Nikon ZR incelemesi: Sandığınız şey olmayabilir

Nikon, Red ortak markalamasıyla geliştirilen video odaklı yeni kamerası ZR’ı duyurdu. Kamera, Nikon Z6III ile aynı 24.5MP “kısmen stacked” sensörü kullanıyor ve fotoğraf odaklı bu modelden birçok özelliği devralıyor. Ancak ZR, yeni bir Raw video codec’i, video odaklı arayüz ve dahili 32-bit float ses kaydı gibi – sektörde ilk sayılabilecek – ek yeteneklerle geliyor.

Temel Özellikler:

• 24.5MP full-frame “kısmen stacked” CMOS sensör
• Nikon Z mount
• 7.5EV IBIS (gövde içi görüntü sabitleme)
• 6K 60p’ye kadar video
• R3D (NE) Raw video codec
• 4″ 3.07M nokta (1280 x 800px), 1000 nit ekran
• CFexpress Type B / microSD kart desteği
• İnsan, hayvan, araç ve uçak için konu tanıma odaklama sistemi
• Dahili 32-bit float ses kaydı
• Mekanik perde yok

ZR’ın satış fiyatı 2199 dolar olarak belirlenmiş – bu da Nikon Z6III’den 500 dolar daha ucuz olduğu anlamına geliyor. Kamera Ekim 2025’ten bu yana satışta.

Yenilikler

Tanıdık sensör, yeni gövde

ZR’ın kalbinde, mekanik perde hariç tutulduğunda Nikon Z6III ile aynı donanım yer alıyor olabilir; ancak tasarımına bakınca bu hemen anlaşılmıyor. Kamera, vizörsüz (EVF’siz), köşeli bir gövdeye ve minimal bir tutuş yapısına sahip. Bu sayede gimbal üzerine yerleştirirken alan (clearance) sorunu yaşamadan rahat bir kullanım sunuyor.

Arka tarafta ise oldukça büyük, 4 inçlik 3.07 milyon noktalı bir ekran bulunuyor. Video kullanımına uygun 16:10 en-boy oranına sahip bu ekran, 1280 x 800 piksel çözünürlük sunuyor ve 1000 nit tepe parlaklığa ulaşıyor. Nikon’a göre ekran, P3 renk gamını destekliyor; bu da sRGB sınırlarının ötesinde çalışırken renklerin nasıl görüneceğini daha doğru bir şekilde önizlemenizi sağlıyor.

Ekranın arkasında Nikon ve Red logoları birlikte yer alıyor. ZR, Nikon’un Red Digital Cinema’ı satın almasının ardından her iki markayı da üzerinde taşıyan ilk kamera (Z-mount uyumlu Raptor’un gövde kapağını saymazsak).

R3D (NE) Codec

ZR, Nikon’un N-RAW formatı ve ProRes Raw’ın yanında R3D (NE) adlı yeni bir Raw video codec’i ile geliyor. Bu format, Red Digital Cinema kameralarının kullandığı Redcode Raw ile birebir aynı değil; ancak onunla birlikte çalışacak şekilde tasarlanmış ve aynı Log eğrisi ile renk gamını kullanıyor.

Bu da önemli bir avantaj sağlıyor: Red kameralar için halihazırda var olan LUT’ları (Look Up Table) doğrudan kullanabiliyorsunuz. Böylece ZR ile çekilen görüntüler ile Red sinema kameralarından gelen görüntüleri aynı projede birleştirmek çok daha kolay hale geliyor.

R3D (NE) ile çekim yaparken ZR:

• 6K ve DCI 4K’da 60p’ye kadar
• UHD 4K’da ise 120p’ye kadar kayıt yapabiliyor

Aynı çözünürlük ve kare hızı seçenekleri N-RAW için de geçerli. Ancak R3D (NE), N-RAW’daki gibi farklı sıkıştırma seçenekleri sunmuyor. Bu iki Raw format arasındaki farklara incelemenin ilerleyen bölümlerinde tekrar değinilecek (ayrıca ayrı bir makalede daha detaylı ele alınmış durumda).

