Fujifilm GFX100RF ve Leica Q3, premium kompakt fotoğraf makinelerine iki farklı yaklaşım sunuyor. Detay, alan derinliği ve kullanım deneyimi üzerinden gerçek hayatta karşı karşıya geliyorlar.
2025’te kompakt fotoğraf makineleri pazarı hiç olmadığı kadar büyümüş durumda ve Fujifilm GFX100RF ile Leica Q3, parayla satın alınabilecek en üst seviye premium modeller olarak öne çıkıyor. İki makinenin toplam fiyatı 11.195 dolar / 10.250 sterlin / 19.890 Avustralya doları gibi oldukça yüksek bir seviyeye ulaşıyor.
GFX100RF’nin fiyatı 4.899 dolar / 4.699 sterlin / 8.799 Avustralya doları, Q3 ise 6.295 dolar / 5.550 sterlin / 11.090 Avustralya doları seviyesinde. Üstelik Q3’ün fiyatı, 2023’teki lansmanından bu yana artmış durumda; o dönemde 5.995 dolar / 5.300 sterlin / 9.790 Avustralya doları fiyat etiketine sahipti. Rakamlar yüksek, ancak söz konusu olan iki nitelikli ürün.
Q3’ü 2023 yılında kişisel olarak yılın en sevdiğim fotoğraf makinesi ilan etmiştim. 102 megapiksellik orta format sensörü ve X100VI’yi hatırlatan rangefinder tasarımıyla Fujifilm GFX100RF ise 2025’te benim için aynı etkiyi yaratabilecek bir kompakt model olabilir.
Fujifilm GFX100RF vs Leica Q3: Elde Kullanım
Her iki makine de sabit lensli yapıları sayesinde kompakt sınıfında yer alıyor (lenslere birazdan değineceğim); ancak pratikte hiçbirinin gerçekten küçük olduğunu söylemek mümkün değil. Eğer pantolon cebine sığabilecek boyutta bir gövdede mümkün olan en yüksek görüntü kalitesini arıyorsanız, tercihim Ricoh GR III serisinden yana olur.
Her iki modelin de yapı kalitesi üst düzey. GFX100RF’nin üst plakası tek parça alüminyum bloktan işlenmişken, Q3 tamamen metal bir gövdeye sahip.
GFX100RF, Q3’e kıyasla biraz daha geniş ve biraz daha uzun; buna karşılık arka gövdeden lensin ucuna olan derinliği daha az. Ancak Fujifilm modelini hava koşullarına dayanıklı hale getirmek ve kutudan çıkan parasoley ile kullanmak isterseniz, birlikte verilen adaptör ve filtreyi takmanız gerekiyor. Bu noktadan sonra iki makine arasındaki boyut farkı neredeyse hissedilmez hale geliyor.
Kısacası, yalnızca boyut ve ağırlık kriterlerine bakarak bu iki makineden birini diğerine tercih etmezdim.
Q3 minimalist bir kamera. Dış kontrol sayısı daha az, menüler daha sade ve bazı ayarların değiştirilmesi daha uzun sürebiliyor. Örneğin Q3’te ayrı bir enstantane kadranı bulunurken, GFX100RF’de aynı kadran hem enstantane hem de ISO ayarları için kullanılıyor.
GFX100RF’de bir pozlama telafisi kadranı ve bir kontrol kadranı bulunurken, Q3’te yalnızca kontrol kadranı yer alıyor ve ne yazık ki buna erişim biraz zahmetli. GFX100RF ayrıca, otomatik netleme noktası gibi ayarları hızlıca değiştirmek için arkada bir joystick sunuyor; Q3 ise daha basit bir yön tuşu (D-pad) ile yetiniyor.
Her iki makine de fotoğraf ve video çekebiliyor, ancak video tarafında GFX100RF’nin kullanım ergonomisi daha iyi. Mikrofon girişi ve kulaklık çıkışı sunarken, Q3’te bu bağlantıların hiçbiri bulunmuyor.
GFX100RF’nin yukarı-aşağı eğilebilen dokunmatik ekranı daha parlak ve daha canlı; özellikle güçlü gün ışığında bu fark net biçimde hissediliyor. Elektronik vizörlere gelince, her ikisi de yandan gelen sert ışıkta bakması zor olabiliyor ki bu, rangefinder tarzı gövdelerin doğasında var.
