Eastman Kodak’ın markasını neredeyse herkese lisansladığı artık bir sır değil. Bunun son örneklerinden biri de Kodak markasını taşıyan depolama ve hafıza ürünleri serisi. Büyük markaların sunduğu performansı, çok daha düşük bir fiyata vaat ediyorlar. Peki işin püf noktası ne?
Bu hafıza kartlarıyla ilk kez Threads’te karşılaştım. Fotoğrafçı Gene Perez, fiyatı çok cazip olduğu için bir tane satın aldığını söylüyordu.
Kodak markalı bu kartlar gerçekten çok ucuz ve bu yüzden denemeye değer görünmeleri anlaşılır. Evet, Kodak’ın hafıza kartı üretmediği açık, ancak markanın taşıdığı güven duygusunun hâlâ bir karşılığı var — her ne kadar markanın, Cadılar Bayramı’nda şeker dağıtır gibi lisanslandığı da herkesçe bilinse de.
Bu kartlar Amazon, Walmart ve Wish üzerinden satılıyor (Wish’te satılıyor olması başlı başına bir kırmızı bayrak; buna birazdan geleceğiz). 1 TB’lık versiyonun fiyatı sadece 179 dolar. Karşılaştırmak gerekirse, Pergear’ın 1 TB CFexpress kartı 257 dolar (ki bu da uygun fiyatlı bir marka). Lexar ve Delkin Devices ise 450 dolar istiyor. OWC Atlas Ultra ve ProGrade Digital kartlarının fiyatıysa 480 dolara kadar çıkıyor. Kodak markasını tercih etmek — ya da en azından Kodak gibi görünen bir ürünü — rakiplerden tek bir kart almak yerine iki hatta üç kart alabilmek anlamına geliyor.
Bu kartların bu kadar ucuz olmasının nedenlerinden biri, muhtemelen kullandıkları görece eski format. Vaat edilen azami hızlara bakıldığında — 1.800 MB/sn okuma ve 1.400 MB/sn yazma — Kodak kartlarının CFexpress 2.0 standardı üzerinde çalıştığı görülüyor. Yine de günümüzde hiçbir kamerada CFexpress 4.0 bağlantıları bulunmadığı için (2.0’dan 4.0’a hız artışı yalnızca bilgisayara bağlı kart okuyucularda geçerli), bu durum pek çok kullanıcı için büyük bir sorun olmayabilir.
Fiyat bu kadar düşük olunca “gerçek olamayacak kadar iyi” hissi oluşuyor — ve bunun için geçerli nedenler var. Ancak bunu anlamak için önce bu kartların üretildiği, iç içe geçmiş şirket yapısına bakmak gerekiyor. Öncelikle Fransa merkezli Dexxon, Kodak markasının hafıza ürünleri için lisansını elinde bulunduran şirket. Dexxon da bu lisansı, Çin’in Shenzhen kentinde bulunan bellek üreticisi Futurepath Technology’ye alt lisansla devretmiş görünüyor.
İyi haber şu: Futurepath Technology, Compact Flash Association (CFA) üyesi olan, yani kartları yasal olarak üretebilmek için gerekli lisanslara ve teknolojiye erişimi bulunan bir şirket.
Kötü haber ise şu: Şirket bu ilişkinin tüm kurallarına uymuyor.
CFexpress Type B kartları için geçerli olmasa da, Futurepath Technology Type A kartlarını Video Performance Guarantee (VPG) logosuyla etiketliyor ve bu kartları VPG200 sertifikalı olarak pazarlıyor. Bu doğru değil. Çünkü onaylı VPG listesinde Futurepath, Dexxon ya da Kodak adına dair hiçbir kayıt yok. CFA da bu markaların VPG doğrulaması için başvuruda bulunduğuna dair herhangi bir kayıtları olmadığını doğruluyor.