Cine EI

R3D Raw, kazanç (gain) konusunda farklı bir yaklaşım benimsiyor. Klasik sistemde ISO değerine göre kamerada uygulanan gain burada sabitleniyor:

• Düşük gain: ISO 800
• Yüksek gain: ISO 6400

ISO’yu değiştirdiğinizde kamera bunu yalnızca metadata olarak kaydediyor ve pozlama ölçümünü (metering) buna göre ayarlıyor. Ancak görüntüye uygulanan gerçek gain miktarı değişmiyor.

Bu yaklaşım, Sony’nin video odaklı kameralarında kullandığı Cine EI (Exposure Index) sistemine oldukça benziyor. Asıl avantajı şu: görüntünün parlaklık dengesini (“ISO hissini”) post-prodüksiyon aşamasında daha esnek şekilde kontrol edebiliyorsunuz.

Buna karşılık N-RAW, fotoğraf modunda olduğu gibi değişken gain ile çalışır. Yani çekim sonrası bu tür bir esneklik sunmaz.

ZR, R3D (NE)’nin yanı sıra Nikon Z6III’de bulunan diğer iki Raw formatı da destekliyor:

• Nikon’un kendi geliştirdiği N-RAW
• Apple’ın ProRes Raw formatı

Ancak Nikon’un önceki modellerinde olduğu gibi, daha yaygın destek sunan ProRes Raw seçeneği, en yüksek çözünürlük ve kare hızlarında kullanılamıyor.

Dahili 32-bit float kayıt

ZR, tamamen dahili 32-bit float ses kaydı sunan ilk aynasız kamera olma özelliğini taşıyor. Eğer bu formata aşina değilseniz: 32-bit float, geleneksel 16-bit veya 24-bit ses kayıtlarından farklı bir şekilde çalışır ve çok daha geniş bir dinamik aralıkta ses değerlerini kaydedebilir. Genellikle bu sistem, hem çok düşük hem de çok yüksek sesleri aynı anda yakalayabilmek için çift kazançlı (dual gain) amplifikatörlerle birlikte kullanılır.

Bu yaklaşımın en büyük avantajı şu: gain ayarını ince ince yapmak zorunda kalmazsınız ve “clipping” (ses patlaması) riski büyük ölçüde ortadan kalkar. (Tabii mikrofonun fiziksel olarak sınırına ulaşması ayrı bir konu.) Daha önce Panasonic GH7 gibi bazı modellerde 32-bit float kayıt desteği görülmüştü, ancak bu genellikle harici bir XLR adaptör ile mümkündü. ZR ise bunu doğrudan gövde içinde sunarak ek ve pahalı aksesuar ihtiyacını ortadan kaldırıyor.

Üstelik bu sistem yalnızca harici mikrofonlarla sınırlı değil. Kamera:

• Dahili mikrofonuyla (Nokia’nın OZO yönlü ses teknolojisi sayesinde)
• 3.5mm mikrofon girişinden

32-bit float kayıt yapabiliyor. Bu da özelliği pratikte her zaman kullanabileceğiniz anlamına geliyor.

Dijital hotshoe

ZR, klasik 3.5mm mikrofon girişine sahip olmasının yanı sıra, ses iletimini destekleyen dijital bir hotshoe da sunuyor. Nikon bu bağlantıyı kullanan kompakt bir mikrofon satarken, Tascam de XLR adaptör seçeneği sunuyor.

Şu an için üçüncü parti üreticilerin bu sistem için ne kadar destek vereceği net değil. Örneğin bazı DJI kablosuz mikrofon alıcıları, Sony kameraların dijital hotshoe’larına doğrudan bağlanabiliyor ve böylece 3.5mm kablo ihtiyacını ortadan kaldırıyor. Nikon ekosistemi için benzer çözümlerin gelip gelmeyeceği ise henüz belirsiz.

Karşılaştırma

ZR’a baktığınızda, film yapımcıları için tasarlanmış Sony FX serisinin doğrudan rakibi olduğunu anlamak zor değil. Vizörsüz yapısı özellikle Sony FX3 ve APS-C/Super35 sensörlü Sony FX30 modelleriyle karşılaştırılmasına neden oluyor. Fiyat açısından ise Sony FX2 seviyesine daha yakın.

Ancak Nikon’un burada önemli bir avantajı var: ZR’ın sensörü video için çok daha uygun. FX2’de kullanılan Sony a7 IV sensörü, okuma hızı açısından daha yavaş kalıyor.