Tutuş açısından GFX100RF’nin ön yüzünde hafif bir çıkıntı bulunurken, düz ön tasarımlı Q3’te arkada başparmak için bir oyuk yer alıyor. Hiçbiri özellikle tutuşu güçlü makineler değil, ancak uzun süreli kullanımda ikisi de benzer şekilde rahat.
Arka eğilebilir dokunmatik ekranı ayarlamak GFX100RF’de daha kolay. Ekran gövdeyle daha bütünleşik ve yandaki girinti sayesinde rahatça dışarı çekilebiliyor. Q3’ün ekranı ise biraz dışarı taşıyor; üst ve alt kısımdaki çıkıntılardan çekiliyor ve bunu kullanırken daha uğraştırıcı buldum.
Bazıları için Q3’ün sade dış tasarımı cazip olabilir; ancak genel olarak küçük ayarları yapmak, görüntüleri görmek ve kadraj oluşturmak GFX100RF ile daha kolay. Genel kullanımda daha rahat bir makine ve pil ömrü de belirgin şekilde daha iyi: CIPA standartlarına göre 820 kare, Q3’te ise 350 kare.
- Kullanım ergonomisi: kazanan Fujifilm GFX100RF
Fujifilm GFX100RF vs Leica Q3: lensler
Tam kare sensörlü Leica Q3, 28mm f/1.7 bir lense sahipken; GFX100RF’de 35mm f/4 bir lens bulunuyor. Ancak GFX100RF orta format bir makine olduğu için bu lensin eşdeğer odak uzaklığı 28mm’ye karşılık geliyor. Yani her iki lens de aynı perspektifi sunuyor. Buna karşın sensör en-boy oranları farklı: GFX100RF 4:3, Q3 ise 3:2 oranında çekim yapıyor; bu da görüntü alanının tamamında küçük farklar yaratıyor.
Alan derinliği tarafında ise fark daha belirgin. GFX100RF’nin f/4 maksimum diyaframı, tam kare karşılığıyla yaklaşık f/3.2’ye denk geliyor. Q3’ün f/1.7 diyaframı ise çok daha sığ bir alan derinliği sunabiliyor ve bu da onu yakın portrelerde iki makine arasında daha avantajlı kılıyor. Yine de, her iki geniş açı lensi de portre için özel olarak tasarlanmış optikler olarak tanımlamak zor.
Q3’ün f/1.7 lensinin iki önemli avantajı daha var: daha iyi ışık toplama kapasitesi ve optik görüntü sabitleme. Sabitleme performansı sınıfının en iyisi sayılmaz, ancak GFX100RF’nin lensinde hiç sabitleme bulunmuyor. Üstelik bu durum, f/4 maksimum diyaframla birleştiğinde, özellikle benim fotoğraf pratiğim açısından ciddi bir dezavantaj olarak öne çıkıyor.
Q3, düşük ışıkta elde çekim için daha uygun bir makine. Daha düşük enstantane hızlarıyla çalışmak mümkün ve aynı zamanda daha açık bir diyaframdan faydalanabiliyorsunuz.
Q3’ün lens kullanım hissini de özellikle seviyorum. Manuel netleme halkası üzerinde, otomatik ve manuel netleme arasında geçiş yapmayı sağlayan küçük bir düğme bulunuyor. Ayrıca makro netleme için ayrı bir halka yer alıyor; bu sayede minimum netleme mesafesi 0,3 m’den 0,17 m’ye düşüyor. GFX100RF’nin minimum netleme mesafesi ise 0,2 m. Bu da makro çekimlerde Q3’e hafif bir avantaj sağlıyor, her ne kadar iki lens de gerçek anlamda makro odaklı olmasa da.
GFX100RF’nin kompakt lensinin elde verdiği hissi sevsem de, çekim sırasında tercihim Q3’ten yana oluyor.
Optik kalite açısından ise iki lenste de kusur bulmak zor. Her ikisi de kadrajın merkezinden köşelerine kadar son derece keskin sonuçlar üretiyor. Zorlasam, Q3’ten çıkan görüntülerin çerçevenin en uç köşelerinde GFX100RF’ye kıyasla çok hafif bir yumuşaklık gösterdiğini söyleyebilirim.
