

Imed Kolli : Eternal Faces

Geoffrey Hiller : 1980’lerde New York’un Vahşi Sokaklarında Dolaşmak

En İyi 25 Modern Sokak Fotoğrafının Keyfini Çıkarın

Tesadüf Sanatı: Özel Rastlantısal Anların Sokak Fotoğrafları

Sonsuz Şimdiki : Bir Fotoğrafçı 2020’ye Dönüyor

Reklam Engelleyici Algılandı