Öte yandan, teknik olarak benzer görünen özelliklere (örneğin yüksek çözünürlükte 60p Raw kayıt) rağmen, ZR birebir bir Canon C50 rakibi değil. Çünkü C50:

• Gövde içi stabilizasyona sahip değil
• Aktif soğutma sistemi kullanıyor
• Daha çok sabit kurulumlar için tasarlanmış

ZR ise elde kullanım (handheld) odaklı bir yapı sunuyor.

Buna karşılık ZR’da bulunan:

• Timecode girişi
• Anamorfik lensler için desqueeze önizleme modları
• Harici mount adaptör seçenekleri

gibi özellikler, kameranın hedef kitlesinin yeni başlayanlar değil, daha çok endüstri profesyonelleri olduğunu açıkça gösteriyor.

Nikon ZR, görünüm olarak Sony’nin küçük FX serisi modellerini andırıyor; ancak onların aksine aktif soğutma sistemine sahip değil. Tıpkı Sony FX2 ve Sony FX3 modellerinin donanım olarak sırasıyla Sony a7 IV ve Sony a7S III ile benzerlik göstermesi gibi, ZR da temelde video odaklı bir Nikon Z6III olarak konumlanıyor.

Bu dönüşüm bazı kayıpları beraberinde getiriyor:

• Vizör yok
• Fotoğraf odaklı gövde ergonomisi yok
• Mekanik perde yok

Ancak karşılığında önemli kazanımlar var:

• Daha fazla Raw video seçeneği
• Dijital giriş destekli hotshoe
• 32-bit float ses kaydı

Üstelik Nikon, tüm bunlara rağmen ZR’ı Nikon Z6III’den belirgin şekilde daha düşük bir fiyatla sunmayı başarmış.

Daha da kritik olan nokta şu: ZR, fiyat olarak Sony FX2’nin altına iniyor. Üstelik FX2, video açısından çok da güçlü sayılmayan bir sensöre sahip. Yaklaşık 4100 dolarlık fiyatıyla Sony FX3 ile karşılaştırıldığında ise ZR neredeyse yarı fiyatına konumlanıyor. FX3 benzer rolling shutter performansı sunarken yalnızca native 4K kayıt yapabiliyor; Nikon ise 6K kayıt avantajı getiriyor.

Genel tabloya bakıldığında, ZR çoğu açıdan fiyat/performans anlamında oldukça güçlü bir seçenek gibi görünüyor.

Gövde ve kullanım

ZR, oldukça kompakt bir gövdeye sahip ve ilk bakışta Sony FX3’ü hatırlatıyor. Ancak üzerinde FX3’teki gibi yoğun 1/4-20 montaj noktaları bulunmuyor ve aktif soğutma sistemi olmadığı için kanatlı havalandırma çıkışları da yok.

Aynı zamanda, vizörü çıkarılmış bir Nikon Z6III olarak da düşünülebilir. Gövde hissi benzer şekilde sağlam. Nikon’un uzun süredir kullandığı fiber takviyeli plastik yapı burada da tercih edilmiş. Bu malzeme, ağırlığı artırmadan sağlamlık hissi sunuyor. Özellikle gimbal üzerinde kullanım için bu önemli bir avantaj.

Bağlantılar (Ports)

ZR, bir video kameradan bekleyeceğiniz çoğu bağlantıyı sunuyor:

• USB-C (3.2 hızında)
• 3.5mm kulaklık girişi
• 3.5mm mikrofon girişi

Buradaki tek sürpriz, tam boy yerine micro HDMI kullanılması. Kompakt gövde düşünüldüğünde bu tercih anlaşılabilir; ancak harici monitör veya kayıt cihazı bağlamayı planlayan kullanıcılar için daha dayanıklı bir bağlantı tercih edilebilirdi.

Depolama tarafında ise alışılmadık bir kombinasyon var:

• CFexpress Type B (ana kart yuvası)
• UHS-I microSD (ikincil yuva)

CFexpress yuvası üst seviye bir video kamera için beklenen bir özellik. Ancak microSD yuvası aynı performansı sunmuyor. Çoğu video formatını destekleyecek hızda olmadığı için:

• Kayıt yedeği almak mümkün değil
• Proxy kayıt yapmak mümkün değil

(R3D (NE) veya N-RAW çekimlerde proxy dosyalar zaten ana karta yazılıyor.)