Her iki lens de distorsiyon kontrolünde son derece başarılı. Q3, parlamaya biraz daha az yatkın görünüyor; ancak aradaki fark oldukça küçük.
- Lensler: özellikle alan derinliği açısından kazanan Leica Q3
Leica Q3: Bu sahnede lens parlaması neredeyse hiç görülmüyor Aynı sahne Fujifilm GFX100RF ile: Güneşin hemen üzerinde hafif bir flare dikkat çekiyor f/1.7 diyafram ve 1/3 sn enstantane ile Q3’ü ISO 50 değerine ayarlayarak temiz ve net bir gece fotoğrafı elde edebildim. GFX100RF’de ise maksimum f/4 diyafram kullanıldığında net bir görüntü için 1/75 sn enstantane ve ISO 3200 gerekmişti. Sonuç hâlâ temiz olsa da, elde gece çekimleri söz konusu olduğunda iki makine arasında daha başarılı olan Q3.
Fujifilm GFX100RF vs Leica Q3: Görüntü Kalitesi
60,3 megapiksellik tam kare sensörü ve keskin lensiyle Leica Q3, saf görüntü kalitesi açısından premium kompaktlar arasında uzun süre zirvede yer aldı. Ancak Fujifilm GFX100RF, daha büyük orta format sensörü ve 102 megapiksel çözünürlüğüyle çıtayı bir adım daha yukarı taşıyor. (Bununla birlikte Q3, 8K 30p video sunarken GFX100RF 4K ile sınırlı.)
Fujifilm ve Leica’nın renk yaklaşımı birbirinden farklı ve burada “en iyi” diye bir şey yok; tamamen kişisel zevk meselesi. Kendi adıma, Q3’ün makineden çıktığı haliyle sunduğu standart renk profilini daha çok beğeniyorum. Öte yandan özellikle GFX100RF tarafında, aralarından seçim yapılabilecek çok sayıda farklı profil bulunuyor.
Her iki makinede de kullanılan 28mm odak uzaklığı benim kişisel tercihim değil; bu açı, ortalama bir akıllı telefon kamerasına oldukça yakın bir perspektif sunuyor. Ben genellikle biraz daha dar bir görüş açısını tercih ediyorum; örneğin Ricoh GR III yerine 40mm lense sahip GR IIIx’i seçmemin nedeni de buydu. Ayrıca 43mm lensli Leica Q3 43 versiyonunun da bulunduğunu hatırlatmakta fayda var.
Buna rağmen, bu kadar yüksek çözünürlüklü sensörlere sahip makinelerde geniş açı lens kullanımı mantıklı. Her iki modelde de farklı odak uzaklıklarını taklit eden kullanışlı bir dijital kırpma modu bulunuyor ve buna özel bir kontrol üzerinden erişilebiliyor. Q3, 35, 50, 75 ve 90mm perspektifler sunarken, “yakınlaştıkça” çözünürlük kademeli olarak düşüyor. GFX100RF ise 36mm, 50mm ve 63mm odak uzaklıklarını simüle edebiliyor.
Fujifilm GFX100RF’nin özellikle güçlü olduğu, detay açısından zengin bir sahne. Merkezden köşelere kadar keskinlik korunuyor. GFX100RF ile çekilmiş bu arkadan aydınlatmalı sahnede dinamik aralık etkileyici. Standart renk profili, Leica Q3’e kıyasla biraz daha canlı ve kontrastlı. Cilt tonları genel olarak son derece isabetli. Q3’ün soldaki güneş alan kemerlerde bir miktar detay kaybettiği yerde, GFX100RF daha fazla ayrıntıyı koruyor.
Leica Q3 örnek fotoğrafları
60,3 MP dosyalardaki detay seviyesi son derece etkileyici; ancak 102 MP’lik GFX100RF ile aynı düzeyde değil. Köşelere yakından bakıldığında, Q3 görüntüsünde detayın çok hafif daha yumuşak olduğu görülüyor. Aynı detaylı sahnede Q3, ayrıntılara odaklanmak için daha güçlü bir 90mm dijital kırpma modu sunuyor. Bu sahnede gökyüzündeki detay biraz daha sınırlı; GFX100RF’nin daha fazla mavi tonunu koruduğu görülüyor. Q3’ün standart renk profilini, GFX100RF’nin daha kontrastlı görünümüne kıyasla biraz daha doğal ve dengeli buluyorum. Q3’ün standart profilinde gölge detayları net biçimde görülebiliyor. Elbette GFX100RF’de de benzer bir görünüm elde etmek için daha yumuşak bir renk profili seçmek mümkün. Bu karede parlak alanlarda bir miktar detay kaybı var. Ancak bu, doğrudan makineden çıkan bir JPEG; DNG RAW dosyasında daha fazla detay geri kazanılabiliyor.