Bu, SanalSergi’nin iki yıl önce işaret ettiği gölgeli davranışın birebir aynısı. O dönemde bazı markalar, Sony kameraları kandırmak için VPG200 yazılım bayrağını sahte şekilde kullanıyordu. Hatırlatmak gerekirse, Sony bazı video modlarını kullanabilmek için VPG200 doğrulamasını şart koşuyor. Bu yüzden pek çok marka, zahmetli ve zorlu doğrulama sürecinden kaçınmak için bu bayrağı sahte olarak ekliyordu. Bu sürecin atlanması, kartların çok daha ucuza satılmasını sağlıyor; ancak performansları da gerçekte garanti edilmiyor.
Ve bu kartlar arızalandığında, tazminat almayı ya da ana şirketlerden bir yanıt almayı beklemek çoğu zaman hayal oluyor.
Kodak markalı ucuz hafıza kartları, cazip fiyatlarına rağmen doğrulanmamış sertifikalar ve uzun vadeli veri güvenliği riskleri nedeniyle dikkatle değerlendirilmesi gereken ürünler arasında yer alıyor.
Sahte VPG doğrulamasıyla ilgili haberlerden altı ay sonra sektör büyük ölçüde kendini toparladı. Yine de hâlâ bazı istisnalar var ve Kodak bunlardan biri. Özellikle Çin merkezli hafıza markaları, kuralları esnetmeye sık sık çalışıyor. Görünüşe göre müşterilere yalan söylemek, biraz para kazanmak uğruna kabul edilebilir bir risk olarak görülüyor.
Perez, sınırlı testlerinde Kodak markalı CFexpress Type B kartlarla herhangi bir sorun yaşamadığını söylüyor ve bu mantıklı. Nikon ZR kamerasında bu kartları muhtemelen sınırlarına kadar zorlamıyor. Ayrıca bu tür kartlar genellikle ilk etapta arızalanmaz. Asıl sorun, birkaç ay ya da bir yıl sonra ortaya çıkar; bir fotoğrafçıyı ya da film yapımcısını yarı yolda bırakabilirler.
Arızalar, yüksek kare hızlı videolarda birkaç kare düşmesi kadar fark edilmesi zor olabileceği gibi, karttaki tüm verilere erişimi engelleyen tam bir çöküş şeklinde de yaşanabilir. Düşük fiyat ve tüketicilere açıkça yalan söylemeye hazır olduklarını gösteren bu yaklaşım göz önüne alındığında, bu tür kartlara güvenmek son derece akılsızca.
Hafızadan Kısmayı Bırakın
Kodak kartlarının Wish’te satılıyor olmasının bir kırmızı bayrak olduğunu söylemiştim. Bunun nedeni basit: Wish hakkındaki espriler boşuna değil; orası güvenilir bir alışveriş platformu değil.
Bir şirket VPG doğrulaması konusunda yalan söylemeye hazırsa, fiyatı bu kadar düşürmek için başka hangi konularda yalan söylediğini ya da hangi köşeleri kestiğini de sormak gerekir.
Fotoğrafçıların ve videocuların, pahalı ve üst seviye bir kamera satın alıp içine bulabildikleri en ucuz hafıza kartını takmaları beni her seferinde şaşırtıyor. Hafıza, bir kamera sisteminin en kritik parçasıdır; buna rağmen çoğu kullanıcı ilk olarak buradan kısmayı tercih ediyor. Bu gerçekten sinir bozucu.
Kameranız, üzerine kayıt yaptığı ortam kadar iyidir. Tasarruf etmeye çalışmayı anlıyorum ama iyi bir kameraya para harcıyorsanız, kaydettiklerinizi gerçekten koruyabilecek bir hafızaya da yatırım yapmalısınız.
Kısaca Özet
- Kodak markalı ucuz hafıza kartları, büyük markalara kıyasla çok daha düşük fiyatlarla yüksek performans vaat ediyor.
- Bu kartlar, Kodak markasının lisanslandığı Dexxon ve üretici olarak görünen Futurepath Technology üzerinden pazarlanıyor.
- CFexpress Type A kartlarda kullanılan VPG200 logosunun, resmi Compact Flash Association listelerinde doğrulanmadığı belirtiliyor.
- Sertifikasız ürünler, uzun vadede veri kaybı veya ani kart arızaları gibi riskler barındırabiliyor ve kullanıcılar çoğu zaman destek alamıyor.