Bu nedenle microSD yuvası daha çok:

• Ayar transferi
• LUT yükleme
• veya basit fotoğraf çekimi

gibi ikincil kullanım senaryolarına hitap ediyor.

Batarya

Nikon ZR, Nikon Z6III ile aynı EN-EL15c bataryayı kullanıyor. 16Wh kapasiteye sahip bu batarya, Z6III’de CIPA standartlarına göre:

• Fotoğraf çekiminde yaklaşık 390 kare
• Video çekiminde ise yaklaşık 100 dakika (“gerçek kullanım” senaryosu)

sunabiliyor.

Nikon, ZR için resmi batarya değerlerini paylaşmamış olsa da, performansın büyük ölçüde benzer olduğu söylenebilir. Yani sonuçlar yeterli seviyede, ancak sınıfının ötesine geçen bir performans sunmuyor.

Video Yetenekleri

Bekleneceği üzere Nikon, Nikon ZR modelinde en büyük vurguyu Raw video yeteneklerine yapıyor. Ancak pratikte birçok kullanıcı için 10-bit Log kayıt, çok daha düşük veri yüküyle çalışmayı mümkün kılarken yeterli düzenleme esnekliğini de sunuyor. (Aslında 10-bit Log ile 12-bit lineer Raw arasındaki esneklik farkı, JPEG ile Raw fotoğraflar arasındaki fark kadar dramatik değil.)

Sıkıştırılmış (Encoded) video seçenekleri

ZR, gamma uygulanmış (encoded) video tarafında oldukça geniş seçenekler sunuyor:

• All-I ProRes 422
• 10-bit veya 8-bit 4:2:0 H.265
• 8-bit 4:2:0 H.264 (MP4)

Her zamanki gibi, en yüksek veri oranına sahip modlar ProRes tarafında sunulmuyor. Ayrıca Nikon Z6III’de olduğu gibi, ZR da 4K/120p veya 4K/100p çekim yapabilmek için APS-C / Super35 kırpma uygulamak zorunda kalıyor.

Raw seçenekleri

Yakalanması ya da kurguda işlenmesi en kolay seçenekler olmasalar da, ZR’ın Raw video modları muhtemelen en çok dikkat çeken tarafı olacak.

Kamera, Red temelli R3D NE Raw veya Nikon’un mevcut N-RAW formatında 6K/60p’ye kadar kayıt yapabiliyor. Daha geniş yazılım desteğine sahip ProRes RAW codec’ini kullanmak içinse 30p’ye düşmek gerekiyor.

R3D ve N-RAW modlarının ISO’yu farklı şekillerde ele aldığını belirtmek gerekiyor. Şu anda çoğu yazılım, R3D NE için lens düzeltmelerini desteklemiyor. Formatın kendisi bunu desteklese de, bu düzeltmeler Red’in RedCine-X Pro dönüştürme yazılımı kullanılarak eklenebiliyor.

Shutter angle

ZR, pozlamayı shutter angle üzerinden ayarlamaya kutudan çıktığı haliyle izin veren ilk Nikon kamera. (Bu özellik, Z8 ve Z6III modellerine çıkıştan sonra firmware güncellemesiyle eklenmişti.)

Bu, özellikle 60 ve 50 fps ile 30, 25 veya 24p arasında rahatça geçiş yapabilen bir kamera için önemli. Çünkü kare hızını değiştirdiğinizde pozlama süresi de buna uygun şekilde kendini ayarlıyor. Böylece kare hızını değiştirdikten sonra enstantane hızını unutup görüntüyü gereğinden hızlı ya da yavaş shutter ile çekme riski azalıyor.

Video görüntü kalitesi

Nikon ZR, Nikon Z6III modelinde olduğu gibi, hem 4K hem de 5.4K çözünürlükte oldukça detaylı sıkıştırılmış video üretiyor. Ancak Nikon burada işleme tarafında belirgin bir değişiklik yapmış görünüyor: ZR’da uygulanan keskinleştirme (sharpening) daha az ya da daha subtil. Bu da görüntüyü daha doğal bir karaktere yaklaştırıyor.