Elbette, tam boy 28mm perspektifle çekilmiş görüntüler üzerinde sonradan kırpma yapmak mümkün; ancak kadrajı çekim anında doğru şekilde oluşturmak iyi hissettiriyor. Ayrıca dijital kırpmayı sahada kullanmanın bazı avantajları da var. Örneğin kadrajı daraltmak, konuya olan mesafeni değiştirmeni gerektirebilir ve bu da alan derinliği üzerinde dolaylı bir etki yaratır.
Bir adım daha ileri gidersek, GFX100RF’de bir en-boy oranı kadranı bulunuyor. Alışılmadık bir özellik ve beni o kadar etkiledi. Fotoğraf çekerken çevrene bakışını gerçekten değiştirebilecek bir yaklaşım sunuyor.
Saf detay seviyesi ve köşeden köşeye görüntü kalitesi söz konusu olduğunda GFX100RF öne çıkıyor ve özellikle manzara fotoğrafçılığı gibi alanlar için daha güçlü bir tercih olarak öne geliyor. Ancak alan derinliği kontrolü açısından üstün olan taraf Q3.
Gerçek hayatta bakıldığında, her iki model de belgesel / reportage fotoğrafçılığı için fazlasıyla yeterli. Sırf sunduğu detay seviyesi nedeniyle GFX100RF’yi Q3’ün önüne koymazdım; ancak teknik anlamda ikisi arasında “daha iyi” olan taraf GFX100RF.
- Görüntü kalitesi: özellikle detay açısından kazanan GFX100RF
Fujifilm GFX100RF vs Leica Q3: Kişisel Değerlendirme
Fujifilm GFX100RF, Leica Q3’e kıyasla kayda değer ölçüde daha uygun fiyatlı. Ancak 5.000 dolar / 5.500 sterlin / 10.000 Avustralya doları seviyelerine gelindiğinde, fiyatın belirleyici bir faktör olduğunu düşünmüyorum. Ayrıca Leica modelinin değerini koruma ihtimali de daha yüksek.
Fiyatı bir kenara bırakırsak, tasarım ve performans açısından iki makine ne sunuyor? Her ikisi de günlük kullanım, sokak ve belgesel / reportage fotoğrafçılığı için son derece yetenekli.
GFX100RF, Fujifilm’in devasa bir orta format sensörü bu kadar küçük bir gövdeye sığdırmayı başardığı, mühendislik açısından olağanüstü bir başarı. Üstelik bu, kompakt lensi takılıyken bile kendi sınıfının en küçük ve en hafif gövdelerinden biri.
Kullanım ergonomisi açısından da tercihim GFX100RF’den yana. Ekran kalitesi, en-boy oranı kadranı ve sunduğu harici kontroller sayesinde, ayarları sık sık değiştirenler için iki makine arasında kullanımı daha kolay olan taraf. Ayrıca sınıfının lideri sayılabilecek bir detay seviyesi sunuyor.
Leica Q3’ü zaten seviyordum; ancak bu iki premium kompaktı doğrudan karşılaştırmak, Q3’e bakışımı biraz bulanıklaştırdı. GFX100RF’nin sunduğu belirli avantajları deneyimledikten sonra, olası bir Q3 halefinde iyileştirilebilecek pek çok nokta olduğunu görmek mümkün.
Buna rağmen, bu iki makineden sadece birini seçecek olsam, tercihim yine de Leica Q3 olurdu. Kendi tarzında premium bir makine; özellikle de etkileyici f/1.7 diyaframlı, sabitlemeli lensiyle. Ayrıca Q3’ün 60,3 megapiksel çözünürlüğünün yetersiz kalacağı pek fazla senaryo aklıma gelmiyor; hatta 90mm dijital kırpma bile kullanılabilir 6 MP dosyalar üretebiliyor.
Bu iki etkileyici makineyi oldukları haliyle değerlendirdiğimde, benim için tercih Q3 olur.