Hibrit fotoğraf/video kameralarla karşılaştırıldığında ZR:

• Panasonic Lumix S1 II ile benzer detay seviyeleri sunuyor
• Canon EOS R6 Mark III’ün oversampled 4K moduna yakın performans veriyor

Ancak Canon’un 7K open-gate kaydı, ZR’ın 5.4K görüntüsünden belirgin şekilde daha fazla detay sunuyor. Tabii bunun karşılığında:

• Daha fazla depolama alanı gerekiyor
• Kurgu sürecinde işlenmesi şart

ZR’ın en yüksek çözünürlükteki görüntüsü, Sony a7 V’nin oversampled 4K çıktısından daha fazla detay veriyor gibi görünse de, bunun bir kısmı büyük olasılıkla aliasing (yalancı detay) kaynaklı. Aynı durum 4K karşılaştırmasında da geçerli: ZR daha fazla aliasing üretirken, bu her zaman sahneyi daha doğru temsil ettiği anlamına gelmiyor.

Burada önemli bir denge var: ZR, bu kameraların çoğuna kıyasla çok daha düşük bir fiyat seviyesinde konumlanıyor (tabii bunun karşılığında fotoğraf performansında bazı geri adımlar var).

Kare hızına geldiğimizde:

• 60p çekimde görüş açısı ya da detay kaybı yok
• 120p çekimde ise kamera APS-C bölgesine kırpma yapıyor

Bu kırpma:

• Daha az sensör alanı kullanıldığı için detay kaybına
• Daha yüksek ISO ve daha hızlı enstantane nedeniyle artan noise’a

yol açıyor. Ancak elde edilen detay seviyesi, APS-C modda çekilen 24p görüntüyle benzer düzeyde kalıyor.

Nikon ZR, Nikon’un bazı diğer kameralarıyla ortak bir video kalite tuhaflığına sahip: H.265 kayıtların yaklaşık ilk 1 saniyesinde bitrate belirgin şekilde daha düşük oluyor. Bu da görüntünün gözle görülür biçimde daha yumuşak ve bloklu görünmesine neden oluyor. Hibrit bir kamera için bu tolere edilebilir bir durum sayılabilir; ancak video odaklı bir kamera için her çekimde ekstra 1 saniyelik “lead time” bırakmak zorunda kalmak pek kabul edilebilir değil.

Üç farklı Raw yaklaşımı

ZR, dahili olarak üç farklı Raw formatında kayıt yapabiliyor:

• N-RAW
• ProRes RAW
• R3D NE (şu an için bu modele özgü)

Bu formatların hepsi Raw kayıtla ilgili klasik dezavantajları beraberinde getiriyor:

• Post-prodüksiyon süreci gerektirir
• Genellikle belirli yazılımlarla çalışmayı zorunlu kılar
• Raw ile Log arasındaki fark, fotoğraftaki Raw vs JPEG kadar dramatik değildir

Ancak ihtiyacı olan kullanıcılar için bu esneklik önemli bir avantaj.

ZR’ın üç Raw formatı da 6K çekimlerde benzer detay seviyeleri sunuyor. Buna rağmen her birinin varsayılan LUT yapısı farklı; yani renk düzenleme (grading) sürecine farklı bir başlangıç noktasıyla giriyorsunuz.

Görüntü kalitesi benzer olsa da, bu üç formatla çekim yapma deneyimi ciddi şekilde farklılık gösteriyor. Bu farklara incelemenin devamında daha detaylı şekilde değiniliyor.

Log, sadece “log” değil

Nikon ZR’ın H.265 için sunduğu N-Log modu, sadece farklı bir gamma eğrisiyle kayıt yapmakla kalmıyor; aynı zamanda görüntüde algılanan detay miktarını da ciddi şekilde etkiliyor. Kamera varsayılan H.265 renk modu ile karşılaştırıldığında, LUT uygulanıp renk ve parlaklık dengesi benzer hale getirilse bile görüntü belirgin şekilde daha yumuşak görünüyor.

Bunun önemli bir nedeni şu: N-Log çekiminde kamera, Picture Control ayarlarını (keskinleştirme dahil) uygulamıyor gibi görünüyor. Yani Nikon burada bilinçli bir tercih yapıyor: keskinliği kamerada vermek yerine, Log çeken kullanıcıların bunu post-prodüksiyonda kontrol etmesini bekliyor.

Aynı sensörü paylaşmasına rağmen, ZR’ın H.265 ile çekilen Log görüntülerinde, Nikon Z6III ile aynı ayarlarda çekilmiş görüntülere kıyasla gölgelerde daha fazla noise reduction uygulanmış. Bu işlem Raw görüntülere uygulanmıyor; ancak daha küçük dosya boyutlarıyla çalışmak isteyen kullanıcılar, kameradan çıkan görüntünün keskinliği üzerindeki kontrolün bir kısmından vazgeçmek zorunda kalıyor.

Z6III’te Log çekimlerde görülen nispeten yüksek noise ve zaman zaman oluşan “flickering” gölgelerle ilgili tartışmalar göz önüne alındığında, Nikon’un burada bazı değişiklikler yapmış olması çok da şaşırtıcı değil.

Kullanımda: bir fotoğrafçının perspektifi

Video odaklı diğer kameralarda olduğu gibi, Nikon ZR için de bazı fotoğrafçılar Red ortak markalamasını görmezden gelip yalnızca sensöre ve rangefinder tarzını andıran köşeli gövdeye odaklanabilir. Eğer böyle düşünüyorsanız, açık söyleyeyim: bu kamerayı almayın.

Evet, fotoğraf çekebiliyor ve üst kısmında fotoğraf/video geçiş anahtarı bile var. Ancak:

• Mekanik perde yok → flaş kullanımı neredeyse devre dışı (senkron: 1/60 sn)
• Yapay ışık altında banding riski var
• Büyük ve parlak arka ekranına rağmen EVF eksikliği ciddi hissediliyor

Birçok kişi gibi ben de Nikon’un (ya da başka bir markanın) bu form faktöründe, fotoğraf odaklı bir kamera çıkarmasını isterim. Ama ZR o kamera değil.

Bu cihazın konumu net:
Bu bir video kamera.
Arada sırada fotoğraf çekebiliyor olması, onu bir fotoğraf makinesi yapmıyor.

Sonuç

Nikon ZR bir video kamera olduğu için, sonuç bölümünün büyük kısmını video formatında sunmanın daha doğru olacağını düşündük. Video, ağırlıklı olarak ZR ile çekildi ve çok sayıda örnek görüntü içeriyor.

Kısaca özetlemek gerekirse: vlog’dan profesyonel prodüksiyon kameralarına uzanan skalada Nikon ZR, Sony ZV-E1 ve Panasonic Lumix S9 gibi vlog tarafına çok daha yakın konumlanıyor; Panasonic Lumix S1H ve Sony FX3 gibi prodüksiyon odaklı modellere değil. Ancak bu segmentte kamera arayan kullanıcılar için —ki çoğunluk burada— ZR, işini beklenenden çok daha iyi yapan bir model.

ZR’da ilk nesil olmanın getirdiği bazı pürüzler var; bu da çok şaşırtıcı değil. Mevcut haliyle Nikon’un, ZR geliştirme sürecinin son aşamalarında Red Digital Cinema’ın bilgi birikimini entegre etmiş gibi duruyor; yani baştan itibaren bu perspektifle tasarlanmış bir kamera hissi vermiyor. Yine de ortaya çıkan sonuç oldukça güçlü. Eğer bu üretim odaklı yaklaşım sürecin daha erken aşamalarında dahil edilseydi, ortaya nasıl bir kamera çıkardı görmek ilginç olurdu.

Nikon’un kullanıcı geri bildirimlerini dikkate almaya başladığı da açık. Yazının hazırlandığı sırada firma şu güncellemeleri içeren bir firmware duyurmuş durumda:

• H.265’te N-Log yerine daha gelişmiş Log3G10 ile kayıt imkânı
• H.265 için “genel kalite iyileştirmeleri”
• R3D NE çekiminde focus peaking ve view assist’in aynı anda kullanılabilmesi
• N-Log’da olduğu gibi, R3D NE için daha fazla sıkıştırılmış yeni bir seçenek (artan depolama maliyetleri düşünüldüğünde önemli bir avantaj)

Bu güncellemeler gelirse, ZR günlük kullanımda bir vlog/video kamerası olarak daha da rafine hale gelecektir. Çok operatörlü, bütçeli prodüksiyonlar için en ideal seçenek olmayabilir; ancak fiyatına göre sunduğu performans, bu eksiyi büyük ölçüde tolere edilebilir kılıyor.

Bu performans ve fiyat dengesi sayesinde ZR, bulunduğu segmentin çok üzerinde iş çıkaran bir kamera olarak değerlendiriliyor ve Gold ödülünü hak ediyor.

Puanlama

Nikon ZR

Kategori: Orta Sınıf Full Frame Kamera

Zayıf Çok iyi

Gövde kalitesi

Ergonomi ve kullanım

Özellikler

Ölçüm ve netleme doğruluğu

Görüntü kalitesi (RAW)

Görüntü kalitesi (JPEG)

Düşük ışık / yüksek ISO performansı

Vizör / ekran değerlendirmesi

Performans

Film / video modu

Bağlantı seçenekleri

Fiyat / performans

Sonuç

ZR, gördüğümüz en iyi vlog kameralarından biri. Prodüksiyon kalitesini büyütmek isteyen kullanıcılara geniş bir hareket alanı sunuyor.

👍

Kimler için iyi?

Vlogger’lar ve YouTuber’lar
Kendi prodüksiyonunu yöneten video üreticileri

👎

Kimler için iyi değil?

Fotoğraf tarafına önem verenler
Profesyonel prodüksiyonlar

90%

GENEL PUAN

Rakipleriyle karşılaştırıldığında

Nikon’un kendi Z6III modeliyle karşılaştırıldığında, video öncelikli kullanıcılar için ZR daha net bir tercih. Daha büyük ve parlak ekranı, video odaklı menüsü, dahili 32-bit float ses kaydı ve daha gelişmiş R3D NE formatını kullanabilmesi onu video tarafında öne çıkarıyor.

ZR, varsayılan olarak görüntüyü Z6III’e göre daha az keskinleştiriyor. Bu da kurgu ve renk düzenleme için daha iyi bir başlangıç noktası sunuyor. Ancak kamera aynı zamanda daha agresif noise reduction uyguluyor; bu özellikle H.265 Log çekimlerde belirgin hale geliyor. Sonuç olarak gölgelerde bir miktar detay kaybı yaşanıyor, fakat bunu kabul edilebilir bir denge olarak görüyoruz. Ayrıca bu durum firmware güncellemesiyle düzeltilebilecek türden bir sorun. Düzenli olarak fotoğraf çekmeyi düşünenler içinse Z6III çok daha doğru seçenek olacaktır.

Panasonic S9’a baktığımızda, dahili Raw kaydın olmaması, çok güçlü IBIS sistemi ve LUT’ları doğrudan görüntüye işleyebilmesi, onun daha çok hazır çıktı üretmeye odaklı, başlangıç seviyesine yakın bir vlog kamerası olduğunu gösteriyor. Buna rağmen kurgu yapmak isteyenler için open-gate çekim sunması önemli bir avantaj; ZR’da bu özellik yok.

S9, özellikle fiyatı düşünüldüğünde oldukça yetenekli bir video kamera. Ancak ZR daha dengeli bir model. Daha hızlı sensörü, daha iyi rolling shutter performansı, tam genişlikte 4K/60 çekim, 32-bit float ses kaydı ve büyük ekranıyla daha güçlü bir paket sunuyor. Ayrıca otomatik netleme performansını, kontrol yapısını ve ses takibi için kulaklık girişine sahip olmasını da ZR tarafında daha başarılı buluyoruz.

Sony FX2’yi henüz test etmemiş olsak da, sensörünü tanıyoruz. Bu sensör çok daha yavaş okuma hızlarına sahip ve 4K/60 çekim için APS-C bölgesine kırpma yapmak zorunda kalıyor. ZR’da böyle bir zorunluluk yok. Çok özel bir prodüksiyon odaklı gövde ihtiyacınız yoksa, ZR çok daha mantıklı bir tercih. Daha hızlı sensörü, 32-bit float ses kaydı, Raw ve Log iş akışları arasında seçim sunması ve daha büyük ekranı onu öne çıkarıyor.

FX2, derin gölgelerde muhtemelen daha temiz görüntü verecektir. Ayrıca fotoğraf için mekanik perde ve EVF sunuyor. Ancak bu avantajlar, hem fotoğraf hem video için FX2’den daha uygun başka kameralarda da zaten bulunabiliyor.